II SA/Po 454/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział II w następującym składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Maria Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. G. i L. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) Nr (...) w przedmiocie warunków zabudowy postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji /-/ M. Kwiecińska Wniesioną w dniu 11 kwietnia 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargą K. G. i L. G. zaskarżyli powołaną powyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy C. z dnia (...) listopada 2012 r. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie stacji tankowania pojazdów gazem propan - butan. Wraz ze skargą zwrócono się do Sądu o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji organu II instancji z uwagi na ryzyko spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na zasadzie wynikającej z dyspozycji przepisu artykułu 61 § 3 powyższej ustawy, po przekazaniu skargi sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, w tym aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Analiza art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wskazuje, że zasadnicze znaczenie dla wstrzymania wykonania decyzji ma jej charakter prawny. Przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania, przy czym przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Decyzja ustalająca warunki zabudowy niewątpliwie nie mieści się w katalogu decyzji nadających się do wykonania. Bez znaczenia pozostaje, że jest ona elementem procesu inwestycyjnego, bowiem samodzielnie nie uprawnia do podjęcia żadnych robót budowlanych, stanowiąc jedynie niezbędny element innych postępowań, a przede wszystkim postępowania o pozwoleniu na budowę. Ewentualne wadliwości decyzji o warunkach zabudowy, na które wskazuje skarżąca, będą przedmiotem merytorycznej oceny zasadności skargi, ale nie uzasadniają wstrzymania wykonania decyzji. Stanowisko powyższe zostało ugruntowane w orzecznictwie Naczelnego Sadu Administracyjnego (por. postanowienie z dnia z 18 sierpnia 2009 r. sygn. akt II 0Z 665/09, LEX nr 552936). Wobec powyższego, stosownie do art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia /-/ M. Kwiecińska