II SA/Po 505/09

Sebastian Michalski – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 01 kwietnia 2011r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi G. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2009r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego; postanawia przyznać radcy prawnemu S. L. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu) kwotę 511,20 złotych (pięćset jedenaście 20/100) obejmującą 295,20 złotych (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100), wraz z podatkiem od towarów i usług w kwocie 55,20 złotych (pięćdziesiąt pięć 20/100), tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu oraz kwotę 216,00 złotych (dwieście szesnaście) tytułem udokumentowanych wydatków. /-/ S. Michalski Prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 11 marca 2010r., w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zasiłku okresowego, ustanowiono dla G. L. radcę prawnego. Okręgowa Izba Radców Prawnych w [...], na pełnomocnika z urzędu wyznaczyła radcę prawnego S. L. (k. 75 akt sądowych). Wyznaczony pełnomocnik, sporządził i wniósł skargę kasacyjną oraz, jak wynika z protokołu rozprawy z dnia 08 grudnia 2010 r. (k. 120 akt sądowych), uczestniczył w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Pismem z dnia 10 grudnia 2010r. radca prawny S. L. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z żądaniem przyznania kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Oświadczył także, że koszty tej pomocy nie zostały opłacone. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Na podstawie §14 ust. 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. nr 163, poz. 1349 ze zm.) wynagrodzenie odpowiadające nakładowi pracy za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadzi ten sam radca prawny, wynosi 100% odpowiedniej stawki minimalnej obowiązującej w pierwszej instancji. Podstawa obliczenia stawki minimalnej dla skarg na decyzje administracyjne w sprawach dotyczących zasiłków okresowych, zgodnie z §14 ust. 2 pkt 1 lit. c powołanego rozporządzenia, wynosi 240,00 złotych. Zatem należne w niniejszej sprawie wynagrodzenie to 240,00 złotych. Obliczoną w ten sposób kwotę należało podwyższyć o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach - §2 ust. 3 wskazanego powyżej rozporządzenia. Stosownie do art. 205 §2 i §3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez radcę prawnego zalicza się wydatki jednego radcy prawnego. Zasady ustalania wysokości tych wydatków regulują przepisy odrębne, w szczególności dekret z dnia 26 października 1950 r. o należnościach świadków, biegłych i stron w postępowaniu sądowym (Dz. U. Nr 49, poz. 445 ze zm.). Zgodnie z art. 13 w związku z art. 3 ust. 1 oraz art. 4 ust. 1 powołanego aktu prawnego zwrot kosztów podróży przysługuje za dojazd tam i z powrotem, jeżeli miejsce zamieszkania strony oddalone jest od miejsca wykonywania czynności ponad 10km. Za koszty podróży uznaje się koszt przejazdu środkiem transportu masowego w klasie najniższej. Radca prawny udokumentował wydatki (bilety PKP Intercity w klasie drugiej wraz z miejscówką) obejmujące dojazd pociągiem na rozprawę przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (z Poznania do Warszawy i z powrotem) na łączną kwotę 216,00zł. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 8 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ S. Michalski