II SA/Po 504/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Szaniecka po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: umorzyć postępowanie /-/J. Szaniecka Pismem z dnia 22 czerwca 2009 r. G. L. złożyła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] maja 2009 r. nr [...], w którym stwierdzono, iż odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia [...] marca 2009 r. nr [...]wydanej w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej - zostało wniesione z uchybieniem terminu. Dnia 21 lipca 2009 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o umorzenie postępowania wskazując, iż zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej: P.p.s.a.) postanowiło uwzględnić skargę w całości i uchylić postanowienie kwestionowane przez G. L . Wraz z pismem organ nadesłał postanowienie autokontrolne z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] . Zgodnie z art. 54 § 3 P.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględnienie skargi w trybie autokontroli powoduje bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego, a w konsekwencji prowadzi do jego umorzenia na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. (tak: postanowienie z dnia 13 kwietnia 2006 r., sygn. akt II SA/Wa, publ. LexPolonica nr 1253967 oraz orzeczenia.nsa.gov.pl; wyrok z dnia 16 września 2005 r., sygn. akt II FSK 2174/04, publ. orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając na względzie powyższe, Sąd - na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 P.p.s.a. - orzekł jak w sentencji postanowienia. Odstąpiono od rozstrzygnięcia o zwrocie kosztów postępowania (art. 201 § 1 P.p.s.a.), ponieważ skarżąca była zwolniona z obowiązku ich uiszczania (art. 239 pkt 1 lit. a P.p.s.a.). /-/J. Szaniecka