II SA/Po 481/07

Katarzyna Witkowicz-Dwornicka – Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 marca 2008 r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi M.T. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wykonania obowiązku postanawia 1. zwolnić M.T. od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla M.T. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. /-/ K. Witkowicz-Dwornicka Skarżąca M.T. w piśmie z dnia 4 marca 2008 r. wniosła o przyznanie prawa pomocy w całkowitym zakresie. Załączyła kserokopię zaświadczenia z ZUS II Oddział w [...] Inspektorat w [...] o wysokości pobieranej emerytury, rachunek z prąd, wodę, dowodu wpłaty opłaty za mieszkanie oraz rachunków za leki. Wnioskodawczyni oświadczyła, że ma 81 lat i utrzymuje się ze świadczeń Zakładu Usług Społecznych w wysokości [...] zł miesięcznie. Argumentowała, że opłaca należności bieżącego utrzymania, w tym opłaty za mieszkanie oraz koszty leczenia, podała, że choruje. W związku z tym oświadczyła, że nie ma środków na zapłacenie opłat sądowych. Z przedłożonego zaświadczenia ZUS o wysokości pobieranej emerytury wynika, że w miesiącach od października do grudnia 2007r. wnioskodawczyni otrzymała miesięcznie kwotę [...] zł brutto, tj. [...] zł netto, w której zawarty był dodatkowo dodatek pielęgnacyjny w wysokości [...] zł miesięcznie. Wydatki bieżącego utrzymania wynoszą – 195,81 zł za prąd za dwa miesiące, 42 zł miesięcznie za mieszkanie; 17,43 zł za wodę za trzy miesiące, w lutym 2008r. na leki wydała 171,69 zł. We wniosku o prawo pomocy złożonym na urzędowym formularzu skarżąca dodała, że mieszka w lokatorskim mieszkaniu o powierzchni [...] m², położonym w [...]. Oświadczyła, że nie ma innych nieruchomości, wartościowych ruchomości, czy oszczędności. Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oznacza to, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a skorzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w rzeczywiście ciężkiej sytuacji finansowej, pozbawione majątku, stałego miesięcznego dochodu lub uzyskujące go w takiej wysokości, że nie są w stanie uiścić wymaganych należności nawet w części (bezrobotni, emeryci, renciści). Wnioskodawczyni winna jednak wykazać, że nie ma realnych możliwości zgromadzenia środków celem pokrycia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i dochodach oraz jego uzupełnienia wynika, że sytuacja skarżącej pozwala na przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie w całości. Uzyskuje wprawdzie stałe miesięczne dochody z tytułu emerytury, ale w wysokości, która pozwala jedynie na skromne pokrycie niezbędnych wydatków bieżącego utrzymania. Jest osobą w starszym wieku, wymaga więc zwiększonych wydatków na leki i leczenie. Nie ma także możliwości pozyskania dodatkowych środków, które mogłaby przeznaczyć na pokrycie kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. Nie ma także majątku nieruchomego, z którego mogłaby uzyskać dodatkowe dochody. Biorąc pod uwagę przewidywaną wysokość kosztów sądowych, przyjąć należy, że wnioskodawczyni nie ma możliwości ich uiszczenia nawet w części. Tym bardziej, przedstawiona przez skarżącą sytuacja finansowa wskazuje, że nie może wygospodarować środków na pokrycie wolnorynkowego wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru. Należało, zatem uwzględnić wniosek o prawo pomocy i w tym zakresie. Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć. Na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 7 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak we wstępie. /-/ K. Witkowicz-Dwornicka