II SA/Po 505/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego D. N. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu w sprawie ze skargi G. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2013r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia przyznać radcy prawnemu D. N. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu kwotę [...] zł ([...]), w tym podatek od towarów i usług w kwocie [...] zł ([...]). /-/ K.Witkowicz-Grochowska Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z 02 lipca 2013r. oddalił skargę G. L. W związku z przyznanym skarżącej w ramach prawa pomocy radcy prawnego z urzędu, Okręgowa Izba Radców Prawnych, wyznaczyła pełnomocnika do reprezentowania skarżącej w osobie r.pr. D. N. W dniu 25 listopada 2013r. pełnomocnik złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku wraz z tą skargą. W skardze kasacyjnej pełnomocnik zawarł wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu, oświadczając, że koszty te nie zostały pokryte w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z 12 grudnia 2013r. odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Pełnomocnik wniósł w imieniu skarżącej zażalenie na powyższe postanowienie Sądu wraz z wnioskiem o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem z 12 lutego 2014r. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie i sprawę przekazał WSA w Poznaniu do ponownego rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z 06 marca 2014r. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Pełnomocnik wniósł w imieniu skarżącej zażalenie na powyższe postanowienie Sądu wraz z wnioskiem o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem z 21 maja 2014r. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie i przywrócił termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 21 kwietnia 2016r. oddalił skargę kasacyjną przekazując rozstrzygnięcie o kosztach pomocy prawnej z urzędu WSA w Poznaniu. Pełnomocnik nie stawił się na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, prawidłowo zawiadomiony o jej terminie. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r., poz. 718), dalej "P.p.s.a." wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2013r. poz. 490, dalej "rozporządzenie") normują badaną materię w ten sposób, że pełnomocnikowi z urzędu należy się wynagrodzenie za reprezentowanie strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym za każdą instancję oddzielnie. W tym miejscy wskazać należy, że zgodnie z §22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U. z 2015r. poz. 1805) do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie powyższego rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Wobec powyższego w niniejszej sprawie dotyczącej przyznania kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu zastosowanie mają dotychczasowe przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 2002r., gdyż postępowanie przed II instancją zainicjowano przed wejściem w życie nowego rozporządzenia z 2015r. Pełnomocnik złożył oświadczenie, że koszty pomocy prawnej nie zostały uiszczone (§16 rozporządzenia z 2002r.). Wynagrodzenie należy się co do zasady za całokształt działań pełnomocnika, które doprowadzą do wydania orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie w danej instancji. W przypadku reprezentowania strony przed II instancją pełnomocnikowi należą się koszty udzielonej pomocy prawnej za czynności wymienione w katalogu §14 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia z 2002r. W orzecznictwie sądów administracyjnych dominuje pogląd, zgodnie z którym pełnomocnik ustanowiony z urzędu otrzymuje wynagrodzenie za faktycznie udzieloną pomoc prawną, przy czym udzielenie pomocy prawnej przez pełnomocnika z urzędu powinno zmierzać bezpośrednio do poprawy lub ochrony sytuacji prawnej osoby, której pomoc jest udzielana (por. np. postanowienia NSA: z dnia 15 kwietnia 2010 r., sygn. akt II OZ 321/10, z dnia 17 września 2012 r., sygn. akt II FZ 727/12). Działający w sprawie pełnomocnik na skutek dwukrotnego wniesienia załażenia na postanowienie sądu odrzucające, a następnie odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, doprowadził do rozpoznania tej skargi kasacyjnej przez sąd odwoławczy. Skarga kasacyjna została, zatem skutecznie wniesiona. Podjęte przez pełnomocnika działania wywołały skutek, który należy uznać za faktycznie udzieloną pomoc prawną w postępowaniu kasacyjnym. Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia radcy prawnemu przysługuje wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, jeżeli przed sądem I instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny, wynoszące 75% stawki minimalnej ustalonej na kwotę 240 zł. W treści §14 ust. 2 pkt 2 lit. d) rozporządzenia wskazano stawki minimalne wynagrodzenia pełnomocnika w II instancji w postępowaniu zażaleniowym w kwocie 120 zł. Mając powyższe na uwadze, działaniem podjętym przez pełnomocnika w imieniu skarżącej, za które przysługuje wynagrodzenie było skuteczne złożenie dwóch zażaleń na postanowienia Sądu I instancji. Uwzględniając rodzaj i stopień zawiłości sprawy oraz nakład pracy poniesiony przez pełnomocnika na podstawie §2 ust. 1 rozporządzenia w zw. z art. 250 P.p.s.a. należało przyznać pełnomocnikowi za sporządzenie i wniesienia skargi kasacyjnej wynagrodzenie w kwocie [...] zł podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, w kwocie [...] zł. (§2 ust. 3 rozporządzenia), czyli [...] zł. oraz w dwukrotnym postępowaniu zażaleniowym – łączną kwotę [...] zł podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług w kwocie [..] zł., czyli [...] zł. W tym stanie rzeczy, łączne wynagrodzenie pełnomocnika w niniejszej sprawie wynosi [...] zł, w tym podatek od towarów i usług w kwocie [...] zł. Mając powyższe na względzie na podstawie art. 258 §2 pkt 8 P.p.s.a. orzeczono, jak w postanowieniu. /-/ K.Witkowicz-Grochowska