II SA/Po 483/12

PostanowienieWSA w Poznaniu2012-08-02

Skład orzekający: Katarzyna Witkowicz-Grochowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sytuacja finansowa skarżącego, polegająca na korzystaniu z zasiłku okresowego i bonów żywnościowych, uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu w postępowaniu sądowoadministracyjnym, zwłaszcza w kontekście ewentualnej skargi kasacyjnej?
Ratio decidendi
Sytuacja finansowa skarżącego, charakteryzująca się brakiem stałego dochodu, posiadaniem jedynie niewielkiego zasiłku z ośrodka pomocy społecznej oraz brakiem majątku, uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu. Jest to szczególnie istotne w kontekście ewentualnej skargi kasacyjnej, gdzie obowiązuje przymus adwokacko-radcowski, a skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku dla koniecznych kosztów utrzymania.
Stan faktyczny
Skarżący A. K. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu. Wskazał, że nie posiada środków do życia, utrzymuje się z zasiłku okresowego i bonów żywnościowych, nie posiada majątku ani stałego dochodu, a jego nieporadność wynika z choroby. Wniosek dotyczył sprawy ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia w sprawie przekazania wniosku o zasiłek celowy.
Rozstrzygnięcie
Postanowiono ustanowić dla A. K. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 sierpnia 2012 r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi A. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2012 r. Nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia w sprawie przekazania według właściwości wniosku o przyznania zasiłku celowego postanawia ustanowić dla A. K. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. /-/ K. Witkowicz-Grochowska Skarżący A. K. wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku wnioskodawca oświadczył, że nie ma środków do życia, samodzielnie prowadzi swoje gospodarstwo domowe. Wskazał, że jest nieporadny w wyniku choroby. Podał, że nie posiada żadnego majątku nieruchomego, oszczędności, czy wartościowych ruchomości. Nie uzyskuje żadnego stałego dochodu. Oświadczył, że korzysta z pomocy ośrodka pomocy społecznej w postaci zasiłku okresowego – 418 zł i bonów żywnościowych – 257,61 zł, co łącznie daje kwotę 675,61 zł miesięcznie. Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 dalej p.p.s.a.) strona ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznych kosztach bieżącego utrzymania. Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że sytuacja skarżącego pozwala na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z urzędu. Utracił źródło zarobkowania, aktualnie korzysta z pomocy opieki społecznej. Nie uzyskuje żadnych stałych dochodów. Nie ma żadnego majątku, z którego mógłby czerpać środki na swoje utrzymanie, a także nie dysponuje żadnymi oszczędnościami. Przedstawiona przez wnioskodawcę sytuacja finansowa wskazuje, więc że nie ma możliwości wygospodarowania jakichkolwiek środków na pokrycie wolnorynkowego wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru. Nadto sprawa znajduje się na etapie ewentualnej skargi kasacyjnej, gdzie obowiązuje tzw. "przymus adwokacko-radcowski". Przyznać zatem należało prawo pomocy w tym zakresie. Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć. Na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 7 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu. /-/ K. Witkowicz-Grochowska

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło