II SA/Po 463/21

Dnia 10 lutego 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędziowie Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska - Tylewicz (spr.) po rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 lutego 2022 roku sprawy ze skargi . sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia oddala skargę Prezydent Miasta P. (dalej jako Prezydent lub organ I instancji) postanowieniem z dnia [...] stycznia 2021 r. znak [...], działając na podstawie art. 219 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2020 r. poz. 256 dalej k.p.a.) odmówił C. sp. z o.o. sp.k. w P. wydania zaświadczenia w przedmiocie spełnienia warunków określonych w art. 17 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 5 lipca 2018 roku o ułatwieniach w przygotowaniu i realizacji inwestycji mieszkaniowych oraz inwestycji towarzyszących (tekst jednolity Dz. U. z 2020 r., poz. 219 dalej jako Ustawa). Z uzasadnienia decyzji wynika, że do organu w dniu [...] stycznia 2021 r. wpłynął wniosek C. Sp. z o.o. Sp. k. (dalej również jako: "wnioskodawca" albo "skarżący") datowany na dzień [...] stycznia 2021 r. Wniosek dotyczył spełnienia warunków wynikających z art. 17 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 05 lipca 2018 r. o ułatwieniach w przygotowaniu i realizacji inwestycji mieszkaniowych oraz inwestycji towarzyszących (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 219, obecny tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 1538, dalej również jako: "ustawa"). Strona we wniosku zażądała wydania zaświadczenia o możliwości przyjęcia nowych uczniów w liczbie 70 do wskazanej szkoły oraz potwierdzenie odległości szkoły od planowanej inwestycji mieszkaniowych i inwestycji towarzyszących. Do wniosku zostały dołączone dokumenty dotyczące wskazanej we wniosku szkoły podstawowej, mianowicie: a) wniosek przyszłego organu prowadzącego szkołę do Państwowej Powiatowej Inspekcji Sanitarnej w P. z dnia [...] lipca 2020 roku, zawierającego m.in. wskazanie planowanej liczby miejsc w wysokości 80 uczniów; b) zaświadczenie o wpisie do ewidencji wydane przez Prezydenta Miasta P. w dniu [...] sierpnia 2020 roku o numerze [...] wpisujące ww. szkołę do wskazanej wyżej ewidencji c) statut szkoły wskazanej we wniosku Po analizie przedmiotowego wniosku o wydanie zaświadczenia Prezydent stwierdził, że nie może dokonać urzędowego potwierdzenia określonych faktów, ponieważ wskazana we wniosku A. w P. jest szkołą podstawową niepubliczną prowadzoną przez inny niż Miasto P. organ. Dane szkół niepublicznych znajdują się w ewidencji szkół i placówek niepublicznych prowadzonej przez Miasto P. na podstawie art. 168 ust. 1 ustawy - Prawo oświatowe (tekst jednolity Dz. U. z 2020 r., poz. 910), a zakres tych danych określony jest w ust. 4 wskazanego artykułu i nie obejmuje on informacji o liczbie miejsc w szkole. Tym samym Prezydent nie ma możliwości poświadczenia faktu posiadania przez tę szkołę liczby miejsc wskazanej przez wnioskodawcę. A. w P. jest szkołą dotowaną od stycznia 2021 r., w związku z powyższym w posiadaniu Urzędu są jedynie dane dotyczące liczby uczniów, na których została przekazana dotacja. Dokumenty przedstawione przez wnioskodawcę pod literą b i c są w posiadaniu Urzędu, natomiast dokument pod literą a jest kierowany do odpowiedniego organu celem uzyskania pozytywnej opinii Państwowej Powiatowej Inspekcji Sanitarnej, która jest niezbędna do uzyskania wpisu do ewidencji. Pozytywna opinia ww. organu w posiadaniu której jest Urząd nie zawiera informacji o liczbie miejsc w szkole. Organ wskazał, że pojęcie danych znajdujących się w posiadaniu organu należy interpretować ściśle. Nie są to zatem nowe informacje zebrane przez organ w postępowaniu, o którym mowa w art. 218 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, ani oceny oparte o orzeczenia sądowe i dokumenty innych organów, ani też co do zasady, dane dostarczone właściwemu organowi przez osobę ubiegającą się o zaświadczenie (por. wyrok WSA w Krakowie z 23 stycznia 2020 r., sygn. akt III SA/Kr 1175/19, por. wyrok NSA z 21 stycznia 1997 roku, sygn. akt SA/Ł 3105/95, OSP 1998, nr 6, poz. 106). Rejestr Szkół i Placówek Oświatowych, w którym jest wpisana ww. szkoła, jest bazą danych Systemu Informacji Oświatowej, której administratorem jest minister właściwy do spraw oświaty i wychowania, a dane szkoły przekazywane do tego rejestru przez Miasto P. pokrywają się z danymi zawartymi w zgłoszeniu do ewidencji, o której mowa powyżej. Mając to na uwadze organ odmówił wydania zaświadczenia ze względu na brak możliwości potwierdzenia określonych faktów. Następnie spółka wniosła zażalenie na ww. postanowienie Prezydenta, zaskarżając je w całości, wnosząc o jego uchylenie i wydanie zaświadczenia zgodnie z wnioskiem. Skarżąca zarzuciła: I. naruszenie prawa procesowego, które miało wpływ na wynik sprawy: 1) Naruszenie art. 217 § 2 pkt 1 k.p.a. poprzez odmowę wydania zaświadczenia którego obowiązek wynika z art. 17 ust. 3 Ustawy 2) Naruszenie art. 218 § 2 k.p.a. - poprzez niezasadne nieprzeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w zakresie przedmiotowym objętym wnioskiem tj. potwierdzenie, że szkoła podstawowa znajduje się w odległości 750 m od planowanej inwestycji; potwierdzenie, że szkoła podstawowa ma pojemność (jest zdolna w ogólności) do przyjęcia nie mniej niż 70 uczniów; 3) Naruszenie art. 220 k.p.a. — poprzez zaniechanie uzyskania informacji od innego podmiotu publicznego w przedmiocie pojemności szkoły; II. W zakresie naruszenia prawa materialnego: 1) Naruszenie art. 17 ust. 3 ustawy w zw. z art. 17 ust. 2 pkt 2 ustawy - poprzez niezasadną odmowę wydania zaświadczenia bez wskazania którym z rzeczonych kryteriów planowana inwestycja nie odpowiada; 2) Naruszenie art. 17 list. 3 ustawy w zw. z art. 217 § 2 pkt 1 k.p.a. - poprzez brak wykazania w treści zaskarżonego postanowienia badania kryterium odległości i kryterium pojemności szkoły; 3) Naruszenie art. 17 ust. 3 ustawy w zw. z art. 6 k.p.a. - poprzez badanie kryterium publiczności czy też niepubliczności szkoły objętej wnioskiem, podczas gdy ustawodawca nie wprowadził takiego rozróżnienia; 4) Naruszenie art. 17 ust. 3 ustawy w zw. z art. 220 § 1 pkt 2 lit. b i c k.p.a.- poprzez nie zasięgnięcie opinii od Państwowej Powiatowej Inspekcji Sanitarnej w P. w przedmiocie pojemności szkoły objętej wnioskiem; III. W zakresie przewlekłości postępowania - naruszenie art. 217 § 3 KPA w zw. z art. 35 § 2 k.p.a. i w zw. z art. 36 k.p.a., poprzez wydanie zaskarżonego postanowienia z uchybieniem terminu do jego wydania (upływał w dniu [...] stycznia 2021 r.) Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. Kolegium wyjaśniło, że A. w P. jest szkołą podstawową niepubliczną prowadzoną przez inny organ niż Miasto P.. Miasto P. prowadzi ewidencję szkół i placówek niepublicznych na podst. art. 168 ust. 1 ustawy- Prawo oświatowe (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz.910). W posiadaniu urzędu są jedynie dane dotyczące liczby uczniów, na które przekazana została dotacja i tylko na tej podstawie może potwierdzić stan faktyczny. Zakres danych zawartych w zaświadczeniu o wpisie do ewidencji reguluje art. 168 ustawy Prawo Oświatowe, jednakże liczba miejsc w szkole nie znajduje się w żadnym z tych zakresów. Bazą danych Systemu Informacji Oświatowej jest Rejestr Szkół i Placówek Oświatowych, w którym wpisana jest przedmiotowa szkoła, a której administratorem jest minister właściwy do spraw oświaty i wychowania. Dane szkoły przekazywane przez Miasto P. pokrywają się z danymi zawartymi w zgłoszeniu do ewidencji. Zatem, aby wydać zaświadczenie dotyczące żądań wnioskodawcy, organ musi żądane przez wnioskodawcę dane, mieć w swoim posiadaniu, a nie występować po nie do innych organów, czy też posiłkować się nie swoimi danymi. Skargę na powyższe rozstrzygnięcia wniosła spółka C. Sp. z o.o. Sp. k. reprezentowana przez zawodowego pełnomocnika wnosząc o uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2021 r. oraz poprzedzającego go postanowienia Prezydenta Miasta P. z dnia [...] stycznia 2021 r., jak również zobowiązanie organu do wydania zaświadczenia o spełnieniu warunków określonych w art. 17 ust. 2 pkt 2 Ustawy. Skarżąca podniosła następujące zarzuty: 1. Naruszenie zasady lex specialis derogat legi generali, polegające w szczególności na tym, że organ I instancji odmówił wydania zaświadczenia w sytuacji, gdy z mocy ustawy szczególnej był do wydania tego zaświadczenia zobligowany i motywował to zapisami k.p.a., a organ II instancji uznał takie postępowanie za prawidłowe; 2. Naruszenie zasady, że organ administracji czyni jedynie tyle na ile pozwalają mu przepisy prawa, poprzez niczym nieuzasadnione rozróżnianie szkoły publicznej od szkoły niepublicznej, podczas gdy ustawodawca takiego rozróżnienia dla celów zaświadczenia nie wprowadził; 3. Naruszenie zasady praworządności i zaufania do organów państwa poprzez nie odniesienie się organu II instancji do przepisów ustawy szczególnej i zignorowanie argumentów podniesionych przez stronę; 1. Naruszenie art. 217 § 2 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 17 ust. 3 ustawy - poprzez odmowę wydania zaświadczenia, którego obowiązek wynika z przepisu prawa. W takiej sprawie organ może wydać jedynie zaświadczenie o spełnieniu wymogów ze specustawy mieszkaniowej lub o niespełnianiu tych wymogów, ale nie może wydać odmowy zaświadczenia; 2. Naruszenie art. 218 § 2 k.p.a. w zw. z art. 17 ust. 3 ustawy - poprzez niezasadne nieprzeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w zakresie przedmiotowym objętym wnioskiem tj. zbadania przesłanek do wydania zaświadczenia; 3. Naruszenie art. 218 § 2 k.p.a. w zw. z art. 17 ust. 3 ustawy w zw. z art. 220 § 1 pkt 2 lit. b i c k.p.a. - poprzez zaniechanie uzyskania informacji od innego podmiotu publicznego (sanepidu) w przedmiocie pojemności szkoły; 4. Naruszenie art. 17 ust. 3 w zw. z art. 17 ust. 2 pkt 2 ustawy - poprzez niezasadną odmowę wydania zaświadczenia bez wskazania, którym z warunków planowana inwestycja nie odpowiada; 5. Naruszenie art. 17 ust. 3 w zw. z art. 217 § 2 pkt 1 k.p.a. - poprzez brak wykazania w treści zaskarżonego postanowienia badania kryterium odległości i kryterium pojemności szkoły; 6. Naruszenie art. 17 ust. 3 ustawy w zw. z art. 6 k.p.a. - poprzez badanie kryterium publiczności czy też niepubliczności szkoły objętej wnioskiem, podczas gdy ustawodawca nie wprowadził takiego rozróżnienia; 7. Naruszenie art. 17 ust. 3 ustawy w zw. z art. 220 § 1 pkt 2 lit. b i c k.p.a. - poprzez nie zasięgnięcie opinii od Państwowej Powiatowej Inspekcji Sanitarnej w P. w przedmiocie pojemności szkoły objętej wnioskiem. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Prezydenta Miasta P. są oczywiście sprzeczne z przepisami prawa, gdyż organy obu instancji całkowicie pominęły fakt, że postępowanie zaświadczeniowe zainicjowane wnioskiem strony było oparte o zapisy specustawy mieszkaniowej, która jako lex specialis nakładała na organy administracji szczególne zasady wykładni prawa. Istotą sprawy jest wydanie zaświadczenia o spełnieniu wymogów określonych przepisami ustawy. Organy miały do oceny dwa kryteria, o których mowa w art. 17 ust. 2 pkt 2 ustawy, a mianowicie: kryterium odległości i kryterium pojemności. Do kryterium odległości organy obu instancji w ogóle się nie odniosły, co stanowi o dyskwalifikacji zaskarżonych postanowień. W przedmiocie kryterium pojemności szkoły pojawiły się natomiast kuriozalne argumenty. Po pierwsze, jeżeli ustawodawca przewidział prawny obowiązek wydania zaświadczenia, to trzeba było przeprowadzić postępowanie wyjaśniające, którego reguły wykładni doznają odmienności na skutek działania specustawy mieszkaniowej i tym samym stosowanie orzecznictwa przewidzianego dla "klasycznych" zaświadczeń wydawanych z k.p.a. jest chybiona. Odpowiedź organu I instancji, że szkoła podstawowa jest szkołą niepubliczną, to wyraz niekompetencji i nieporadności organu, a nie stanowisko prawne. Skoro ustawodawca w specustawie mieszkaniowej nie wprowadził rozróżnienia pomiędzy szkołą publiczną i szkołą niepubliczną, to organowi administracji (działającemu na podstawie i w granicach prawa) tym bardziej tego czynić nie wolno. Jedynym kryterium jakie wprowadził ustawodawca było kryterium posiadania przez szkołę objętą wnioskiem statusu szkoły podstawowej, bez dalszego rozwinięcia. Szkołą podstawową zaś, w rozumieniu prawa oświatowego jest zarówno placówka publiczna albo niepubliczna (art. 8 Prawa oświatowego). Kolejną kwestią jest pojemność szkoły. W tej kwestii organ I instancji winien był wymienić informację z Państwową Powiatową Inspekcją Sanitarną w P., aby wydać przedmiotowe zaświadczenie, ponieważ byłoby to zgodne z art. 218 § 2 k.p.a. w zw. z art. 17 ust. 2 pkt 2 i ust. 3 ustawy. Zaniechanie tej czynności oparte na orzecznictwie nieuwzględniającym działania ustawy specjalnej stanowiło oczywiste naruszenie prawa. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie i podtrzymało dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skargę jako niezasadną należało oddalić. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2021 r. poz. 137) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm. dalej p.p.s.a.) - sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji. Zgodnie zaś z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Mając na uwadze powyższy zakres kontroli Sąd stwierdził, że zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymujące w mocy rozstrzygnięcie Prezydenta Miasta P., odmawiające wydania skarżącej zaświadczenia, odpowiada prawu. Materialnoprawną podstawę wydanych w sprawie rozstrzygnięć stanowiły przepisy ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2020 r. poz. 256, z późn. zm., w skrócie "k.p.a.").Zgodnie z art. 217 § 1 k.p.a. wydanie zaświadczenia następuje na żądanie osoby ubiegającej się o jego wydanie. Stosownie do art. 217 § 2 KPA zaświadczenie wydaje się, jeżeli: (1) urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa; (2) osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego. Ustawodawca wskazuje zarazem w art. 218 § 1 k.p.a., że w przypadkach, o których mowa w art. 217 § 2 pkt 2 k.p.a., organ administracji publicznej obowiązany jest wydać zaświadczenie, gdy chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Jednocześnie w myśl art. 218 § 2 k.p.a. organ administracji publicznej, przed wydaniem zaświadczenia, może przeprowadzić w koniecznym zakresie postępowanie wyjaśniające. Zgodnie z przywołanym na wstępie przepisem art. 219 k.p.a. odmowa wydania zaświadczenia bądź zaświadczenia o treści żądanej przez osobę ubiegającą się o nie następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Podkreślenia wymaga, że zaświadczenie w rozumieniu k.p.a. jest urzędowym potwierdzeniem w formie pisemnej obiektywnie istniejącego stanu rzeczy (faktycznego lub prawnego), dokonanym przez organ administracji publicznej na żądanie zainteresowanej osoby, której interes jest oparty na prawie. Przyjmuje się, że: "Zaświadczenia nie są aktami administracyjnymi, lecz czynnościami faktycznymi, ponieważ nie są oświadczeniami woli, lecz wiedzy. Jeżeli zaświadczenie jest urzędowym potwierdzeniem istnienia określonego stanu prawnego lub faktów, to przy jego pomocy organ stwierdza, co mu wiadome, nie rozstrzyga jednak żadnej sprawy" (C. Banasiński, D. Szafrański, Zaświadczenie jako warunek złożenia wniosku o podjęcie działalności koncesjonowanej, "Monitor Prawniczy" 1996, nr 7, s. 241). W trybie dotyczącym wydania zaświadczenia nie jest zatem dopuszczalne dokonywanie jakichkolwiek ustaleń faktycznych i ocen prawnych niewynikających z prowadzonej przez organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Postępowanie wyjaśniające może dotyczyć zbadania okoliczności wynikających z posiadanych przez organ ewidencji, rejestrów i innych danych, czy też wyjaśnienia, czy dane te odnoszą się do osoby wnioskodawcy, faktów, stanu prawnego, którego poświadczenia się on domaga. Jest ono zatem ograniczone do badania dokumentacji o charakterze określonym w art. 218 § 1 k.p.a. Specyfika zaświadczenia sprowadza się bowiem do prostego przeniesienia (zacytowania) danych znajdujących się w posiadaniu organu. Oznacza to, że w sytuacji, gdy organ nie posiada w swych zasobach, danych, które mogłyby stanowić podstawę wydania zaświadczenia stosownie do żądania wnioskodawcy, nie może wydać zaświadczenia o żądanej treści. Dla braku możliwości urzędowego potwierdzenia faktów lub stanu prawnego nie mają przy tym znaczenia przyczyny, z których organ nie znajduje się w posiadaniu określonych danych. Właśnie taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie. Organy obu instancji zajęły stanowisko, że dane, których poświadczenia domaga się spółka, nie znajdują się w posiadaniu organu. Skarżąca podstawą swojego żądania uczyniła art. 17 ust. 3 ustawy, zgodnie z którym spełnienie warunków, o których mowa w ust. 2 pkt 2 w zakresie możliwości przyjęcia nowych uczniów w szkole podstawowej lub zapewnienia wychowania przedszkolnego dzieciom ocenia się na podstawie zaświadczenia wójta (burmistrza, prezydenta miasta). Bezsporne w sprawie jest to, że wskazana we wniosku A. w P. jest szkołą podstawową niepubliczną prowadzoną przez inny podmiot niż Miasto P., a mianowicie N. sp. z o.o. we W. (zob. § 2.1 Statutu). Dane szkół niepublicznych znajdują się w ewidencji szkół i placówek niepublicznych prowadzonej przez Miasto P. na podstawie art. 168 ust. 1 ustawy - Prawo oświatowe (tekst jednolity Dz. U. z 2020 r., poz. 910, dalej P.o.), zgodnie z którym osoby prawne i osoby fizyczne mogą zakładać szkoły i placówki niepubliczne po uzyskaniu wpisu do ewidencji prowadzonej przez jednostkę samorządu terytorialnego obowiązaną do prowadzenia odpowiedniego typu publicznych szkół i placówek. Art. 168 ust. 4 P.o. wskazuje co zawiera zgłoszenie do ewidencji. Jak słusznie stwierdziły organy, w zgłoszeniu do ewidencji nie podaje się informacji na temat liczby miejsc w szkole. Skoro nie są to dane podlegające zgłoszeniu do ewidencji, to Prezydent Miasta P. żądanymi przez spółkę danymi nie mógł dysponować, a w konsekwencji nie mógł na ich temat zaświadczyć. W orzecznictwie wskazuje się, że zawarte w art. 17 ust. 2 pkt 2 ustawy sformułowanie "szkoła podstawowa, która jest w stanie przyjąć nowych uczniów" oznacza szkołę podstawową publiczną (zob. wyrok NSA z dnia 14 października 2021 r. sygn. II OSK 1162/21, CBOSA). W tym zakresie więc wydane zaświadczenia, o którym mowa w art. 17 ust. 3 ustawy nie stanowi problemu, skoro dane na temat szkół publicznych, w tym liczby miejsc, są w posiadaniu organu prowadzącego szkoły samorządowe. W niniejszej sprawie zaś skarżąca domaga się zaświadczenia wydanego na podstawie danych, których organ nie ma w posiadaniu. Przyjmując tok rozumowania skarżącej Prezydent Miasta P. musiałby zwrócić się do innego podmiotu i zgromadzić dane, których żąda skarżąca. Dopuszczalność przeprowadzenia przez organ postępowania wyjaśniającego, o którym mowa w art. 218 § 2 k.p.a. dotyczy tylko koniecznego zakresu, co oznacza, że może ono odnosić się do zbadania okoliczności wynikających z posiadanych przez organ ewidencji, rejestrów i innych danych. A taka sytuacja nie miała miejsca w niniejszej sprawie, z uwagi na brak posiadania danych, których dotyczył wniosek. Zgodnie z art. 17 ust. 2 pkt 2 ustawy inwestycję mieszkaniową lokalizuje się w odległości nie większej niż 3000 m, a w miastach, w których liczba mieszkańców przekracza 100 000 mieszkańców - 1500 m od szkoły podstawowej, która jest w stanie przyjąć nowych uczniów w liczbie dzieci stanowiącej nie mniej niż 7% planowanej liczby mieszkańców inwestycji mieszkaniowej. W ocenie Sądu standard odległościowy, o którym mowa w art. 17 ust. 2 pkt 2 ustawy, dotyczy szkoły podstawowej, która jest w stanie przyjąć nowych uczniów w liczbie dzieci stanowiącej nie mniej niż 7% planowanej liczby mieszkańców inwestycji mieszkaniowej. Z przepisu tego wynika, że powiązano odległość z liczbą miejsc wolnych w szkole, co oznacza że organ nie może "wybiórczo" zaświadczyć tylko o jednej z tych okoliczności. Chodzi tu więc o odległość od szkoły podstawowej publicznej (podkreślenie Sądu), która jest w stanie przyjąć określoną liczbę uczniów. Skoro organ nie mógł wydać skarżącej zaświadczenia o możliwości przyjęcia nowych uczniów w liczbie 70 do wskazanej szkoły, to nie mógł również zaświadczyć o odległości szkoły od planowanej inwestycji mieszkaniowych i inwestycji towarzyszących. W ocenie Sądu Państwowa Powiatowa Inspekcja Sanitarnej w P. nie jest organem właściwym do wypowiadania się na temat liczby miejsc w szkole. Tym bardziej brak było podstaw do tego, aby Prezydent zasięgał opinii organu sanitarnego w tym przedmiocie. Z powyższych przyczyn skarga podlegała oddaleniu, a postanowienia organów obu instancji należało utrzymać w mocy. Nie doszło do naruszenia wskazanych w skardze art. 217 § 2 pkt 1, 218 § 2 k.p.a. w zw. z art. 17 ust. 3 ustawy. Mając na uwadze powyższe rozważania skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalono. Sąd rozpoznał niniejszą sprawę na posiedzeniu niejawnym, w postępowaniu uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a.