II SA/Po 478/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Kamieńska Sędziowie Sędzia WSA Barbara Drzazga Asesor. Sąd. Edyta Podrazik (spr.) Protokolant Sekr. sąd. Monika Pancewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lutego 2005 r. przy udziale sprawy ze skargi M.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu I. Uchyla zaskarżoną decyzję, II. Zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego kwotę 10,-zł (dziesięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania, III. Określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. /-/E. Podrazik /-/B. Kamieńska /-/B. Drzazga II SA/Po 478/03 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...]r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpoznaniu odwołania uczestników M.G. i W.G., utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...]r. ustalającą dla inwestora W.G. warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie zespołu trzech garaży dla samochodów ciężarowych na potrzeby działalności usługowo-handlowej (handel i wymiana ogumienia pojazdów mechanicznych) na działce nr [...] w miejscowości P. W uzasadnieniu organ podniósł, iż zgodnie z planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego gminy G., uchwalonym przez Radę Miejską w G. uchwałą nr III/15/94 z dnia 01.08.1994 r., przedmiotowa nieruchomość leży na obszarze oznaczonym symbolem 1Pś. Obszar ten w planie zagospodarowania przestrzennego przeznaczony został na tereny działalności produkcyjnej i usługowej o średniej uciążliwości. Inwestycja jest więc zgodna z dyrektywami planu i organ nie może odmówić uwzględnienia wniosku inwestora o wydanie pozytywnej opinii (art. 43 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym). Dopiero na etapie postępowania o pozwolenie na budowę właściwe organy ocenią czy przy projektowaniu inwestycji zostały zachowane przepisy techniczno-budowlane jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Od powyższej decyzji skargę złożyła uczestniczka M.G., podnosząc, iż inwestor jest jej bezpośrednim sąsiadem i na swojej nieruchomości zamierza prowadzić działalność usługową wymiany i naprawy ogumienia dla samochodów ciężarowych, garaże będą zbudowane zbyt blisko budynku mieszkalnego skarżącej, inwestor bez żadnej szkody może jej zbudować w dalszej odległości od budynku skarżącej, w głębi swojej działki, nadto przedmiotowa nieruchomość znajduje się w obszarze chronionego krajobrazu "Doliny Rzeki Prosny" w odległości ok. 50 m od rzeki Prosny. W konsekwencji skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonej decyzji i przesunięcie inwestycji w głąb działki nr [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę podtrzymało stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniosło o oddalenie skargi, dodatkowo podnosząc, iż planowana inwestycja ma się znajdować w odległości około 30 m od budynku mieszkalnego skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna. Na wstępie wyjaśnić należy, iż zgodnie z treścią art. 3 § 1 i art. 145 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądowa kontrola decyzji administracyjnych polega wyłącznie na ocenie ich zgodności z prawem, tj. przepisami prawa materialnego i procedury administracyjnej. Sąd administracyjny, stosownie do wyniku sprawy albo oddala skargę, albo wydaje orzeczenie kasacyjne (uchyla zaskarżona decyzję), nie jest zaś władny do wydawania rozstrzygnięć reformatoryjnych (zmiany zaskarżonej decyzji). Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpatrując przedmiotową sprawę nie wyjaśniło w należyty sposób wszystkich istotnych okoliczności oraz nie rozpatrzyło całości zgromadzonego materiału dowodowego, co uniemożliwia prawidłową ocenę czy zamierzona inwestycja jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i czy spełnione zostały przesłanki z art. 43 ustawy z dnia 07.07.1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jednolity Dz.U. Nr 15 poz. 139 z 1999 r.), obowiązującej w dacie wydania zaskarżonej decyzji, zgodnie z którym nie można odmówić ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli zamierzenie jest zgodne z przepisami prawa i ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Planowane zamierzenie inwestycyjne polegać ma na budowie zespołu trzech garaży dla samochodów ciężarowych na potrzeby działalności usługowo-handlowej (handel i wymiana ogumienia pojazdów mechanicznych) na działce nr [...] w miejscowości P. Teren działki znajduje się w obszarze oznaczonym w planie ogólnym zagospodarowania przestrzennego Gminy G., zatwierdzonym uchwałą Rady Miejskiej nr III/15/94 z dnia 01.08.1994 r., symbolem 1Pś. Zgodnie z zapisami wskazanego powyżej planu, obszar 1Pś jest terenem działalności produkcyjnej i usługowej o średniej uciążliwości. SKO oparło zaskarżone rozstrzygnięcie wyłącznie na tym zapisie planu. Organ pominął natomiast inne zapisy planu dotyczące wsi P. Z zapisów tych wynika, iż część sołectwa leży na obszarze rezerwowanym pod zbiornik wodny, w "okresie przejściowym" obszar stanowi strefę zakazu lokalizacji obiektów budowlanych, występuje kolizja przestrzenna związana z realizacją zbiornika – z obszarami oznaczonymi 1Pś, 7UT, 11M, 16M. Na podstawie materiałów zgromadzonych w aktach sprawy nie można ustalić ani zasięgu obszaru zarezerwowanego pod zbiornik wodny, ani czy działka inwestora nr [...] znajduje się na tym obszarze, czy też poza nim. W szczególności niewystarczający jest w tym zakresie tekst planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego, który znajduje się w aktach wyłącznie we fragmencie obejmującym strony od 36 do 41, ani rysunek planu bez legendy. Z uzasadnienia decyzji organu I instancji oraz ze skargi wynika także, iż działka nr [...] w P. znajduje się na terenie obszaru chronionego krajobrazu "Doliny Rzeki Prosny". Z zapisu planu wynika, iż na obszarze tym zakazuje się lokalizowania zakładów prowadzących działalność usługową i produkcyjną o średniej i dużej uciążliwości dla środowiska. W aktach brak aktu powołującego obszar chronionego krajobrazu "Doliny Rzeki Prosny", nie wiadomo także czy został on wprowadzony rozporządzeniem wojewody, czy uchwałą rady gminy, w tym ostatnim wypadku obowiązkiem gminy było ustalenie planu zagospodarowania przestrzennego dla tego obszaru (art. 34 ustawy z dnia 16.10.1991 r. o ochronie przyrody), nadto akt wprowadzający obszar chronionego krajobrazu zawierać może ograniczenia w zakresie lokalizacji obiektów budowlanych (art. 31a w zw. z art. 32 ustawy z dnia 16.10.1991 r. o ochronie przyrody). W zaskarżonej decyzji organ nie odniósł się w ogóle do powyższych zapisów planu, nie wyjaśnił wyżej wskazanych istotnych okoliczności, ograniczył się jedynie do kontroli prawidłowości decyzji Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...]r. Reasumując powyższe rozważania stwierdzić należy, iż zaskarżona decyzja SKO wydana została z naruszeniem przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 77 § 1, art. 136 kpa i art. 43 ustawy z dnia 07.07.1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z tych względów koniecznym było uchylenie zaskarżonej decyzji. Ponownie rozpoznając sprawę organ wyjaśni wskazane powyżej okoliczności, oceni zgodność projektowanej inwestycji z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i stosownie do poczynionych ustaleń zastosuje właściwe przepisy. Z wymienionych przyczyn na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 z 2002 r.) należało uwzględnić skargę i uchylić zaskarżoną decyzję. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 zw. z art. 97 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1271 z 2002 r.). o wykonalności zaskarżonej decyzji orzeczono w oparciu o art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. /-/ E. Podrazik /-/ B. Kamieńska /-/ B. Drzazga