II SA/Po 489/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Zieliński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 października 2015 r. sprawy ze skargi E. L. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie obowiązku sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego postanawia odrzucić skargę. Do skargi na decyzję bliżej opisaną w rubrum niniejszego postanowienia nie została dołączona wymagana liczba odpisów dla uczestników postępowania (k. 4-9), tj. podmiotów uczestniczących w postępowaniu administracyjnym, w którym zostało wydane przedmiotowe rozstrzygnięcie. Ponadto skarga nie była opłacona należnym wpisem. Wobec tego strona skarżąca została – na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 3 czerwca 2015 r. (k. 1, 3) – wezwana w dniu 30 czerwca 2015 r. (data doręczenia wezwania z dnia 12 czerwca 2015 r. i odpisu zarządzenia z dnia 3 czerwca 2015 r. w przedmiocie wpisu – k. 11-14) do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez przedłożenie 12 odpisów skargi oraz do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł; wszystko to w terminie 7 dni od doręczenia wezwania i odpisu zarządzenia o wpisie, pod rygorem dorzucenia skargi. Przed upływem terminu do uzupełnienia braków skargi strona w dniu 7 lipca 2015 r. (data nadania pocztowego pisma z tego samego dnia – k. 16) skierowała do Sądu pismo, w którym zawarła prośbę o "przedłużenie terminu uiszczenia wpisu sądowego oraz usunięcia braków formalnych skargi (...) w związku z porodem" (k. 15). W dniu 17 sierpnia 2015 r. 2015 r. (k. 20 – data doręczenia pisma z dnia 31 lipca 2015 r.) skarżąca została na podstawie art. 49 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej: P.p.s.a.) wezwana do wyjaśnienia – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania i pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania na podstawie art. 49 § 2 P.p.s.a. – jaki charakter ma jej pismo procesowe z dnia 7 lipca 2015 r. zawierające prośbę o "przedłużenie terminu uiszczenia wpisu sądowego oraz usunięcia braków formalnych skargi". W wezwaniu wyjaśniono stronie, że obowiązujące przepisy nie przewidują możliwości przedłużenia terminu ustawowego (terminu zawitego), jakim jest termin do uzupełnienia braków formalnych skargi; możliwe jest natomiast, w przypadku uchybienia terminu do dokonania czynności procesowej, złożenie wniosku o przywrócenie terminu do dokonania takiej czynności, przy czym równocześnie z wnioskiem należy dokonać uchybionej czynności, w tym wypadku dołączyć wymaganą liczbę odpisów skargi oraz uiścić wymagany wpis. Sąd pouczył stronę także o pozostałych wymogach wniosku – o terminie jego wniesienia i niezbędnych informacjach, jakie powinien zawierać (art. 86 § 1 oraz 87 § 1 i 2 P.p.s.a.), a nawet doręczył jej kserokopię tego pisma (na wypadek gdyby strona nie dysponowała jego odpisem). Przedmiotowe wezwanie zostało doręczone do rąk własnych skarżącej. Wobec braku reakcji strony na wezwanie do wyjaśnienia charakteru pisma z dnia 7 lipca 2015 r. Sąd stwierdził przesłanki do zastosowania rygoru z art. 49 § 2 P.p.s.a. i zarządzeniem z dnia 28 sierpnia 2015 r. pozostawił pismo strony z dnia 7 lipca 2015 r. bez rozpoznania na podstawie art. 49 § 2 P.p.s.a. (k. 22). Odpis zarządzenia (wraz z pouczeniem o środku zaskarżenia) został wysłany na adres podany w skardze oraz wniosku z dnia 7 lipca 2015 r. Przesyłka zawierająca odpis zarządzenia została prawidłowo dwukrotnie awizowana pod tym adresem w dniach 14 września i 22 września 2015 r. (k. 65 w zw. z k. 25), mimo to przesyłka nie została podjęta. Żadna z pozostałych stron (uczestników) nie wniosła zażalenia na to zarządzenie w przewidzianym terminie, wobec czego jest ono prawomocne. Braki skargi nie zostały uzupełnione, bowiem strona nie nadesłała wymaganej liczby odpisów ani nie opłaciła skargi należnym wpisem (k. 53). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z kolei przepis art. 57 § 1 P.p.s.a. przewiduje, że skarga kierowana do sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Natomiast art. 47 § 1 P.p.s.a. stanowi, że do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych (zgodnie z art. 47 § 2 P.p.s.a. odpisami pism w rozumieniu art. 47 § 1 mogą być także uwierzytelnione fotokopie lub uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej). Strona skarżąca w ramach wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi została komunikatywnie pouczona o sposobie wykonania przedmiotowego obowiązku. Mimo to w terminie, który upłynął z dniem 7 lipca 2015 r. (termin siedmiodniowy wskazany w art. 49 § 1 P.p.s.a.), nie nadesłała do akt sprawy wymaganych odpisów skargi. Co istotne, strona nie zareagowała na wezwanie do wyjaśnienia treści swojego pisma z dnia 7 lipca 2015 r. ani nie zaskarżyła zarządzenia z dnia 28 sierpnia 2015 r. o pozostawieniu tego pisma bez rozpoznania, co do którego Sąd zastosował fikcję prawną doręczenia, o której mowa w art. 73 § 4 P.p.s.a. Wobec tego nie można przyjąć, że strona zgłosiła skutecznie wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi (braków formalnych i fiskalnych). Zgodnie z aktualnymi poglądami orzecznictwa, ugruntowanymi uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r. sygn. I OPS 13/13 (uchwała dostępna w Internecie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl), niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. Podsumowując tę część rozważań, stwierdzić należy, że w sprawie zaszły określone w art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. przesłanki zobowiązujące tutejszy Sąd do odrzucenia wniesionej skargi. Niezależną podstawą do odrzucenia skargi stanowił również brak fiskalny skargi, który nie został uzupełniony pomimo stosownego wezwania. Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Natomiast z treści art. 220 § 3 P.p.s.a. wynika, że skargę, od której pomimo wezwania w trybie art. 220 § 1 nie został uiszczony wpis, sąd odrzuca. W niniejszej sprawie jest okolicznością niewątpliwą, że strona wnosząca skargę została prawidłowo, zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a., wezwana w dniu 30 czerwca 2015 r. do uiszczenia wpisu, a termin do opłacenia skargi upłynął z dniem 7 lipca 2015 r. Skarga w wymaganym terminie nie została opłacona należnym wpisem, co uzasadnia jej odrzucenie. Ponadto Sąd wskazuje, że rozpoznanie zawartego w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest bezprzedmiotowe. Wniosek ten, z uwagi na zaistnienie podstaw do odrzucenia skargi, jest bezskuteczny, gdyż dzieli jej los prawny. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. /-/ Jakub Zieliński