II SA/Po 477/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Edyta Podrazik po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. C. L. Sp. z o.o. z siedzibą w D. G. na decyzję Wielkopolskiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2015 r. znak [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji /-/ E. Podrazik Pismem z dnia [...] maja 2015 r. L. C. P. L. Sp. z o.o. w . G. zaskarżyła w Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] kwietnia 2015 r., znak [...], utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] stycznia 2015 r., znak [...], nakazującą skarżącej Spółce rozbiórkę wiaty drewnianej. L. C. P. L. Sp. z o.o. wniosła ponadto o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu powyższego wniosku skarżąca wskazała, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Rozbiórka przedmiotowego obiektu budowlanego uniemożliwi bowiem funkcjonowanie zakładu produkcji świec, w którym zatrudnionych jest 80 osób. Powstanie przy tym szkoda związana m.in. z zamknięciem produkcji i utratą kontrahentów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Wniosek zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z ogólną regułą z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje aktu lub czynności. Reguła ta nie ma jednak charakteru bezwyjątkowego. Jak wynika bowiem z art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi (1) niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub (2) spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pierwsza z tych przesłanek dotyczy przypadku, gdy szkoda nie może być naprawiona przez późniejszy zwrot świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też brak jest możliwości przywrócenia stanu poprzedniego. Wymóg ten jest zatem spełniony w szczególności, gdy istnieje ryzyko utraty przedmiotu świadczenia, który wskutek swoich właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem lub wartość jego odpowiednika nie miałaby znaczenia dla skarżącego, bądź też gdy zachodzi niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu lub zdrowiu. Druga przesłanka dotyczy natomiast przypadku, gdy raz zaistniałe skutki prawne lub faktyczne powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a przywrócenie stanu poprzedniego może nastąpić dopiero po dłuższym okresie czasu lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Należy jednocześnie podkreślić, że to na skarżącym spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia, że co najmniej jedna z opisanych wyżej przesłanek wystąpiła w danej sprawie. Konstrukcja ochrony tymczasowej opiera się bowiem na zasadzie skargowości, przy czym użycie w art. 61 § 3 p.p.s.a. słowa "może" wskazuje, że orzeczenie w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu lub czynności ma charakter fakultatywny. Odnosząc te uwagi do specyfiki rozważanej sprawy, należy zauważyć, że w skardze z dnia [...] maja 2015 r. L. C. Ltd. Sp. z o.o. w D. G. wskazała, iż wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadzi do powstania znacznej szkody w postaci zakłócenia funkcjonowania przedsiębiorstwa skarżącego i utraty kontrahentów. W konsekwencji możliwa jest także utrata miejsca pracy przez część z 70 osób zatrudnionych w tym przedsiębiorstwie. Mimo istotnej zwięzłości powyższej argumentacji skarżącej Sąd uznał, że jest ona wystarczająca w świetle art. 61 § 3 p.p.s.a. do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wyrównanie doznanego uszczerbku ekonomicznego, a w szczególności przywrócenie utraconego zaufania kontrahentów, może bowiem okazać się istotnie utrudnione w razie wykonania zaskarżonej decyzji. W tej sytuacji Sąd na podstawie art. 16 § 2, art. 61 § 3 i art. 61 § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. /-/ E. Podrazik