II SA/Po 50/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Drzazga (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Elwira Brychcy Sędzia WSA Małgorzata Górecka Protokolant masz. Maria Kasztelan po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 18 sierpnia 2006r. przy udziale sprawy ze skargi I. G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2004r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego o d d a l a s k a r g ę /-/E. Brychcy /-/B. Drzazga /-/M. Górecka Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w C. decyzją z dnia [...] września 2004r. nakazał I.G. rozbiórkę obiektu letniskowego (kontenera) położonego w L. , na działce nr geod. [...]. Jako podstawę prawną decyzji organ wskazał art. 48 ust. 1 w związku z art. 4 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. Prawo budowlane (t. jedn. Dz. U. z 2003r., Nr 207, poz. 2016 ze zm.). W uzasadnieniu organ pierwszej instancji wskazał, że postanowieniem z dnia [...] września 2003r. nałożony został na I.G., właścicielkę działki nr [...] w L. , obowiązek wstrzymania użytkowania obiektu oraz złożenia dokumentów celem ustalenia czy stojący na działce kontener nie narusza przepisów, w tym przepisów techniczno – budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu do stanu zgodnego z prawem oraz czy nie narusza przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Termin wykonania obowiązku został wyznaczony na dzień [...] października 2003r. Zobowiązana w piśmie z dnia [...] października 2003r. zwróciła się z prośbą o przedłużenie terminu do dnia [...] lutego 2004r. I.G. nie wykazała obowiązku do dnia wydania decyzji i stąd organ nakazał rozbiórkę przedmiotowego obiektu. W odwołaniu od powyższej decyzji I.G. przyznała, że kontener został postawiony na działce w 1995r., ale że skoro obiekt nie został trwale połączony z gruntem, to zgodnie z art. 3 pkt 5 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. Prawo budowlane nie wymagał pozwolenia na budowę. Odwołująca podała, że kontener służył do przechowywania narzędzi i miał stanowić przygotowanie do budowy domu mieszkalnego i nie narusza ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Odwołująca wskazała też, że nie otrzymała decyzji organu odwoławczego w związku ze złożeniem odwołania od poprzedniej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. z dnia [...] maja 2003r. Po rozpatrzeniu odwołania, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] listopada 2004r. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Organ odwoławczy wskazał, że przedmiotowy obiekt – kontener został postawiony na działce w 1995r., co wynika z oświadczeń skarżącej. Działka nr [...] położona jest na terenie, przeznaczonym wg ustaleń obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, pod budownictwo mieszkaniowe (symbol 6Mm). Organ wskazał, że zgodnie z art. 3 pkt 5 prawa budowlanego, przedmiotowy kontener należy zakwalifikować do tymczasowych obiektów budowlanych. Wydanie nakazu rozbiórki nastąpiło z uwagi na niewykonanie przez skarżącą obowiązków nałożonych postanowieniem z dnia [...]września 2003r., co uniemożliwia legalizację obiektu. Powyższa decyzja organu odwoławczego jest przedmiotem skargi I.G. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W skardze skarżąca podniosła, że nie można wstrzymać użytkowania obiektu budowlanego, gdy nie wydano nigdy pozwolenia na jego użytkowanie, a kontener został usytuowany na działce pod rządami ustawy z dnia 07 lipca 1994r., bez zmian, które zostały wprowadzone później po wszczęciu postępowania. Zdaniem skarżącej zaskarżona decyzja oraz decyzja ją poprzedzająca winny być uchylone. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. W piśmie z dnia [...] października 2005r., zawierającym wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, skarżąca podała że kontener postawiła w lipcu 1994r., a w piśmie z dnia [...] sierpnia 2005r. że został on przez nią rozebrany. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się nieuzasadniona. Zgodnie z przepisem art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 154, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach ze skarg m.in. na decyzje administracyjne. Kontrola sądu administracyjnego ogranicza się do badania zgodności decyzji z prawem, na podstawie akt sprawy, a więc stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonej decyzji (art. 133 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 3 pkt 5 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. Prawo budowlane (t. jedn. Dz. U. z 2003r., Nr 207, poz. 2016 ze zm.) obiekt kontenerowy (a taki charakter ma obiekt budowlany usytuowany na działce skarżącej) jest tymczasowym obiektem budowlanym. Jak ustaliły organy orzekające w sprawie (na podstawie oświadczeń skarżącej), kontener został postawiony na działce w 1995r. bez wymaganego pozwolenia na budowę. Postępowanie w sprawie samowoli budowlanej zostało wszczęte przez organ nadzoru budowlanego w dniu 02 lipca 2002r. kiedy to dokonano oględzin. Zgodnie z art. 28 ust. 1 prawa budowlanego roboty budowlane (do których należy budowa również tymczasowego obiektu budowlanego) można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Wyjątki od tej zasady zostały określone w art. 29-31 prawa budowlanego. Z żadnego z tych przepisów nie wynika, aby kontener posadowiony przez skarżącą był zwolniony z uzyskania pozwolenia na budowę, bowiem do ustalonego przez organy stanu faktycznego nie mają zastosowania przepisy art. 29 pkt 12 lub 24 prawa budowlanego. Na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz o zmianie innych ustaw (Dz. U. Nr 80, poz. 718) do postępowań dotyczących obiektów budowlanych wybudowanych bez wymaganego pozwolenia na budowę, wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy (tj. przed 11 lipca 2003r.), a niezakończonych decyzją ostateczną, stosuje się przepisy umożliwiające legalizację samowoli budowlanej, określone w art. 48 ust. 2 i 3 prawa budowlanego. Trafnie zatem organ nadzoru budowlanego postanowieniem z dnia [...] września 2003r. wydanym na podstawie w/w przepisów prawa budowlanego zobowiązał skarżącą do złożenia stosownych dokumentów, wyznaczając termin wykonania obowiązku. Skarżąca nie wykonała obowiązków ani w terminie wyznaczonym przez organ, ani w terminie określonym przez siebie w piśmie z dnia [...] października 2003r. (na który to termin organ, jak się wydaje, milcząco wyraził zgodę). W tej sytuacji zgodnie z art. 48 ust. 4 prawa budowlanego, organ nadzoru budowlanego był zobligowany wydać decyzję nakazującą rozbiórkę przedmiotowego kontenera. Należy zatem wskazać, że zaskarżona decyzja (i decyzja ją poprzedzająca) odpowiada prawu i stąd Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. Trafnie podniosła skarżąca, iż brak było podstaw prawnych do nakazania wstrzymania użytkowania obiektu (zawartego w postanowieniu z dnia [...] września 2003r.), skoro kontener był już postawiony, a zatem roboty budowlane zostały zakończone. Jednakże to uchybienie nie miało, zdaniem Sądu, żadnego wpływu na treść zaskarżonej decyzji. Jak wskazano wyżej, podstawą orzekania sądu administracyjnego jest stan faktyczny i stan prawny z chwili wydawania zaskarżonej decyzji. Stan faktyczny, ustalony przez organy orzekające w sprawie, nigdy nie był kwestionowany przez skarżącą w toku postępowania administracyjnego. Został bowiem ustalony na podstawie kilkakrotnych oświadczeń skarżącej, która stale twierdziła, że obiekt postawiono na działce w 1995r. i od tej pory skarżąca wykorzystywała go w celach letniskowych (jako magazyn sprzętu i narzędzi). Takie wyjaśnienie skarżąca złożyła też w toku postępowania sądowego (k. 14). W tej sytuacji twierdzenie skarżącej zawarte w piśmie z dnia [...] października 2005r., iż kontener posadowiono na działce w lipcu 1994r. i że był on obiektem gospodarczym związanym z produkcją rolną (pismo z [...] lutego 2005r.) nie mogą odnieść żadnego skutku. Należy zauważyć, że na treść rozstrzygnięcia Sądu nie miała wpływu sytuacja jaka zaistniała po wydaniu zaskarżonej decyzji, a więc kwestia ewentualnego rozebrania kontenera przez skarżącą w lipcu 2005r. Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia jest też zarzut skarżącej o braku doręczenia jej decyzji organu odwoławczego z dnia [...] lipca 2003r. (uchylającego decyzję z dnia [...] maja 2003r., po rozpatrzeniu odwołania skarżącej z dnia [...] czerwca 2003r.). Na marginesie jedynie można zauważyć, że decyzja ta została doręczona skarżącej (przesyłka awizowana) w trybie art. 44 kpa. /-/E. Brychcy /-/B. Drzazga /-/M. Górecka kk