II SA/Po 495/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Drzazga Sędziowie Sędzia WSA Danuta Rzyminiak - Owczarczak Sędzia WSA Tomasz Świstak (spr.) Protokolant St. sekretarz sąd. Monika Pancewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 sierpnia 2015 r. sprawy ze skargi K. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] 2015r. Nr [...] w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczeniowego nieruchomości I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. na rzecz skarżącego kwotę 100zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych. Postanowieniem z [...] 2014 r., nr [...]Wójt Gminy W. ustalił koszty postępowania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości nr [...] położonej w obrębie R. z nieruchomościami: nr [...] położoną w obrębie geodezyjnym B. oraz nr 2, położoną w obrębie geodezyjnym W. w kwocie 1230 zł. Jednocześnie organ zobowiązał do uiszczenia ustalonych kosztów postępowania rozgraniczeniowego K. B. w wysokości 615 zł oraz M. P. w kwocie 615 zł. Termin uiszczenia kosztów określono na dzień 28 listopada 2014 r. W uzasadnieniu postanowienia organ wyjaśnił, iż w dniu [...] 2014 r. Wójt Gminy W. wydał decyzję o rozgraniczeniu nieruchomości nr [...], położonej w obrębie geodezyjnym R. z nieruchomościami nr [...]., położoną w obrębie geodezyjnym B. oraz nr 2, położoną w obrębie geodezyjnym W.. Dalej wskazano, iż w toku postępowania dotyczącego wyżej wskazanego rozgraniczenia Wójt Gminy W., działając na podstawie art. 31 ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne upoważnił geodetę uprawionego, J. K. do dokonania czynności ustalenia przebiegu granic. Zgodnie z umową nr [...] z dnia 25 lipca 2014 r. koszt wykonania niniejszego rozgraniczenia został określony jako 1230 zł. Podczas postępowania rozgraniczeniowego zostały ustalony jeden znak graniczny, w związku z czym koszt dla niniejszego punktu wynosi 1230 zł. Powołując się na treść art. 264 § 1 oraz rat 263 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 152 Kodeksu cywilnego Wójt Gminy W. stwierdził, iż obciążenie stron rozgraniczenia kosztami postępowania jest zasadne. Zażalenie wniósł K. B. podnosząc, iż czynności rozgraniczenia zostały przeprowadzone z naruszeniem przepisów prawa, a tym samym decyzja o rozgraniczeniu nieruchomości została wydana w oparciu o błędnie sporządzoną dokumentację geodezyjną. Skoro czynności geodety zostały przeprowadzone wadliwie to brak jest podstaw do zapłacenia za ich wykonanie. Postanowieniem z dnia [...] 2015 r. o nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. orzekło : 1. uchylić zaskarżone postanowienie w części dotyczącej punktu 3) i orzec, że uiszczenie kosztów powinno nastąpić w terminie 30 dni od daty otrzymania niniejszego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P., 2. w pozostałej części zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, iż w myśl art. 262 § 1 pkt 2 K.p.a., stronę obciążają m.in. te koszty postępowania, które zostały poniesione w interesie lub na żądanie strony, a nie wynikają z ustawowego obowiązku organów prowadzących postępowanie. Zgodnie z art. 263 § 1 K.p.a., do kosztów postępowania zalicza się koszty podróży i inne należności świadków i biegłych oraz stron w przypadkach przewidzianych w art. 56 K.p.a., a także koszty spowodowane oględzinami na miejscu, jak również koszty doręczenia stronom pism urzędowych. Stosownie do art. 264 § 1 K.p.a., jednocześnie z wydaniem decyzji organ administracji ustala w drodze postanowienia wysokość kosztów postępowania, osoby zobowiązane do ich poniesienia oraz termin i sposób ich uiszczenia. Dalej Kolegium wskazało, iż w toku postępowania rozgraniczeniowego zakończonego decyzją nr [...] z dnia [...] 2014 r. o rozgraniczeniu nieruchomości nr [...], położonej w obrębie geodezyjnym R. z nieruchomościami nr [...]., położoną w obrębie geodezyjnym B. oraz nr 2, położoną w obrębie geodezyjnym W. Wójt Gminy W. upoważnił geodetę uprawionego, J. K. do dokonania czynności ustalenia przebiegu granic. Koszt wykonania niniejszego rozgraniczenia został określony jako 1230 zł (umowa nr [...] z dnia [...] 2014 r.). Podczas postępowania rozgraniczeniowego został ustalony jeden znak graniczny, w związku z czym koszt dla niniejszego punktu wynosi 1230 zł. W ocenie organu odwoławczego, uwzględniając uregulowanie zawarte w art. 152 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym właściciele gruntów sąsiadujących obowiązani są do współdziałania przy rozgraniczeniu gruntów oraz przy utrzymywaniu stałych znaków granicznych; kosztami rozgraniczenia organ pierwszej instancji słusznie obciążył po połowie K. B. i M. P. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w zażaleniu organ stwierdził, iż nie dotyczą one prawidłowości ustalenia kosztów postępowania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości, lecz opierają się na kwestionowaniu prawidłowości dokonanego rozgraniczenia. W związku z powyższym nie mogą one skutkować uchyleniem w całości zaskarżonego postanowienia. Uchylenia i zmiany wymagał natomiast punkt 3 postanowienia Wójta Gminy W., gdyż zakreślony przez organ pierwszej instancji termin uiszczenia kosztów już upłynął. W pozostałej części zaskarżone postanowienie należało utrzymać mocy. Skargę na powyższe postanowienie wniósł K. B. podnosząc, iż organ odwoławczy nie rozpoznał meritum sprawy - gdyż w istocie skarżący podnosił, że postępowanie rozgraniczeniowe na gruncie nie miało miejsca, biegły geodeta nie dokonał stosownego oznaczenia granic biegnących pomiędzy działkami (nie umieścił znaku granicznego w gruncie) - czyli de facto nie dokonał czynności, za którą przyznano mu wynagrodzenie we wskazanej kwocie. Z tych też przyczyn geodeta nie powinien otrzymać wynagrodzenia. Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wniosło o jego oddalenie wskazując, iż zarzuty skargi nie dotycząc prawidłowości ustalenia kosztów postępowania rozgraniczeniowego lecz opierają się na zakwestionowaniu samego rozgraniczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż Sąd bada legalność zaskarżonej decyzji lub postanowienia, tj. ich zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd rozpoznający sprawę nie może zmienić zaskarżonej decyzji lub postanowienia, a jedynie uwzględniając skargę może uchylić je, stwierdzić ich nieważność lub niezgodność z prawem, a może to uczynić, stosownie do unormowania zawartego w art. 145 § 1 p.p.s.a., jeśli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku zaś, gdy nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 145 § 1 p.p.s.a., skarga zgodnie z art. 151 p.p.s.a. podlega oddaleniu. Wedle przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Rozpoznając sprawę w tak zakreślonej kognicji stwierdzić należy, iż skarga zasługuje na uwzględnienie, choć nie sposób zgodzić się z całością argumentacji podnoszonej przez skarżącego. Zaskarżone postanowienie zapadło bowiem z naruszeniem przepisów postępowania - art. 7, art. 77 § 1 i 107 § 3 k.p.a. oraz art. 8 k.p.a., które to naruszenie mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Organ odwoławczy nie zebrał bowiem i nie rozpatrzył pełnego materiału dowodowego, zaś w uzasadnieniu wydanego orzeczenia nie dokonał analizy zasadności obciążenia strony kosztami postępowania rozgraniczeniowego i nie odniósł się merytorycznie do zarzutów strony przez co naruszył zasadę, iż organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej. Uzasadniając powyższe stanowisko wskazać należy, iż zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne, celem rozgraniczenia jest ustalenie przebiegu granic nieruchomości przez określenie położenia punktów i linii granicznych, utrwalenie tych punktów znakami granicznymi na gruncie oraz sporządzenie odpowiednich dokumentów. Przesłanką wszczęcia postępowania rozgraniczeniowego jest istnienie sporu co do przebiegu granic nieruchomości, a więc sporu odnoszącego się do elementów służących ustaleniu tego przebiegu w postaci położenia punktów granicznych, determinujących linie graniczne. Jednocześnie rodzaje rozstrzygnięć, jakie mogą zapaść w postępowaniu rozgraniczeniowym, wyczerpująco określają przepisy art. 31 ust. 1 pkt 4, art. 33 ust. 1 oraz art. 34 ust. 2 powyższej ustawy. Zgodnie z przepisem art. 30 ust. 1 powołanej ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne rozgraniczenie przeprowadza wójt (burmistrz, prezydent miasta), natomiast czynności ustalania przebiegu granic wykonuje w myśl przepisu art. 31 ust. 1 ustawy geodeta upoważniony przez wójta. W przypadku zaistnienia sporu co do przebiegu linii granicznych, geodeta nakłania strony, zgodnie z przepisem art. 31 ust. 4 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, do zawarcia ugody, która ma moc ugody sądowej. W przypadku zawarcia ugody przed geodetą spór o rozgraniczenie kończy się z chwilą zawarcia ugody, a tylko postępowanie rozgraniczeniowe administracyjne ulega umorzeniu jako bezprzedmiotowe. Natomiast w wypadku gdy do ugody przed upoważnionym geodetą nie dojdzie, sprawa o rozgraniczenie zakończyć się może dwoma rodzajami decyzji wydanych przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta): decyzją o rozgraniczeniu nieruchomości oraz decyzją o umorzeniu postępowania i przekazaniu sprawy do rozstrzygnięcia przez sąd powszechny. Jednocześnie § 11 rozporządzenia Ministrów Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 14 kwietnia 1999 r. (Dz. U. Nr 45, poz. 453) w sprawie rozgraniczania nieruchomości stanowi, że jeżeli przebieg granicy został ustalony na podstawie zebranych dowodów, geodeta wykonuje następujące czynności: 1) wskazuje stronom przebieg granicy, 2) stabilizuje punkty graniczne, 3) sporządza protokół graniczny, 4) wykonuje pomiar granicy, a także trwałych elementów zagospodarowania terenu mających znaczenie dla określenia jej przebiegu. Przez stabilizację punktu granicznego rozumieć przy tym należy, zgodnie z § 2 pkt 6 tego samego rozporządzenia utrwalenie punktu granicznego przez umieszczenie w nim znaku granicznego lub jednoznaczne oznaczenie jego położenia na istniejącym trwałym elemencie zagospodarowania terenu usytuowanym na granicy nieruchomości. Zgodnie z art. 33 ust. 1 ustawy wójt (burmistrz, prezydent miasta) wydaje decyzję o rozgraniczeniu nieruchomości, jeżeli zainteresowani właściciele nieruchomości nie zawarli ugody, a ustalenie przebiegu granicy nastąpiło na podstawie zebranych dowodów lub zgodnego oświadczenia stron. W myśl ust. 2 wydanie decyzji poprzedza: 1) dokonanie przez wójta, burmistrza (prezydenta miasta) oceny prawidłowości wykonania czynności ustalenia przebiegu granic nieruchomości przez upoważnionego geodetę oraz zgodności sporządzonych dokumentów z przepisami; w wypadku stwierdzenia wadliwego wykonania czynności upoważnionemu geodecie zwraca się dokumentację do poprawy i uzupełnienia; 2) włączenie dokumentacji technicznej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Przepis art. 33 ust. 2 nakłada zatem na wójta (burmistrza, prezydent miasta) określone obowiązki sprowadzające się do sprawdzenia czy dokumentacja techniczna sporządzona przez geodetę uprawnionego w toku procedury rozgraniczeniowej została włączona do państwowego zasobu geodezyjnego oraz czy czynności ustalenia przebiegu granic nieruchomości przez upoważnionego geodetę oraz sporządzone przez niego dokumenty były zgodne z przepisami, a jednocześnie od zrealizowania tych czynności uzależnia dopuszczalność wydania decyzji rozgraniczeniowej. Dalej wskazać należy, iż w aktach kontrolowanej sprawy znajduje się decyzja z dnia [...] 2014 r., nr [...], z której to decyzji nie wynika jednakże by Wójt Gminy W. zrealizował czynności kontrolne o jakich mowa w art. 33 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy. W szczególności w uzasadnieniu tej decyzji brak zapisów wskazujących na dokonanie przez Wójta oceny prawidłowości wykonania czynności ustalenia przebiegu granic nieruchomości przez upoważnionego geodetę oraz zgodności sporządzonych dokumentów z przepisami oraz zapisów wskazujących na zweryfikowanie czy dokumentacja techniczna z czynności upoważnionego geodety została włączona do zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Okoliczność ta ma przy tym istotne znaczenie dla sprawy, albowiem strona skarżąca już w zażaleniu na postanowienie w przedmiocie kosztów postępowania kwestionuje prawidłowość przeprowadzonych czynności geodezyjnych właśnie pod kątem zgodności z przepisami prawa, w tym w szczególności zgodności z art. 29 ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz prawidłowość sporządzenia dokumentacji geodezyjnej. W ocenie orzekającego w sprawie sądu nie do pogodzenia z zasadami demokratycznego państwa prawnego byłaby zaś taka sytuacja, w której strona (obywatel) obowiązana byłaby do ponoszenia kosztów czynności zrealizowanych niezgodnie z przepisami prawa i niewłaściwie udokumentowanych, w sytuacji gdy w następstwie niespełnienia przez organ administracji orzekający w postępowaniu rozgraniczeniowym wymogów określonych w art. 33 ust. 2 ustawy Prawo geodezyjnej i kartograficzne doszłoby do wydania decyzji kończącej postępowanie rozgraniczeniowe w oparciu o dokumentację techniczną nie włączoną do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, względnie czynności ustalenia przebiegu granic dokonane niezgodnie z przepisami bądź też dokumentację rozgraniczenia sporządzoną niezgodnie z przepisami. Skoro bowiem ustawodawca upoważnił organ w art. 33 ust. 2 pkt 1 do dokonywania w określonym zakresie kontroli prawidłowości czynności upoważnionego geodety i połączył je z uprawnieniem do zwrócenia dokumentacji upoważnionemu geodecie do poprawy i uzupełnienia, to obowiązkiem organu jest przeprowadzenie tejże kontroli i skorzystanie w razie potrzeby z przyznanych mu uprawnień, tym bardziej, że strona, którą ostatecznie obciążą koszty czynności geodety nie ma w postępowaniu jakiegokolwiek wpływu na wybór geodety uprawnionego, kwotę ustalonego z nim przez organ w drodze umowy wynagrodzenia, jak i ocenę jego pracy pod względem zgodności z przepisami. Analogicznie wymóg poprzedzenia wydania decyzji kończącej postępowanie rozgraniczeniowe włączeniem dokumentacji technicznej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zapewnia techniczną prawidłowość wykonania tej dokumentacji, albowiem zgodnie z art. 12b ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne (w brzmieniu obowiązującym 31 października 2014 r.) organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej, do którego przekazane zostały materiały stanowiące wyniki prac geodezyjnych, niezwłocznie weryfikuje je pod względem zgodności z przepisami prawa obowiązującymi w geodezji i kartografii, w szczególności dotyczącymi wykonywania pomiarów, o których mowa w art. 2 pkt 1 lit. a, oraz opracowywania wyników tych pomiarów i kompletności przekazywanych wyników wykonanych prac geodezyjnych lub prac kartograficznych, przy czym podstawę do przyjęcia materiałów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego stanowi pozytywny wynik weryfikacji (art. 12b ust. 4), a przyjęcie materiałów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego właściwy organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej potwierdza wpisem do ewidencji materiałów tego zasobu, a także opatrzeniem dokumentów przeznaczonych dla podmiotu, na rzecz którego wykonawca prac geodezyjnych lub prac kartograficznych realizuje prace geodezyjne lub prace kartograficzne, odpowiednimi klauzulami urzędowymi, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 40 ust. 8 (art. 12b ust. 5). Co za tym idzie skoro obowiązkiem organu orzekającego w sprawie rozgraniczenia jest opieranie się wyłącznie na dokumentacji technicznej włączonej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, to gwarantuje to, iż strona nie poniesie kosztów postępowania rozgraniczeniowego, którego dokumentacja techniczna wykonana został wadliwie. Wobec wskazanych wyżej braków w uzasadnieniu decyzji kończącej postępowanie rozgraniczeniowe oraz podnoszonych przez K. B. w zażaleniu zarzutów obowiązkiem organu II instancji było zatem przeprowadzenie dowodu z akt postępowania rozgraniczeniowego, celem ustalenia czy Wójt Gminy W. sprostał w tym postępowaniu wymogom określonym w art. 31 ust. 2 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, w tym w szczególności czy wydał decyzję w oparciu o dokumentację techniczną włączoną do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego oraz czynności ustalenia przebiegu granic nieruchomości przez upoważnionego geodetę zrealizowane były prawidłowo, a dokumenty sporządzone były zgodnie z przepisami. Organ winien się przy tym merytorycznie odnieść do zarzutów strony dotyczących przeprowadzenia przez geodetę uprawnionego czynności z naruszeniem art. 29 ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne polegającym na braku utrwalenia wyznaczonego punktu granicznego znakiem granicznym, tym bardziej, że okoliczność ta nie została w żaden sposób wyjaśniona w uzasadnieniu decyzji rozgraniczeniowej. Zauważyć bowiem trzeba, iż w złożonym zażaleniu skarżący nie kwestionował określonego przez geodetę uprawnionego przebiegu granicy jego nieruchomości, lecz brak dokonania utrwalenia punktu granicznego na tak ustalonej granicy znakiem granicznym, co w jego ocenie stanowiło naruszenie wymogu określonego w art. 29 ust. 1 ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne. Podnoszone przez skarżącego zarzuty winny być także zbadane w kontekście wymogu określonego w § 11 pkt 2 rozporządzenia Ministrów Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 14 kwietnia 1999 r. (Dz. U. Nr 45, poz. 453) w sprawie rozgraniczania nieruchomości dotyczącego tego samego zagadnienia ujawnienia przebiegu linii granicznej na gruncie. Reasumując wskazać należy, iż o ile w toku rozpoznawania zażalenia okazałoby się, iż Wójt Gminy W. wydał decyzję rozgraniczeniową w oparciu o dokumentację techniczną, która nie została włączona do zasobu geodezyjnego i kartograficznego ze względu na niezgodność z przepisami prawa obowiązującymi w geodezji i kartografii, to brak byłoby przesłanek do obciążania przez organ strony kosztami takiej wadliwej, a więc bezwartościowej dla niej dokumentacji. Analogiczna sytuacja zaistniałaby także przypadku stwierdzenia, iż decyzja rozgraniczeniowa wydana została w oparciu o oczywiście nieprawidłowo wykonane czynności ustalenia przebiegu granic czy też oczywiście nieprawidłowo sporządzoną dokumentację rozgraniczenia, weryfikacji których organ orzekający w przedmiocie rozgraniczenia nie dokonał. Podkreślić przy tym należy, iż poprzez prawidłowość czynności geodety rozumieć należy jedynie spełnienie przez te czynności określonych prawem wymogów formalnych, a nie określenie przebiegu granicy w sposób oczekiwany przez którąkolwiek przez stron, względnie w sposób w jej mniemaniu prawidłowy, zgodny ze stanem prawnym nieruchomości. Inaczej rzecz ujmując w ramach weryfikacji orzeczenia w przedmiocie ustalenia wysokości i zobowiązania do uiszczenia kosztów postępowania zasadnym jest dokonanie oceny formalnej prawidłowości czynności podejmowanych przez upoważnionego geodetę w postępowaniu rozgraniczeniowym (w szczególności gdy oceny takiej nie dokonał, względnie nie ujawnił w swoim rozstrzygnięciu organ orzekający w przedmiocie rozgraniczenia), bowiem koszty tych czynności obciążają strony postępowania, a stoi w sprzeczności z elementarnym poczuciem sprawiedliwości obciążanie kogokolwiek kosztami prac wykonanych niezgodnie z przepisami i na które zobowiązany nie miał jakiegokolwiek wpływu. Jednocześnie brak jest podstaw do dokonywania w postępowaniu dotyczącym kosztów rozgraniczenia oceny prawidłowości dokonanego rozgraniczenia rozumianego jako ustalenie takiego, a nie innego przebiegu granicy rozgraniczanych nieruchomości. Zauważyć należy, iż przyjęcie koncepcji odmiennej niż zaprezentowana w niniejszym orzeczeniu prowadziłoby do sytuacji, gdy kontrola postanowienia w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczeniowego przez organ II instancji miałaby charakter pozorny i sprowadzała się jedynie do sprawdzenia czy ustalone koszty odpowiadają rachunkowi wystawionemu przez geodetę uprawnionego i zostały rozłożone równo pomiędzy właścicieli rozgraniczanych nieruchomości. Reasumując uznać należy, iż zaskarżone postanowienie wydane zostało z naruszeniem przepisów prawa procesowego mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co na podstawie art.. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. uzasadniało jego uchylenie. Rozpatrując sprawę ponownie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. przeprowadzi dowód z akt postępowania rozgraniczeniowego, a następnie uwzględniając przedstawione wyżej uwagi ustali zasadność obciążania K. B. kosztami postępowania w sprawie o rozgraniczenie przedmiotowych nieruchomości. Na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a. Sąd zasądził od organu na rzecz skarżącego 100 zł. tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, na którą to kwotę złożył się uiszczony przez skarżącego wpis od skargi.