II SA/Po 506/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Szaniecka Sędziowie Sędzia NSA Stanisław Małek Sędzia WSA Wiesława Batorowicz /spr./ Protokolant masz. Maria Kasztelan po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 10 października 2006 r. przy udziale sprawy ze skargi Z. W. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia w sprawie nakazu rozbiórki części obiektu budowlanego; I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych, III. określa, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane. /-/ W.Batorowicz /-/ J.Szaniecka /-/ St.Małek Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu p. nałożył grzywnę w wysokości [...] zł na zobowiązanego Z.W. W wyniku wniesionego przez zobowiązanego zażalenia Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Uzasadniając organ odwoławczy zwrócił uwagę na naruszenie art. 26 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U.z 2002 r. Nr 110, poz. 968 ze zm.) poprzez nie wystawienie tytułu wykonawczego według ustalonego wzoru. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu p. postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] na podstawie art. 121 § 4 i § 5 w zw. z art. 199 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nałożył na zobowiązanego Z.W. grzywnę w wysokości [...] zł. W przewidzianym ustawą terminie Z.W. wniósł zażalenie, w którym podniósł, że postanowienie z dnia [...] r. nie zostało podpisane i opieczętowane pieczęcią imienną. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy odniósł się do zarzutów skarżącego wyjaśniając, że opieczętowane i podpisane przez właściwy organ postanowienie, po jego skontrolowaniu należało uznać za poprawne. W przewidzianym ustawą terminie Z.W. wniósł skargę do sądu administracyjnego, w której domaga się uchylenia w całości zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia je poprzedzającego, wskazując że doręczone mu postanowienie organu I instancji narusza art. 107 § 1 kpa, bowiem nie zostało podpisane i nie zawiera imiennej pieczęci osoby je wydającej. Na dowód skarżący załączył kserokopię doręczonego mu postanowienia. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i wyjaśnił, że wbrew twierdzeniom skarżącego postanowienie organu I instancji było zarówno opieczętowane jak i podpisane. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna. Przedmiotem sporu w sprawie jest okoliczność doręczenia skarżącemu oryginału postanowienia pierwszoinstancyjnego. Z.W. na etapie postępowania odwoławczego i w skardze do sądu administracyjnego podnosił, że doręczone mu postanowienie organu I instancji, nie spełnia wymogów określonych w art. 124 § 1 kpa, wobec braku podpisu z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania postanowienia. Na rozprawie, w toku postępowania sądowoadministracyjnego skarżący oświadczył, że na poparcie swojego stanowiska przedstawia nieopieczętowane i niepodpisane przez właściwy organ postanowienie, które zostało mu doręczone przez organ I instancji (k.26). Bezspornie art. 109 § 1 w zw. z art. 126 kpa stanowi o obowiązku doręczania stronom "postanowień", a więc ich oryginału, z własnoręcznym podpisem osoby reprezentującej organ, a nie odpisu czy też kopii (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz., 7 wyd. C.H.Beck, s. 522). W zażaleniu na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu p. Z.W. podniósł, że doręczono mu postanowienie, które nie spełnia wymogów z art. 124 § 1 kpa. Organ II instancji w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia ograniczył się do stwierdzenia, że "opieczętowane i podpisane przez właściwy organ postanowienie" należy uznać za poprawne. Tymczasem zadaniem organu odwoławczego rozpoznającego sprawę było podjęcie wszystkich zgodnych z prawem czynności mających na celu ustalenie stanu faktycznego. Organ odwoławczy przed wydaniem zaskarżonego postanowienia winien przeprowadzić postępowanie wyjaśniające zmierzające do ustalenia wszystkich istotnych okoliczności sprawy oraz zbadania zasadności żądań i zarzutów podniesionych w zażaleniu, z uwzględnieniem możliwości technicznych, których powszechna dostępność może rodzić niekiedy wątpliwości, co do wiarygodności zebranego w sprawie materiału dowodowego. Stanowisko organu w tym zakresie winno znaleźć wyraz w uzasadnieniu faktycznym postanowienia (art. 7 kpa), w szczególności poprzez wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, którym dał wiarę, oraz przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku. Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy rzeczą organu będzie przeprowadzenie, stosownie do dyrektyw kodeksu postępowania administracyjnego, wnikliwego postępowania wyjaśniającego, a także merytoryczna ocena przedstawionej przez skarżącego dokumentacji Na podstawie art. 152 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane. /-/ W.Batorowicz /-/ J.Szaniecka /-/ St.Małek MK