II SA/Po 509/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 sierpnia 2011r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi F. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2011r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności orzeczenia dotyczącego przejęcia nieruchomości rolnej na własność Skarbu Państwa postanawia ustanowić dla F. B. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. /-/ K. Witkowicz-Grochowska Skarżąca F. B. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w osobie adwokata (k. 21 akt sąd.). We wniosku o prawo pomocy złożonym na urzędowym formularzu PPF skarżąca oświadczyła, że jedynym jej źródłem utrzymania jest emerytura w wysokości [...] zł brutto miesięcznie. Na niezbędne potrzeby związane z jej utrzymaniem przeznacza kwotę w wysokości 1.000 zł miesięcznie, na którą składają się opłata za czynsz, energię elektryczną, gaz i lekarstwa. Na potwierdzenie powyższych okoliczności wnioskodawczyni przedłożyła kopie zaświadczenia z ZUS oraz faktur. Nadto uwzględnić należy koszty zakupu żywności, artykułów higienicznych i czystości oraz koszty ubezpieczenia zdrowotnego i rehabilitacji. Wnioskodawczyni podała, że samodzielnie prowadzi swoje gospodarstwo domowe. Nie posiada żadnego majątku, w tym nieruchomości, czy wartościowych ruchomości ani oszczędności. Wnioskodawczyni uiściła wpis od skargi w wysokości 200 zł. Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznych swoich wydatkach bieżącego utrzymania. Oznacza to, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a skorzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w rzeczywiście ciężkiej sytuacji finansowej, pozbawione majątku, stałego miesięcznego dochodu lub uzyskujące go w takiej wysokości, że nie są w stanie uiścić wszystkich należności wymaganych w toku postępowania sądowoadministracyjnego (bezrobotni, emeryci, renciści, osoby samotnie wychowujące dzieci). Z przedłożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że sytuacja skarżącej pozwala na przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Wnioskodawczyni utrzymuje się jedynie z emerytury w wysokości, która pozwala tylko na poniesienie koniecznych kosztów bieżącego jej utrzymania. Nie dysponuje oszczędnościami, ani majątkiem, z którego dochody mógłby przeznaczyć na pokrycie wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru. Nadto jest osobą starszą i schorowaną. Wydatki na leki i rehabilitację stanowią istotną pozycję w jej budżecie. W tym stanie rzeczy przyjąć należy, że wnioskodawczyni nie ma możliwości wygospodarowania środków na pokrycie wolnorynkowego wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru. Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć. Na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 i art. 246 §1 pkt 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu. /-/ K. Witkowicz-Grochowska