II SA/Po 448/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elwira Brychcy (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak Asesor WSA Jan Szuma Protokolant st.sekr.sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 listopada 2018 r. sprawy ze skargi B. J. na czynność Komendanta Powiatowego Policji w Ś. W. z dnia 10 kwietnia 2018 r. L.dz. [...] w przedmiocie zwrotu kosztów dojazdu; postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne, 2. zwrócić skarżącemu nienależnie uiszczony wpis w kwocie [...]- ([...] złotych B. J. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na czynność Komenadnta Powiatowego Policji w Ś. W. z dnia 10 kwietnia 2018 r., nr [...], informującą o niezrealizowaniu wniosku skarżącego o zwrot kosztów dojazdu do miejsca pełnienia służby za okres od kwietnia 2017 r. do lutego 2018 r. na trasie M.–Środa Wielkopolska. Według organu, jeżeli na wskazanej trasie istniało bezpłatne połączenie, zwrot kosztów dojazdu przysługiwałby wyłącznie w przypadku udokumentowania tych kosztów biletami. Bezpłatna komunikacja na wspomnianej trasie została wprowadzona z dniem 1 kwietnia 2017 r., a skarżący nie dołączył biletów potwierdzających poniesione koszty dojazdów, zatem świadczenie nie mogło zostać wnioskodawcy wypłacone. Skarżący zarzucił Komendantowi Policji naruszenie: 1. art. 93 ust. 1 ustawy o Policji przez niezastosowanie i nieprzyznanie jej zwrotu kosztów dojazdu do miejsca pełnienia służby, mimo że skarżący zajmuje lokal mieszkalny w miejscowości pobliskiej miejsca pełnienia służby; 2. art. 8 k.p.a. przez prowadzenie postępowania administracyjnego w sposób sprzeczny z zasadą pogłębiania zaufania uczestników postępowania do władzy publicznej. Skarżący wniósł o uznanie uprawnienia do żądania na podstawie art. 93 ust. 1 ustawy o Policji zwrotu od Komendanta Policji kosztów dojazdu do miejsca pełnienia służby na wymienionej trasie za okres od kwietnia 2017 r. do lutego 2018 r., ewentualnie o uchylenie zaskarżonej czynności i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Ponadto skarżący wniósł o zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Komendant Policji wniósł o jej oddalenie w całości. Podczas rozprawy w dniu 14 listopada 2018 r. B. J. oświadczył, że podtrzymuje skargę. Równocześnie skarżący wskazał, że dnia 8 listopada 2018 r. otrzymał zwrot kosztów dojazdu. Pełnomocnik organu wniósł o umorzenie postępowania sądowego na zasadzie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., gdyż skarżącemu zostały zwrócone koszty dojazdu za okres, którego dotyczył wniosek, a ponadto za kolejne miesiące aż do września 2018 r. – na dowód czego pełnomocnik organu przedłożył zestawienie należności dodatkowych wraz z wyliczoną kwotą i przelewem na rachunek skarżącego. Sąd przeprowadził dowód ze złożonych dokumentów, na zasadzie art. 106 § 3 p.p.s.a. Skarżący oświadczył, że kwota wynikająca ze wspomianych dokumentów wpłynęła na jego konto. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r., póz. 1302 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W piśmiennictwie przyjmuje się, że umorzenie postępowania oznacza przerwanie i zakończenie postępowania sądowadministracyjnego z powodu zaistnienia w jego toku zdarzeń, które uniemożliwiają osiągniecie jego celu, albo powodują, że dokonanie przez sąd administracyjny kontroli zaskarżonego aktu staje się zbędne, a nawet niedopuszczalne (zob. T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz do art. 161, Legalis 2018). Bezprzedmiotowość postępowania "z innych przyczyn" występuje także, gdy w toku postępowania przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Powyższa sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie. Należy wskazać, że B. J. wniósł w skardze o uznanie uprawnienia do żądania na podstawie art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 2067 ze zm.) zwrotu od Komendanta Policji kosztów dojazdu do miejsca pełnienia służby na wymienionej trasie za okres od kwietnia 2017 r. do lutego 2018 r., ewentualnie o uchylenie zaskarżonej czynności i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Z okoliczności zaistniałych w toku postępowania sądowoadministracyjnego wynika, że czynność Komendanta Policji – będąca przedmiotem sporu pomiędzy stronami niniejszego postępowania – została zrealizowana przez organ administracyjny zgodnie z żądaniem skarżącego. Komendant Policji wypłacił B. J. kwotę [...]zł tytułem zwrotu kosztów dojazdów za okres od kwietnia 2017 r. do września 2018 r. (k. 39-42 akt sądowych). Skarżący oświadczył, że wskazana kwota wpłynęła na jego konto. Wobec powyższego należy uznać, że przed wydaniem wyroku w niniejszej sprawie przestał istnieć przedmiot zaskarżenia. Mając powyższe na uwadze, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzeczono, jak w pkt l sentencji postanowienia. Sąd orzekł o zwrocie skarżącemu nienależnie uiszczonego wpisu na podstawie art. 225 p.p.s.a, mając na uwadze, że korzystał on z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 lit. d) p.p.s.a.