II SA/Po 483/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Świstak Sędziowie Sędzia WSA Edyta Podrazik (spr.) Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak Protokolant St. sekretarz sąd. Katarzyna Sierszeńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 października 2014 r. sprawy ze skargi K. M.-S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] lutego 2014 r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia w wyniku wznowienia postępowania decyzji o przyznaniu zasiłku rodzinnego i dodatku do zasiłku rodzinnego; oddala skargę. Decyzją z dnia [...] października 2013 r., znak [...], Burmistrz G. W. na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 w zw. z art. 145 § 1 pkt 5, art. 104, art. 149 § 2, art. 150 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm., dalej: "k.p.a."), art. 1, art. 4 ust. 2, art. 5, art. 6, art. 8 pkt 3a i 6, art. 11a, art. 14 ust. 1 i 2, art. 20 ust. 3, art. 24 ust. 1-3, art. 25 ust. 1, art. 26, art. 47 ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006 r. nr 139 poz. 992 z późn. zm.) uchylił własną decyzję ostateczną z dnia [...] października 2012 r., znak [...], oraz odmówił przyznania świadczeń rodzinnych z wniosku K. M. z dnia [...] września 2012 r. w przedmiocie świadczeń rodzinnych na okres zasiłkowy 2012 -2013. W uzasadnieniu organ I instancji wyjaśnił, że w dniu [...] września 2012 r. K. M. złożyła wniosek o ustalenia zasiłku rodzinnego oraz dodatków do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka oraz z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego na okres zasiłkowy 2012/2013 na córki Z. i A.. Decyzją z dnia [...] października 2012 r. Burmistrz G. W. przyznał skarżącej wnioskowane przez nią świadczenia. Następnie we wrześniu 2013 r. organ I instancji uzyskał informację o zmianie sytuacji zawodowej i dochodowej skarżącej. Skarżąca od dnia [...] czerwca 2012 r. została zatrudniona w Gabinecie Pielęgnacji Zdrowia i Urody "G.", co w konsekwencji rodzi konieczność uwzględnienia dochodu uzyskanego przez nią z tegop tytułu w lipcu 2012 r. Okoliczność ta nie była znana organowi I instancji przy wydawaniu decyzji z dnia [...] października 2012 r. Skarżąca składając wniosek z dnia [...] września 2012 r. nie poinformowała o tym fakcie, mimo że została stosownie pouczona. Tym samym zaistniała obecnie podstawa do wznowienia postępowania, o jakiej mowa w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., gdyż ujawniły się istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi I instancji. Następnie organ I instancji wskazał, iż zgodnie z art. 5 ust. 4b powołanej ustawy o świadczeniach rodzinnych, w przypadku uzyskania dochodu po roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy, dochód ustala się na podstawie dochodu powiększonego o kwotę uzyskanego dochodu z miesiąca następującego po miesiącu, w którym dochód został osiągnięty, jeżeli dochód ten jest uzyskiwany w dniu ustalania prawa do świadczeń rodzinnych. Wynagrodzenie skarżącej za lipiec 2012 r. wynosiło 1.111,86 zł i kwotę tę należało dodać do dochodu z roku 2011 r., który wynosił 910,11 zł. W wyniku tej operacji dochód na osobę w rodzinie skarżącej wyniósł 673,99 zł i przekroczył kryterium dochodowe. Jednocześnie organ I instancji zaznaczył, że mimo zawieszenia od dnia [...] czerwca 2012 r. prowadzonej przez skarżącą działalności gospodarczej, uzyskany przez nią z tego tytułu dochód nie może być kwalifikowany jako utracony. Zgodnie bowiem z art. 3 pkt 23 lit. f cytowanej ustawy, utrata dochodu zachodzi jedynie w przypadku wyrejestrowania pozarolniczej działalności gospodarczej. Zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej traktowane jest od dnia 1 września 2013 r. jako utrata dochodu jedynie w razie spełnienia wymogu z art. 14a ust. 1d ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2013 r. poz. 672 z późn. zm.). Ten ostatni przepis stanowi z kolei, że przedsiębiorca niezatrudniający pracowników, prowadzący działalność gospodarczą przez okres co najmniej 6 miesięcy, może zawiesić wykonywanie działalności gospodarczej na okres do 3 lat w celu sprawowania osobistej opieki nad dzieckiem, nie dłużej jednak niż do ukończenia przez nie 5 roku życia, a w przypadku dziecka, które z powodu stanu zdrowia potwierdzonego orzeczeniem o niepełnosprawności lub stopniu niepełnosprawności wymaga osobistej opieki osoby prowadzącej działalność gospodarczą na okres do 6 lat, nie dłużej jednak niż do ukończenia przez dziecko 18 roku życia. Wymieniony art. 14a ust. 1d powołanej ustawy o swobodzie działalności gospodarczej nie znajdował jednak zastosowanie w rozpatrywanej sprawie, gdyż dzieci skarżącej ukończyły w 2011 r. 5 rok życia oraz nie posiadają orzeczenia o niepełnosprawności. Pismem z dnia [...] października 2013 r. K. M.-S. odwołała się od powyższej decyzji z dnia [...] października 2013 r. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że nie zgadza się z wydanym rozstrzygnięciem. Podkreśliła, że zawiesiła w dniu [...] maja 2012 r. działalność gospodarczą z powodu rosnącej straty. Jednocześnie skarżąca podkreśliła, że w odniesieniu do niej zastosowanie powinien znajdować art. 3 pkt 23 lit 3 powołanej ustawy o świadczeniach rodzinnych dotyczący utraty dochodu. Ponadto podniosła, że wyliczenia organu są nieprawidłowe, gdyż miesięczny dochód osiągany przez skarżącą w przeliczeniu na osobę w rodzinie wynosi 491,58 zł, na co składa się wynagrodzenie za pracę w wysokości 1.111,86 zł oraz przychód z najmu mieszkania w wysokości 362,88 zł. Tym samym w ocenie skarżącej nie doszło do przekroczenia kryterium dochodowego. Skarżąca przyznała, że powinna była zgłosić zmianę swojej sytuacji majątkowej, lecz nie uczyniła tego, ponieważ opierała się na własnych wyliczeniach, z których wynikało, że mimo poprawy sytuacji finansowej, w dalszym ciągu nie przekracza kwoty kryterium dochodowego, od którego zależy przyznanie rozważanych świadczeń. Decyzją z dnia [...] lutego 2014 r., znak [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu na podstawie art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r. nr 79 poz. 856 z późn. zm.), art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 5 powołanej ustawy o świadczeniach rodzinnych utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Burmistrza G. W. z dnia [...] października 2013 r. W uzasadnieniu organ odwoławczy przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania, podzielając ustalenia faktyczne dokonane przez organ I instancji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że skarżąca osiągnęła w 2011 r. dochód netto w wysokości 10.921,06 zł, co miesięcznie w przeliczeniu na osobę w rodzinie dawało kwotę 303,36 zł. Niemniej z uwagi na osiągnięcie przez nią dodatkowego dochodu w postaci wynagrodzenia za pracę uwzględnić należało również dochód za lipiec 2012 r., który wyniósł 1.111,86 zł. Na tej podstawie należy z kolei stwierdzić, że miesięczny dochód rodziny skarżącej wyniósł w dacie składania wniosku 2.021,98 zł, co miesięcznie w przeliczeniu na osobę w rodzinie dawało kwotę 673,99 zł. Nie ulega zatem wątpliwości, że skarżąca przekroczyła kryterium dochodowe. Jednocześnie organ II instancji przytoczył treść art. 3 pkt 23 lit. f ustawy o świadczeniach rodzinnych w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 września 2013 r., podkreślając, że zawieszenie działalności gospodarczej nie zawsze prowadzi do uznania uzyskanego z tego tytułu dochodu za utracony. Taki przypadek zachodzi jedynie wtedy, gdy zawieszenie następuje w celu sprawowania opieki nad dzieckiem do ukończenia przez dziecko 5 roku życia lub 18 roku życia w przypadku dzieci, które ze względu na stan zdrowia wymagają osobistej opieki. Sytuacja ta nie miała jednak miejsca w rozpatrywanej sprawie. Pismem z dnia [...] kwietnia 2014 r. K. M.-S. zaskarżyła powyższą decyzję Kolegium z dnia [...] lutego 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, narzucając organowi II instancji naruszenie (1) art. 3 pkt 2a i 5 ust. 4b powołanej ustawy o świadczeniach rodzinnych poprzez ich błędną wykładnię i zaliczenie do dochodu skarżącej wynagrodzenia, jakie uzyskała ona w lipcu 2013 r. w całości, a nie do podstawy, od której następnie należało obliczyć przeciętny miesięczny dochód członka rodziny., (2) art. 71 ust. 1 Konstytucji RP poprzez jego pominięcie i nieuwzględnienia dobra rodziny, która znajduje się w szczególnie trudnej sytuacji materialnej. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że zastosowanie w rozpatrywanej sprawie powinien znaleźć art. 5 ust. 4b ustawy o świadczenia rodzinnych, gdyż podjęła ona zatrudnienie w dniu [...] czerwca 2012 r. Uzyskała ona zatem dochód po roku kalendarzowy poprzedzającym okres zasiłkowy. Tym samym w ramach aktualizacji dochodu wyliczonego na potrzeby weryfikacji kryterium dochodowego należało uwzględnić jej wynagrodzenie z lipca 2012 r. Nie można jednak zgodzić się ze sposobem wyliczenia dochodu skarżącej przez organy administracji publicznej. Skoro bowiem ustawową podstawą przyznania świadczenia rodzinnego jest dochód rodziny rozumiany jako miesięczny przeciętny dochód członków rodziny uzyskany w skali roku kalendarzowego, to zasada ta powinna mieć zastosowanie również w przypadku uzyskania dochodu po roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy. Dlatego też w rozważanej sytuacji dochód ten należy liczyć w stosunku rocznym. Oznacza to, że dochód uzyskany przez skarżącą w lipcu 2012 r. powinien być doliczony do dochodu za rok poprzedzający, a całość podzielona przez 12 miesięcy i liczbę członków rodziny. Przy zastosowaniu takiego wyliczenia skarżąca nie przekroczyłaby kryterium dochodowego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Skarga okazała się bezzasadna. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153 poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że w postepowaniu przed sądem administracyjnym badaniu podlega poprawność zastosowania przepisów w odniesieniu do ustalonego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Jak wynika przy tym z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz podstawą prawną. Podstawę rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006 r. nr 139 poz. 992 z późn. zm.). Zgodnie z art. 5 ust. 1 powołanej ustawy w zw. z § 1 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 sierpnia 2012 r. w sprawie wysokości dochodu rodziny albo dochodu osoby uczącej stanowiących podstawę ubiegania się o zasiłek rodzinny oraz wysokości świadczeń rodzinnych (Dz. U. poz. 959), zasiłek rodzinny przysługuje, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę albo dochód osoby uczącej się nie przekracza kwoty 539 zł. Z materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy wynika zarazem, że decyzją z dnia [...] października 2012 r., znak [...], Burmistrz G. W. przyznał K. M.-S. zasiłek rodzinny na dzieci w wieku 5-18 lat, tj. na Z. M.-S. i na A. M.-S., na okres od dnia [...] listopada 2012 r. do dnia [...] października 2013 r., wraz z dodatkiem z tytułu samotnego wychowywania dziecka oraz dodatkami z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego (k. 13 akt adm. organu I instancji). Dokumenty zebrane przez organy administracji publicznej nie wskazują przy tym, by powyższa decyzja z dnia [...] października 2012 r. została zakwestionowana przez skarżącą. Można zatem założyć, że rozstrzygnięcie to uzyskało przymiot ostateczności, co nie było zresztą podważane w toku postępowania. Podobnie kontrowersji nie budził również fakt, że skarżąca była zatrudniona w okresie od dnia [...] czerwca 2012 r. do dnia [...] marca 2013 r., za co otrzymywała wynagrodzenie. Informacja ta znajduje swoje potwierdzenie w świadectwie pracy z dnia [...] marca 2013 r. (k. 15 akt adm. organu I instancji) jak i w oświadczeniach K. M.-S. zawartych w odwołaniu z dnia [...] października 2013 r. (k. 12-13 akt adm. organu II instancji) oraz w skardze z dnia [...] kwietnia 2014 r. (k. 2-5 akt sądowych). Okoliczność ta ma istotne znaczenie w kontekście niniejszej sprawy, gdyż w dacie wydawania decyzji z dnia [...] października 2012 r. skarżąca osiągała dochód, o którym nie poinformowała organu I instancji, mimo prawidłowego pouczenia (k. 12 akt adm. organu I instancji). Okoliczność ta nie była zresztą kwestionowana także przez K. M.-S., która w odwołaniu z dnia [...] października 2013 r. przyznała, że powinna była powiadomić B. G. W. o zawarciu umowy o pracę. Należy zatem zauważyć, że zgodnie art. 16 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm., dalej: "k.p.a."), decyzje, od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, są ostateczne. Uchylenie lub zmiana takich decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w kodeksie lub ustawach szczególnych. Tym samym ustawodawca wprowadza w powyższym przepisie zasadę trwałości decyzji ostatecznych. Zasada ta nie ma jednak charakter bezwyjątkowego, na wskazuje wyraźnie art. 16 § 1 k.p.a. Jednym z trybów nadzwyczajnych, pozwalających na wzruszenie decyzji ostatecznej jest wznowienie postępowanie. Jak wynika z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowania, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. Odnosząc te uwagi do specyfiki rozważanej sprawy, należy wskazać, że niewątpliwie uzyskanie przez organ I instancji w dniu [...] września 2013 r. informacji o zatrudnieniu K. M.-S. pozwalało na zastosowanie art. 145 § 1 k.p.a. Fakt zawarcia umowy o pracę i uzyskiwania z tego tytułu wynagrodzenia jest istotny dla sprawy, gdyż determinuje spełnienie kluczowego warunku, o jakim mowa w art. 5 ust. 1 powołanej ustawy o świadczeniach rodzinnych, tj. nieprzekraczania kryterium dochodowego. Ponadto skarżąca była osobą zatrudnioną od dnia [...] czerwca 2012 r., a więc także w dacie wydawania decyzji z dnia [...] października 2012 r. Okoliczność ta nie była jednak znana organowi I instancji. Należy przy tym zaznaczyć, że wznowienie postępowania oznacza, iż organ administracji publicznej ponownie zbada wniosek K. M.-S. o przyznanie wspomnianych świadczeń rodzinnych, mając tym razem na uwadze także nowe fakty. Oznacza to, że w szczególności niezbędne jest zweryfikowanie wymogu spełnienia kryterium dochodowego na dzień składania wniosku. Kwestię tę reguluje art. 5 ust. 4b powołanej ustawy o świadczeniach rodzinnych. Zgodnie z tym przepisem, w przypadku uzyskania dochodu przez członka rodziny, osobę uczącą się lub dziecko pozostające pod opieką opiekuna prawnego po roku kalendarzowy poprzedzającym okres zasiłkowy dochód ich ustala się na podstawie dochodu członka rodziny, dochodu osoby uczącej się lub dochodu dziecka pozostającego pod opieką opiekuna prawnego, powiększonego o kwotę uzyskanego dochodu z miesiąca następującego po miesiącu, w którym dochód został osiągnięty, jeżeli dochód ten jest uzyskiwany w dniu ustalania prawa do świadczeń rodzinnych. Zaktualizowany dochód rodziny K. M.-S. wyniósł zatem 2.021,98 zł miesięcznie, co w przeliczeniu na trzy osoby w rodzinie daje kwotę 673,99 zł. Dochód skarżącej wykazany na potrzeby postępowania zakończonego wydaniem decyzji z dnia [...] października 2011 r. wynosił bowiem rocznie 10.921,06 zł, już po odliczeniu składek na ubezpieczenie społeczne i podatków (k. 2-5 akt adm. organu I instancji). Tym samym miesięczny dochód skarżącej w 2011 r. wyniósł 910,08 zł. Kwotę tę należało następnie powiększyć o wysokość wynagrodzenia uzyskanego przez skarżącą w lipcu 2012 r., tj. w miesiącu następującym po miesiącu zawarcia umowy o pracę, czyli o kwotę 1.111,86 zł (k. 26 akt adm. organu I instancji). Nie ulega zatem wątpliwości, że skarżąca przekroczyła kryterium dochodowe z art. 5 ust. 1 powołanej ustawy o świadczeniach rodzinnych. Nietrafny okazał się przy tym zarzut, podnoszony w skardze z dnia [...] kwietnia 2014 r., dotyczący nieprawidłowego obliczenia przez organy administracji publicznej zaktualizowanego dochodu skarżącej. Wbrew twierdzeniom K. M.-S., art. 5 ust. 4b powołanej ustawy o świadczeniach rodzinnych nie zawiera bowiem nakazu doliczenia dochodu uzyskanego w lipcu 2012 r. do dochodu za cały 2011 r., a następnie wyliczenia z tej sumy średniej całorocznej. Wymieniony przepis posługuje się bowiem wyraźnie wyrażeniem "dochód członka rodziny", który w świetle art. 3 pkt 2a tejże ustawy o świadczeniach rodzinnych należy rozumieć jako przeciętny miesięczny dochód członka rodziny, osiągnięty w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy. Należało zatem uwzględnić w powyższych wyliczeniach kwotę 910,08 zł (przeciętny dochód w 2011 r.), a nie kwotę 10.921,06 zł (dochód za cały 2011 r.). Ponadto art. 5 ust. 4b cytowanej ustawy w ogóle nie wspomina o wyliczaniu na nowo średniej dochodu, gdyż średnia ta zawarta jest już w dochodzie członka rodziny. Niemniej w odwołaniu z dnia [...] października 2013 r. K. M.-S. wywodziła, że uzyskany przez nią dochód z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej powinien być traktowany jako utracony, gdyż działalność ta została zawieszona. Powyższy argument również okazał się nietrafny. Zgodnie bowiem z art. 3 pkt 23 ustawy o świadczeniach rodzinnych, w brzmieniu obowiązującym w dacie wydawania decyzji z dnia 4 października 2012 r., zwrot "utrata dochodu" oznaczał utratę dochodu spowodowaną wyrejestrowaniem pozarolniczej działalności gospodarczej. Z wydruku z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] października 2013 r. wynika, że skarżąca prowadziła gabinet zdrowia i pielęgnacji urody, a w dniu [...] czerwca 2012 r. zawiesiła prowadzenie tej działalności gospodarczej (k. 35 akt adm. organu I instancji). Nie ulega zatem wątpliwości, że działalność ta miała charakter pozarolniczy. Sąd nie podziela natomiast stanowiska, że zawieszenie jej prowadzenia powinno być uznane za równoznaczne z jej wyrejestrowaniem. Trzeba bowiem zauważyć, że ustawodawca nie definiuje zwrotu "wyrejestrowanie działalności gospodarczej". Niemniej art. 3 pkt 23 powołanej ustawy o świadczeniach rodzinnych został już po wydaniu decyzji z dnia [...] października 2012 r., znowelizowany ustawą z dnia 26 lipca 2013 r. o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 983). W wyniku tej zmiany, która weszła w życie w dniu 1 września 2013 r., dotychczasowe brzmienie art. 3 pkt 23 cytowanej ustawy o świadczeniach rodzinnych zostało uzupełnione o zwrot "lub zawieszeniem jej wykonywania w rozumieniu art. 14a ust. 1a ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2013 r. poz. 672, 675, 983)". Wprawdzie wskazane wzbogacenie treści art. 3 pkt 23 ustawy o świadczeniach rodzinnych nastąpiło już po wydaniu decyzji z dnia [...] października 2012 r., lecz nie oznacza to bynajmniej, że fakt ten pozbawiony jest zupełnie znaczenia. Dokonując bowiem wykładni dynamicznej powołanego przepisu w brzmieniu obowiązującym w chwili wydawania decyzji z dnia [...] października 2012 r., należy przyjąć taką jego interpretację, która pozwoli na możliwie maksymalne uwzględnienie kierunku wykładni nadanego przez wspomnianą nowelizację. Konkluzja ta prowadzi do wniosku, że inne przypadki zawieszenie działalności gospodarczej niż wymieniony w art. 14a ust. 1 powołanej ustawy o swobodzie działalności gospodarczej nie mieszczą się w pojęciu wyrejestrowania działalności gospodarczej. Zgodnie z art. 14a ust. 1d powołanej ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, przedsiębiorca niezatrudniający pracowników prowadzący działalność gospodarcza przez okres co najmniej 6 miesięcy może zawiesić wykonywanie działalności gospodarczej na okres do 3 lat w celu sprawowania osobistej opieki nad dzieckiem, nie dłużej jednak niż do ukończenia przez nie 5 roku życia, a w przypadku dziecka, które z powodu stanu zdrowia potwierdzonego orzeczeniem o niepełnosprawności lub stopniu niepełnosprawności wymaga osobistej opieki osoby prowadzącej działalność gospodarcza, na okres do 6 lat, nie dłużej jednak niż do ukończenia przez dziecko 18 roku życia. Z odpisu zupełnego aktu urodzenia z dnia [...] maja 2006 r., nr [...] i [...], wynika tymczasem, że skarżąca jest matką dwóch córek, Z. i A., które urodziły się w dniu [...] kwietnia 2006 r. (bliźniaki, k. 30-31 akt adm. organu I instancji). W konsekwencji w chwili składania pierwotnego wniosku o ustalenie prawa do zasiłku rodzinnego oraz dodatków do zasiłku rodzinnego z dnia [...] września 2012 r. dzieci skarżącej miały ukończone 6 lat (k. 12 akt adm. organu I instancji). Jednocześnie z materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy nie wynika, by któregokolwiek z dzieci skarżącej legitymowało się orzeczeniami lekarskimi, o jakich mowa w powołanym przepisie. Tym samym zawieszenie działalności gospodarczej przez skarżącą nie mogło być traktowane jako wyrejestrowanie tej działalności, wobec czego uzyskany z tego tytułu dochód nie mógł być zakwalifikowany jako utracony. Podsumowując tok dotychczasowych rozważań należy uznać, że w niniejszej sprawie zaistniały przesłanki do wznowienia postępowania w trybie art. 145 ust. 1 § 5 k.p.a. Jednocześnie w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy organy administracji ustaliły, przy uwzględnieniu ujawnionych dowodów, że skarżąca w dacie składania wniosku z dnia [...] wrzesnia 2012 r. przekraczała kryterium dochodowe, od którego zależy przyznanie rozważanego świadczenia rodzinnego. Tym samym organy administracji publicznej orzekły prawidłowo o uchyleniu decyzji dotychczasowej i odmowie przyznania wnioskowanego świadczenia, a wydane przez nie rozstrzygnięcie odpowiada prawu. W tej sytuacji Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi. Skarga jako niezasadna podlegała zatem oddaleniu na mocy art. 151 p.p.s.a.