II SA/Po 4638/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący del. Sędzia NSA Stanisław Małek (spr.) Sędzia NSA Grażyna Radzicka Asesor sąd. Karol Pawlicki Protokolant sekr.sąd. Dobrosława Sobczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 kwietnia 2004r. sprawy ze skargi 1) U. R.., 2) R. E., 3) M.C. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2000r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego ; I. uchyla zaskarżoną decyzje oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. z dnia [...] czerwca 2000r. Nr [...], II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, III. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej U. R. kwotę 10,00zł (dziesięć złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów sądowych. /-/ K.Pawlicki /-/ St.Małek /-/ G.Radzicka Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. decyzją z dnia [...] czerwca 2000r. na podstawie przepisu art. 37 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane z 24 października 1974r. (Dz.U. Nr 38 poz. 223 ze zm.) w związku z art. 103 ust. 2 ustawy Prawo budowlane z 7 lipca 1994r. (Dz.U. Nr 89 poz. 414 ze zm.) nakazał I. R. rozbiórkę budynku garażowo-godpodarczego o powierzchni 28 m2 usytuowanego na działce przy ul. [...]. Ustalono, że zgodnie z oświadczeniem inwestora budynek garażowo-gospodarczy o konstrukcji drewnianej wybudowany został w 1984r. Zgodnie z miejscowym planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego miasta P., zatwierdzonym przez Wojewodę P. [...] sierpnia 1975r. (Dz.Urz. Wojewódzkiej Rady Narodowej Nr 14 poz. 110 z 1975r.) działka, na której wybudowany został obiekt przeznaczona została pod drogę ekspresową relacji G. – W. . Nakaz rozbiórki znajduje uzasadnienie w powołanym przepisie art. 37 ust. 1 pkt 1. Obiekt wybudowany został bowiem na terenie przeznaczonym pod inną zabudowę. I. R. w odwołaniu wskazał, iż brak było podstaw do nakazania rozbiórki skoro z posiadanych przez niego informacji wynika, iż "przez działkę na której wybudowany został obiekt nie będzie przebiegała wymieniona droga". Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zaskarżoną decyzją wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy decyzje organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy podzielił argumentację zaskarżonej decyzji. Wyjaśniono, że umowa dzierżawy zawarta przez inwestora z Zarządem Gospodarki Terenami w P. upoważniała tylko do realizacji tymczasowego obiektu gospodarczego do przechowywania narzędzi ogrodniczych. Inwestor warunków tych nie dopełnił, gdyż wybudował obiekt bez wymaganego pozwolenia na terenie przeznaczonym w planie zagospodarowania przestrzennego pod inna zabudowę. Organ odwoławczy uznał, iż decyzja organu pierwszej instancji nie narusza przepisu art. 37 ust. 1 pkt 1 prawa budowlanego z 1974r. I. R. zmarł [...] sierpnia 2000r. Spadek po wymienionym nabyły jego żona U. R. oraz córki R. E. i M. C. (postanowienie spadkowe z [...] marca 2001r. – k. 18 akt sądowych). U. R., R. E. i M. C. wniosły skargę, domagając się uchylania zaskarżonej decyzji. Skarżące wskazały, iż według posiadanych informacji w aktualnym planie zagospodarowania przestrzennego działka nie jest przeznaczona pod budowę drogi ekspresowej. Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 37 ust.1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane z 24 października 1974r. (Dz.U. Nr 38 poz. 229 ze zm.) stanowił, iż obiekty budowlane wybudowane niezgodnie z przepisami obowiązującymi w okresie ich budowy podlegają przymusowej rozbiórce, gdy organ administracji stwierdzi, że obiekt budowlany znajduje się na terenie, który zgodnie z przepisami o planowaniu przestrzennym nie jest przeznaczony pod zabudowę albo przeznaczony jest pod innego rodzaju zabudowę. W rozpoznawanej sprawie niewątpliwe jest, iż budynek garażowo-gospodarczy został wybudowany w 1984r. bez wymaganego pozwolenia, o którym mowa w art. 28 prawa budowlanego z 1974r. i to na terenie, który zgodnie z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego był przeznaczony pod budowę drogi ekspresowej, a więc pod innego rodzaju zabudowę. Stosownie do przepisu art. 103 ust. 2 Prawa budowlanego z 1994r. do obiektów, których budowa została zakończona przed dniem 1 stycznia 1995r. stosuje się przepisy poprzednio obowiązującego Prawa budowlanego z 1974r. umożliwiające legalizację obiektu po wykluczeniu przesłanek określonych w art. 37 ust. 1 pkt 1 i 2 tego prawa. Należy jednak mieć na względzie, iż skoro skutki samowoli budowlanej likwidowane są obecnie, to przy badaniu czy wybudowany samowolnie przed dniem 1 stycznia 1995r. obiekt znajduje się na terenie przeznaczonym według zapisów planu zagospodarowania przestrzennego pod zabudowę lub przeznaczony jest pod zabudowę innego rodzaju, to niezbędne jest dokonanie oceny zgodności wybudowanego obiektu z planem obowiązującym w dacie orzekania. Brak byłoby nowiem racjonalnych przesłanek do nakazania rozbiórki obiektu, który znajduje się na terenie przeznaczonym w aktualnym planie zagospodarowania przestrzennego pod tego rodzaju zabudowę (por. wyrok NSA z 4 marca 2003r. sygn. SA/Bk 1473/02. Organy administracji powyższych okoliczności nie wyjaśniły (art. 7 i art. 77 § 1 kpa). Z tego powodu na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt 1c ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w związku z art. 97 § 1 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przedsądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. Orzeczenie o zwrocie kosztów sądowych uzasadnia przepis art. 200 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Rozstrzygnięcie zawarte w punkcie II-im sentencji traci moc z chwilą uprawomocnienia się wyroku (art. 152 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). /-/ K.Pawlicki /-/ St.Małek /-/ G.Radzicka MarK