II SA/Po 449/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wiesława Batorowicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 stycznia 2010 r. sprawy ze skargi W. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] 2009 r. Nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia 1. umorzyć postępowanie, 2. przyznać adwokatowi K. N. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżące[...] z urzędu, kwotę [...] zł ([...]) w tym [...] zł ([...]) tytułem podatku od towarów i usług, oraz kwotę [...] zł ([...] złotych). /-/ Wiesława Batorowicz Pismem z dnia 20 maja 2009 r. W. K. wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] 2009 r. (Nr [...]) w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy P. z dnia [...] 2008 r. Nr [...] o odmowie przyznania skarżącemu [...]. Następnie skarżący, działając za pośrednictwem pełnomocnika procesowego ustanowion[...] z urzędu, pismem z dnia 14 stycznia 2010 r. (k. 84) cofnął skargę z powołaniem na pismo skarżącego z dnia 11 stycznia 2010 r. (k. 85). Ponadto pełnomocnik skarżącego wniósł o zasadzenie kosztów nieopłaconej w całości ani w części pomocy prawnej udzielonej skarżącemu w tej sprawie z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Niniejsze postępowanie jako bezprzedmiotowe należało umorzyć. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej: p.p.s.a.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy skarżący skutecznie cofnął skargę. W sytuacji, gdy skarżący zgodnie z postanowieniami art. 60 p.p.s.a. skutecznie cofnął skargę, zachodzi zbędność wydania wyroku (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. T. Wosia, Warszawa 2005, s. 290, 495). Sąd co do zasady jest związany cofnięciem skargi, które oznacza, iż skarżący rezygnuje z realizacji prawa do sądu, w tym wypadku z poddania kontroli sądowej aktu organu administracji. W niniejszej sprawie Sąd nie doszukał się okoliczności wskazujących na niedopuszczalność cofnięcia skargi, wobec tego należało na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. umorzyć postępowanie sądowe. O kosztach postępowania orzeczono stosownie do art. 250 i art. 205 § 2 powołanej ustawy oraz § 2 ust. 1-3, § 3 ust. 1, § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokacie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), mając także na uwadze wysokość uiszczonej opłaty od pełnomocnictwa. W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ Wiesława Batorowicz br