II SA/Po 494/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu M. Ł. od zarządzenia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 20 października 2016 r. sygn. akt II SA/Po 494/16 w sprawie ze skargi M. Ł. na decyzję Wojewody z dnia [...] maja 2016 r. Nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z części nieruchomości; postanawia: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. /-/ T. Świstak Postanowieniem z dnia 19 sierpnia 2016 r. tutejszy Sąd odrzucił skargę M. Ł. wniesioną w niniejszej sprawie, z powodu nieuiszczenia w wymaganym terminie wpisu od skargi oraz nieusunięcia jej braków formalnych przez złożenie odpisu skargi. Wnosząc zażalenie od powyższego postanowienia M. Ł. wniósł też o "uchylenie wpisu". Sąd, uznając, że intencją skarżącego wyrażoną w zażaleniu było również złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, pismem z dnia 15 września 2016 r. wezwał skarżącego do złożenie wniosku o prawo pomocy na urzędowym formularzu, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania (art. 252 i art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.- dalej jako "P.p.s.a."). Zarządzeniem z dnia [...] października 2016 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu pozostawił bez rozpoznania wniosek M. Ł. o przyznanie prawa pomocy uznając, że skarżący – pomimo prawidłowego wezwania doręczonego w trybie zastępczym (zgodnie z art. 73 P.p.s.a.) - nie przedłożył wniosku o prawo pomocy na urzędowym formularzu. Zarządzenie to doręczono skarżącemu w dniu [...] października 2016 r. i w zakreślonym 7-dniowym terminie M. Ł. wniósł sprzeciw od powyższego zarządzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 260 § 1 P.p.s.a. rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. W ocenie Sądu referendarz sądowy tutejszego Sądu prawidłowo pozostawił wniosek M. Ł. bez rozpoznania. Zgodnie z art. 252 § 2 P.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Stosownie zaś do treści art. 257 P.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. W niniejszej sprawie Sąd pismem z dnia 15 września 2016 r. wezwał M. Ł. do złożenia wniosku na urzędowym formularzu, dołączając do wezwania stosowny formularz. Wezwania skarżący osobiście nie odebrał, dlatego zastosowanie znalazły przepisy art. 73 P.p.s.a. o doręczeniu zastępczym. W myśl art. 73 § 1 P.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 P.p.s.a.). Przepis art. 73 § 3 P.p.s.a. określa, że w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4 P.p.s.a.). Mając na uwadze przytoczone przepisy referendarz sądowy trafnie stwierdził, że doręczenie wezwania do przedłożenia wniosku o prawo pomocy na urzędowym formularzu nastąpiło w trybie zastępczym, ze skutkiem na dzień 3 października 2016r., albowiem, z uwagi na niemożność doręczenia przesyłki adresatowi, awizowano ją dwukrotnie w dniach 19 i 27 września 2016 r., pozostawiając na drzwiach adresata zawiadomienia o możliwości odbioru pisma w placówce pocztowej w O. (k. 39 akt sądowych). W tej sytuacji od dnia [...] października 2016 r. rozpoczął bieg 7-dniowym termin określony w wezwaniu z dnia [...] września 2016 r. do przedłożenia wniosku o prawo pomocy na urzędowym formularzu. Skoro M. Ł. w terminie tym wniosku na odpowiednim formularzu nie przedłożył, należało – zgodnie z art. 257 P.p.s.a. – pozostawić wniosek bez rozpoznania. Dlatego Sąd na podstawie art. 260 § 1 i § 3 P.p.s.a. utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie. /-/ T. Świstak