II SA/Po 451/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wiesława Batorowicz po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. M. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia licencji na wykonywanie krajowego transportu drogowego postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis w kwocie 500 zł (słownie: pięćset złotych). /-/ W.Batorowicz Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 6 czerwca 2011 r. wezwano skarżącego do uiszczenia - w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia i pod rygorem odrzucenia skargi - wpisu sądowego w kwocie 500 zł od skargi na wyżej opisaną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] w przedmiocie cofnięcia licencji na wykonywanie krajowego transportu drogowego (k. 2). Odpis zarządzenia w przedmiocie wpisu został prawidłowo doręczony skarżącemu (doręczenie zastępcze dorosłemu domownikowi) w dniu 10 czerwca 2011 r. (k. 8). Termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął w dniu 17 czerwca 2011 r. Wpis został uiszczony (data obciążenia rachunku) w dniu 20 czerwca 2011 r. (k. 9). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. termin do uiszczenia opłaty od pisma wynosi 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Uiszczenie wpisu po terminie jest bezskuteczne i nie wywołuje żadnych skutków prawnych (art. 85 p.p.s.a.). Skoro zatem wpisu nie uiszczono w terminie, Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. Sąd z urzędu zwrócił stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego, jak też orzekł w pkt 2 sentencji. /-/ W.Batorowicz