II SA/Po 483/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 listopada 2012r wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi A. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2012r. Nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia w sprawie przekazania według właściwości wniosku o przyznanie zasiłku celowego postanawia odmówić przyznania prawa pomocy. /-/ K. Witkowicz-Grochowska Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 2 sierpnia 2012r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym poprzez ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Pismem z dnia 27 sierpnia 2012r. Okręgowa Rada Adwokacka poinformowała, że wyznaczyła dla A. K. pełnomocnika z urzędu w osobie adw. J. B. Skarżący korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt 1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270, dalej zwana "p.p.s.a."). Prawo pomocy nie zostało cofnięte. W dniu 7 listopada 2012r. skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w całości poprzez ustanowienie adwokata i zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskodawca przedstawił także swoją sytuację rodzinną, finansową i majątkową. Zgodnie z treścią przepisu art. 243 §1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. W niniejszej sprawie postanowienie w przedmiocie ustanowienia adwokata zostało już w niniejszej sprawie wydane. Następnie Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła konkretnego adwokata z urzędu. Należy zauważyć, że ustawa prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi nie zawiera przepisu, który uprawniałby stronę do żądania ustanowienia w postępowaniu sądowoadministracyjnym kolejnego pełnomocnika z urzędu. Sądy administracyjne rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika, albo to prawo przyznają, albo też odmawiają jego przyznania, jednakże bez imiennego wskazywania pełnomocników, co należy już do odpowiednich samorządów zawodowych poszczególnych korporacji. Skoro zatem stronie zostało już przyznane prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata oraz skarżący korzysta z ustawowego zwolnienia od obowiązku poniesienia wszystkich kosztów sądowych, to wniosek w tym przedmiocie jest bezzasadny i ustanowienie następnego pełnomocnika oraz zwolnienie od kosztów sądowych nie jest możliwe. Konkludując należy stwierdzić, że w rozpoznawanym przypadku skarżący korzysta już z dobrodziejstwa prawa pomocy w całości, a zatem merytoryczne rozpoznawanie wniosku w tym przedmiocie poprzez dokonywanie oceny oświadczeń skarżącego odnoszących się do jego sytuacji majątkowej jest niecelowe. Na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu. /-/ K. Witkowicz-Grochowska