II SA/Po 5/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Kamieńska po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E. i R. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego; postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. /-/ B. Kamieńska W dniu 17 listopada 2007r. E. i R. K. wnieśli do Sądu skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki samowolnie wybudowanej wiaty zlokalizowanej na działce nr ewid. [...] przy ul. B.w P., Gm. T. W skardze zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazali, iż zadaszenie istnieje już kilkanaście lat, nie powoduje żadnego zagrożenia, nie wpływa ujemnie na walory wizualne nieruchomości ani ulicy, a ponadto stanowi jednocześnie konstrukcję ogrodzenia od strony sąsiada i od ulicy. Konieczność wykonania zaskarżonej decyzji prowadziłaby, w ocenie skarżących, do powstania po ich stronie wysokich strat, zważywszy na funkcję jaką zadaszenie to spełnia. Poza tym Państwo K. podnieśli, iż odtworzenie wiaty stanowiłoby dla nich znaczne koszty. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przyjmuje się, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takim wypadku, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 190). Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie zaistniały przesłanki z powyższego przepisu. E. i R. K. w oparciu o zaskarżoną decyzję zobligowani są do rozbiórki wiaty o wymiarach 5,4 x 4,83 m i wysokości 3 m. Rozebranie wiaty wiązać się będzie z trudnymi do odwrócenia skutkami w rozumieniu powołanego przepisu, albowiem istnieje ryzyko utraty przedmiotu, którego nie będzie można przywrócić. Z akt sprawy wynika, że przedmiotową wiatę wybudowano w konstrukcji stalowej przed 1995r. Posadowiono ją w granicy działki. Zdaniem Sądu o braku możliwości przywrócenia wiaty do stanu pierwotnego po jej ewentualnej rozbiórce przesądza fakt, że istnieje ona kilkanaście lat, a materiały, z których została skonstruowana uległy w tym czasie zużyciu w takim stopniu, że istnieje niebezpieczeństwo, że odtworzenie wiaty może okazać się niemożliwe. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ B. Kamieńska