II SA/Po 449/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu w dniu [...] czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. G. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2017 r. Nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia; postanawia odrzucić wniosek. /-/ T. Świstak Pismem z dnia [...] kwietnia 2017 r. skarżący M. G. wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w niniejszej sprawie. Wyjaśnił, że w dniu [...] marca 2017 r. doręczono mu zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2017 r. Po udzieleniu w dniu [...] marca 2017 r. pełnomocnictwa radcy prawnemu M. P. w dniu [...] kwietnia 2017 r. w placówce pocztowej Poczty Polskiej S.A. w L. przy ul. D. [...] została nadana przesyłka zawierająca skargę. W dowód tego skarżący przedłożył kopię książki nadawczej kancelarii swego pełnomocnika. Skarżący podał, że placówka pocztowa przyjęła powyższą przesyłkę, lecz wbrew umowie i nie powiadamiając pracownika kancelarii nie wysłała przesyłki ze skargą i jej odpisami w dniu [...] kwietnia 2017 r., lecz zwróciła ją przez listonosza do nadawcy w dniu kolejnym tj. [...] kwietnia 2017 r. Skarżący wskazał, że tego rodzaju działanie operatora pocztowego miało miejsce pierwszy raz. Uprzednio zawsze przyjmowano w ramach zawartej umowy przesyłki o różnych gabarytach, samodzielnie kwalifikując rozmiar przesyłki jako list lub paczkę, zważywszy, że umowa z Pocztą Polską obejmowała również paczki. Wyjaśniono, że w chwili przyjmowania przesyłek pracownik poczty nie poinformował pracownika kancelarii o rzekomym przekroczeniu gabarytów paczki. Dopiero następnego dnia (6.04.2017 r.) pełnomocnik skarżącego uzyskał tę wiedzę z uwagi na zwrot przesyłki wraz książką nadawczą przez listonosza do kancelarii. Skarżący wskazał, że zgodnie z art. 83 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 23016 r. poz. 718 ze zm., dalej: P.p.s.a.) oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. W związku z powyższym zdaniem skarżącego należy przyjąć, że oddanie przesyłki nastąpiło w dniu [...] kwietnia 2017 r., albowiem decyduje data oddania przesyłki, a nie data fizycznej wysyłki listu. Równocześnie skarżący podniósł, że w razie przyjęcia przez Sąd, że skarga nie została oddana w terminie w placówce pocztowej, wnosi o przywrócenie terminu do złożenia skargi w niniejszej sprawie, wskazując, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Ewentualne uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Wskutek bowiem nieprawidłowego działania Poczty Polskiej skarga została zwrócona i nie wysłana w terminie. Wraz z pismem z dnia [...] maja 2017 r. skarżący przedłożył wyjaśnienie Poczty Polskiej S.A. Biura Kontroli i Zarządzania Bezpieczeństwem z dnia [...] maja 2017 r., w którym potwierdzono okoliczności przywołane we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej: p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Natomiast zgodnie z art. 87 §1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Stosownie do art. 88 P.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W ocenie Sądu wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jako niedopuszczalny należało odrzucić. Zważyć należy, że przez "niedopuszczalny" w świetle ostatnio cytowanego przepisu należy rozumieć złożenie wniosku o przywrócenie terminu w przypadku, gdy strona nie uchybiła terminowi - a contrario z art. 86 § 1 ab initio P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 22 stycznia 2013 r., II GZ 519/12, Lex nr 1274392). Złożenie wniosku o przywrócenie terminu uwarunkowane jest przede wszystkim tym, by termin do podjęcia czynności procesowej upłynął. Dopiero wówczas czynność taka staje się bezskuteczna (art. 85 p.p.s.a.). Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (por. postanowienie NSA z dnia 5 grudnia 2012 r., II FZ 960/12, Lex nr 1240559). W stanie faktycznym niniejszej sprawy należało uznać, że skarżący reprezentowany przez pełnomocnika r. pr. M. P. wniósł skargę zgodnie z 30-dniowym terminem określonym w art. 53 § 1 P.p.s.a. Zaskarżona decyzja została doręczona M. G. w dniu [...] marca 2017 r., co oznacza, że 30-dniowy termin do wniesienia skargi upływał w dniu [...] kwietnia 2017 r. Tymczasem jak wynika z książki nadawczej kancelarii pełnomocnika skarżącego, wyjaśnień zawartych we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, a także wyjaśnień Poczty Polskiej S.A., w dniu [...] kwietnia 2017 r. w placówce pocztowej oddał 10 przesyłek, w tym ujętą jako dziesiątą w książce nadawczej przesyłkę do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Okoliczność tę potwierdza stempel placówki pocztowej w L. z dnia [...] kwietnia 2017 r. zamieszczony w książce nadawczej kancelarii pełnomocnika strony. Również wyjaśnienia Poczty Polskiej S.A. potwierdzają, że w dniu [...] kwietnia 2017 r. pracownik Poczty pobrał od pracownika kancelarii pełnomocnika skarżącego 10 sztuk przesyłek listowych, z czego 10. przesyłkę stanowiła przesyłka adresowana do SKO w L.. Pracownik Poczty przyjął przesyłki, lecz ze względu na dużą ilość nadawanych tego dnia przesyłek przez różne podmioty, procedurę ich rejestracji rozpoczął dopiero ok. godz. 2000 i okazało się, że przesyłka nr [...] waży ponad 2 kg i przekracza normę wagi przewidzianą dla kategorii przesyłek listowych. W związku z tym list nie mógł zostać przyjęty do dalszego przewozu i doręczenia. W związku z tym, jak wyjaśniła Poczta, jej pracownik wyłączył tę przesyłkę z dalszego opracowania, a w dniu następnym tj. [...] kwietnia 2017 r., została ona zwrócona nadawcy. Ze względu zaś na późną porę opisanych czynności w dniu [...] kwietnia 2017 r. nie było możliwości zawiadomienia o tym zajściu nadawcy. W tych okolicznościach sprawy należało przyjąć, że zgodnie z art. 83 § 3 P.p.s.a. doszło do oddania pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe w dniu [...] kwietnia 2017 r., a tym samym do wniesienia skargi z zachowaniem terminu. W doktrynie wskazuje się, że gdy ujawniają się rozbieżności co do daty oddania przesyłki poleconej (rejestrowanej) pracownikowi operatora pocztowego, uwidocznionej w książce nadawczej, i daty nadania przesyłki uwidocznionej na stemplu pocztowym, to choć najbardziej wiarygodnym dowodem jest dowód nadania przesyłki potwierdzony datą stempla pocztowego, lecz w razie jego braku i wykazania, np. na podstawie książki nadawczej, że oddanie pisma nastąpiło w terminie, nie ma powodów, by tę datę kwestionować (B. Dauter, Komentarz do Ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wyd. Wolters Kluwer 2016, źródło Lex Omega). Strona nie może bowiem ponosić ujemnych skutków nienależytego wykonywania zadań przez podmioty pośredniczące, tj. pocztę, w nadawaniu przesyłek, tym bardziej że nie może ona ingerować w działania tych podmiotów (por. postanowienie NSA z dnia 19 sierpnia 2010 r., II FZ 384/10, Lex nr 663473). Przyjmując zatem, że skargę w niniejszej sprawie wniesiono w terminie, wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia jako niedopuszczalny należało uznać za niedopuszczalny i na podstawie art. 88 P.p.s.a. odrzucić, o czym orzeczono w sentencji postanowienia. /-/ T. Świstak