II SA/Po 455/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu -Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 03 sierpnia 2015r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi R. C. na decyzję Wojewody z dnia [...] marca 2015r. Nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia 1. zwolnić R. C. od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, 2. ustanowić dla R. C. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. /-/ K. Witkowicz-Grochowska Skarżący R. C. wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości oraz ustanowienie adwokata. We wniosku o prawo pomocy złożonym na urzędowym formularzu PPF podał, że obecnie przebywa w Zakładzie Karnym, niegdzie nie pracuje, nie stać na opłacenie jakichkolwiek kosztów sądowych związanych ze sprawą, jak również na opłacenie wynagrodzenia adwokata. Podał, że ma brata, który także przebywa w Zakładzie Karnym i nie ma żadnego majątku. Skarżący podał, że ma mieszkanie socjalne, nie posiada żadnych innych nieruchomości, wartościowych ruchomości czy oszczędności. Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oznacza to, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a skorzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w rzeczywiście ciężkiej sytuacji finansowej, pozbawione majątku, stałego miesięcznego dochodu lub uzyskujące go w takiej wysokości, że nie są w stanie uiścić jakichkolwiek należności sądowych. Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że sytuacja wnioskodawcy w niniejszej sprawie pozwala na przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie. Przebywa w Zakładzie Karnym, gdzie ma zapewnione środki bytowe. Nie pracuje, więc nie ma żadnego dochodu, nie posiada majątku nieruchomego, czy wartościowych przedmiotów, z których mógłby czerpać dochody na pokrycie kosztów niniejszego postępowania. Skarżący nie ma zatem środków na pokrycie kosztów sądowych oraz wolnorynkowego wynagrodzenia adwokata w niniejszej sprawie. Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć. Na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 i art. 246 §1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu. /-/ K. Witkowicz-Grochowska