II SA/Po 496/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elwira Brychcy po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2017r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 25 stycznia 2017r. w sprawie ze skargi B. D. i S. D. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2016 r. Nr [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej postanawia odrzucić skargę kasacyjną. /-/ E. Brychcy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z 25 stycznia 2017r. oddalił skargę w przedmiocie opłaty legalizacyjnej .Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem oraz pouczenie o przysługującym skarżącym prawie do wniesienia skargi kasacyjnej, wymogach formalnych skargi kasacyjnej oraz możliwości uzyskania prawa pomocy zostało doręczone skarżącym – każdemu z osobna w dniu 21.02.2017 r. . (k. 107 i 108 akt sąd.). Skarżący pismem z dnia 20.03.2017 r. nadanym w urzędzie Pocztowym w dniu 21 03.2017 r. złożyli skargę kasacyjną. Ponieważ w piśmie został złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy i ustanowienie adwokata skarżący zarządzeniem przewodniczącego Wydziału zostali wezwani do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy przez złożenie tegoż wniosku na urzędowym formularzu i to w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Termin do uzupełnienia tego braku jeszcze nie upłynął. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 25.01.2017 wniesioną samodzielnie przez skarżących należy odrzucić. Skuteczne wniesienie skargi kasacyjnej uzależnione jest od dopełnienia wszystkich wymogów określonych przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a."). Zgodnie z art. 175 § 1 P.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis ten nie ma zastosowania w przypadku, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 175 § 2 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarga kasacyjna nie została sporządzona stosownie do wymogu cytowanego wyżej przepisu przez radcę prawnego lub adwokata, ale osobiście przez skarżących , pomimo, że nie są oni żadną z osób wskazanych w przepisie art. 175 § 2 P.p.s.a., a zwolnionych z obowiązku skorzystania z pomocy adwokata lub radcy prawnego. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem wniesienie skargi kasacyjnej sporządzonej przez osobę, jeżeli nie ma kwalifikacji wymienionych w art. 175 §1 P.p.s.a., nie jest brakiem formalnym podlegającym usunięciu, ale brakiem uzasadniającym odrzucenie skargi kasacyjnej (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2004 r., FSK 3/04, publ. M. Prawn. 2004/5/202). Wobec powyższego, stosownie do art. 178 P.p.s.a., przedmiotową skargę kasacyjną jako niedopuszczalną Sąd odrzucił. Mając na uwadze, że skarga kasacyjna osobiście sporządzona przez skarżących nie spełnia wymogów ustawowych, na podstawie art. 178 P.p.s.a. w zw. z art. 175 § 1 P.p.s.a. Sąd orzekł, jak w postanowieniu. /-/ E. Brychcy