II SA/Po 490/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Drzazga (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Barbara Kamieńska Sędzia WSA Elwira Brychcy Protokolant sekr. sąd. Joanna Wieczorkiewicz po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 14 listopada 2006 r. przy udziale sprawy ze skargi S.L. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] . Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie użytkowania obiektu budowlanego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu p. z dnia [...] Nr [...], II. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. /-/E.Brychcy /-/B.Drzazga /-/B.Kamieńska Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu p. decyzją z dnia [...] r. nr [...] na podstawie art. 104 oraz art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) i art. 57 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie administracyjne w sprawie użytkowania budynku mieszkalnego zlokalizowanego w P. , przy ul. [...] , na działce nr ewid. [...], gmina T. . Uzasadniając organ wyjaśnił, że w toku postępowania ustalono, iż przedmiotowy budynek mieszkalny nie jest użytkowany. Nie stwierdzono również, aby właściciel budynku dokonał skutecznego zawiadomienia o zakończeniu budowy. Wykluczono również, aby miało miejsce naruszenie art. 57 ust. 7 Prawa budowlanego. Pismem sporządzonym [...] lutego 2006 r. S.L. wniósł odwołanie od decyzji organu I instancji, zarzucając jej naruszenie art. 7, 8, 75 § 1, 77 § 1, 80 i 107 § 3 kpa oraz art. 57 ust. 7 Prawa budowlanego. Uzasadniając skarżący podniósł, że prowadzący postępowanie organ oparł się wyłącznie na oświadczeniach właściciela budynku, bez uzasadnienia odmawiając wiary wyjaśnieniom jego oraz relacjom osób mieszkających w sąsiedztwie. Podniesiono zarzut zagrożenia życia ludzi przez przedmiotowy obiekt. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadniając organ odwoławczy wyjaśnił, że w świetle zgromadzonego w sprawie materiału prowadzący postępowanie organ I instancji prawidłowo nie stwierdził wystąpienia przesłanek w art. 57 ust. 7 Prawa budowlanego i umorzył postępowanie. Organ zwrócił uwagę, iż okoliczność nieużytkowania została potwierdzona podczas oględzin w dniu [...] sierpnia 2005 r. W skardze do sądu administracyjnego S.L. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, podnosząc zarzuty naruszenia art. 57 ust. 7 prawa budowlanego oraz art. 7, 8, 10 § 1, 11, 77 § 1, 79, 80 ,81, 107 § 3, 156 § 1 pkt 2 kpa. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna. W rozpoznawanej sprawie zasady kodeksu postępowania administracyjnego naruszone zostały przez organy obu instancji. Celem postępowania administracyjnego w sprawie użytkowania budynku mieszkalnego zlokalizowanego w P., przy ul. [...] było ustalenie (stwierdzenie, bądź wykluczenie) użytkowania tego budynku. Użytkowanie budynku staje się możliwe po zakończeniu budowy, a więc doprowadzeniu budowy do stanu, w którym – chociażby nawet częściowo – jest możliwe przystąpienie do użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem. Przy czym w uznaniu budowy za zakończoną nie powinien przeszkadzać częściowy brak wykonania robót wykończeniowych, wyposażeniowych lub innych o podobnym charakterze, które mogą być wykonywane w użytkowanym obiekcie (por. wyrok NSA z dn. 21 sierpnia 1997 r., sygn. II SA/Kr 998/96). Podstawą oceny okoliczności użytkowana budynku musi być prawidłowo ustalony stan faktyczny sprawy. Dopiero bowiem wyjaśnienie wskazanych wyżej okoliczności stworzy w rezultacie podstawę do podjęcia rozstrzygnięcia. Ustaleń takich w niniejszej sprawie zabrakło. Stosownie do zasady prawdy obiektywnej, wyrażonej w art. 7 kpa na prowadzącym postępowanie administracyjne organie ciąży obowiązek wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, a więc uwzględnienie wszystkich dowodów przeprowadzonych w postępowaniu, jak i uwzględnienie wszystkich okoliczności towarzyszących przeprowadzeniu poszczególnych dowodów, a mających znaczenie dla oceny ich mocy i wiarygodności. Jako dowód dopuścić należy wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem, w szczególności dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych i oględziny (art. 75 kpa). Podjęte w sprawie rozstrzygnięcie zapadło wyłącznie w oparciu o oświadczenie właściciela, iż budynku nie użytkuje. Naruszając dyrektywę art. 80 kpa organy obu instancji bez podania przyczyn odmówiły wiarygodności twierdzeniem skarżącego, jednocześnie dając wiarę niczym nie popartym twierdzeniom właściciela budynku. Nie dokonano jednakże żadnych czynności dowodowych celem zweryfikowania jego twierdzeń. Skarżący wnosił o udostępnienie wnętrza budynku, spisanie stanu liczników umieszczonych w budynku, oraz podanie adresu zameldowania właściciela budynku, czynności tych jednak nie przeprowadzono, wobec odmownej decyzji właściciela budynku. Przy sporządzaniu protokołu z oględzin obiektu budowlanego naruszono wskazania art. 68 kpa, stosownie do, którego prawidłowo sporządzony protokół powinien wskazywać termin dokonania czynności. Przy czym, pojęcie terminu obejmuje zarówno datę kalendarzową, jak i nawet godzinę rozpoczęcia określonej czynności. Z załączonego do akt sprawy protokołu nie wynika kiedy dokonano oględzin obiektu. Organ I instancji, bez podania przyczyn, nie uwzględnił wniosku pełnomocnika skarżącego o dokonanie dokładnego opisu wnętrza budynku, czym również naruszono art. 75 § 1 kpa. Organ nie ma bowiem prawa odmówić przeprowadzenia dowodu, chyba, że uzna, iż przeprowadzenie takiego dowodu nie wniesie nic nowego do sprawy. W świetle powyższego ustalenie, że przedmiotowy budynek nie jest użytkowany uznać należy za przedwczesne i nie znajdujące oparcia w treści zebranego w sprawie materiału. W konsekwencji nie znajduje także oparcia w treści zebranego w sprawie materiału teza, iż postępowanie jako bezprzedmiotowe wymagało umorzenia. Zaniechanie wszechstronnego zbadania sprawy i dokonania wnikliwej oceny zebranych w ten sposób dowodów przez organ wskazuje, iż decyzje obu instancji zostały wydane z oczywistym naruszeniem przywołanych wyżej przepisów art. 7, 68 § 1, art. 75, 77 § 1, 80 i 107 § 3 kpa. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku. Na postawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. /-/E.Brychcy /-/B.Drzazga /-/B.Kamieńska