II SA/Po 511/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Drzazga Sędziowie Sędzia WSA Jakub Zieliński Sędzia WSA Tomasz Świstak (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Wąsik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 05 listopada 2010 r. sprawy ze skargi K. C. na decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej [...] z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie dodatku do uposażenia zasadniczego żołnierza zawodowego; oddala skargę /-/T. Świstak /-/B. Drzazga /-/J. Zieliński Decyzją z dnia [...] 2008 r., Nr [...] Dowódca Jednostki Wojskowej nr [...] w Ł. działając na podstawie art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodek postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 z zm.), art. 104 § 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2003 r. nr 179, poz. 1750 z późn. zm.) oraz § 26 ust 1 i 4 pkt 2 w zw. z § 8 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 czerwca 2004 r., w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2004 r., Nr 141, poz. 1497 z późn zm.) w związku z § 7 ust. 1 i § 9 ust. 9 rozporządzenia z dnia 10 października 2000 r., w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2000 r., Nr 90, poz. 1005 z późn. zm.), odmówił przyznania sierż. szt. rez. K. C. w ostatnimi miesiącu pełnienia zawodowej służby wojskowej tj. w marcu 2008 r., dodatku za uzyskanie klasy kwalifikacyjnej. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, iż powyższa decyzja została wydana w związku ze złożonym przez sierż. szt. rez. K. C. w dniu 7 maja 2008 r. wnioskiem o przywrócenie w ostatnim dniu miesiącu pełnienia zawodowej służby wojskowej tj. w marcu 2008 r. pobieranego przed dniem 30 czerwcu 2004 r. dodatku za uzyskane klasy kwalifikacyjne. W swoim wniosku K.C. wyjaśnił, iż po dniu wejścia w życie ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych utracił prawo do pobierania stałego dodatku z tytułu posiadanej klasy mistrzowskiej. Jednakże, zgodnie z § 26 ust. 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 czerwca 2004 r. (dalej: rozporządzenie z 2004 r.), w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych w ostatnim miesiącu pełnienia zawodowej służby wojskowej, zwalnianemu żołnierzowi przywraca się dodatek o charakterze stałym, który tenże żołnierz utracił w związku z wejściem w życie ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. W związku z powyższym zdaniem K.C. przysługuje mu prawo do wypłaty utraconego dodatku w ostatnim miesiącu służby. W uzasadnieniu decyzji Dowódca Jednostki Wojskowej nr [...] wyjaśnił, iż § 26 ust 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 czerwca 2004 r. stanowi, iż żołnierz zawodowy, który w dniu 30 czerwca 2004 r. spełniał warunki uprawniające do przywrócenia dodatków na podstawie przepisów rozporządzenia wymienionego w ust. 1, otrzymuje te dodatki w ostatnim miesiącu pełnienia czynnej służby wojskowej. Zdaniem organu w ww. przepis nie dotyczy wszystkich dodatków występujących pod rządem poprzednio obowiązującej regulacji prawnej, ale tylko te dodatki, które mogły być przywracane na mocy rozporządzenia wymienionego w § 26 ust. 1 tj. rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z 10 października 2000 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2000r., nr 90, poz. 1005 z późn. zm., dalej: rozporządzenie z 2000 r.), które utraciło moc z dniem 30 czerwca 2004 r. Organ wyjaśnił, iż wyżej wymienione rozporządzenie z 2000 r. także zawierało instytucję przywrócenia dodatków w ostatnim miesiącu pełnienia przez żołnierza zawodowego służby wojskowej. W § 9 ust. 1 tego rozporządzenia przewidywano możliwość przywrócenia w określonej wysokości tylko dodatków wymienionych w § 7 ust. 1 czyli dodatków uregulowanych w § 12, § 15, § 17-20 i § 22 tego aktu wykonawczego. Tymczasem interesujący wnioskodawcę wniosek za klasę kwalifikacyjną był pobierany na podstawie § 25 rozporządzenia z 10 października 2000 r. W związku z powyższym osoba, która nie spełniała na gruncie rozporządzenia z 2000 r. warunków uprawniających ją do przywróceni pobieranego wówczas dodatku (w tym wypadku dodatku za klasę kwalifikacyjną na podstawie § 25) nie spełnia przesłanki zawartej w § 26 ust. 3 obecnie obowiązującego rozporządzenia z 2004 r. Od powyższej decyzji K. C. odwołał w dniu 30 czerwca 2008 r. do Dowódcy [...] Brygady [...] w P. wnosząc o jej zmianę i uwzględnienie jego wniosku z dnia 7 maja 2008 r. względnie o uchylenie rozstrzygnięcia organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Organowi I instancji zarzucił błędną wykładnię § 26 ust. 3 rozporządzenia z 2004 r. W opinii K. C. przepis ten wyraźnie stanowi o konieczności przywrócenia wszelkich dodatków o charakterze stałym, które wypłacono na podstawie przepisów obowiązujących do dnia wejścia w życie nowej ustawy z dnia 11 września 2003 r. a więc do dnia 30 czerwca 2004 r. Wbrew twierdzeniom organu norma ta nie wyłącza żadnego dodatku, a odsyła do wszelkich dodatków, które były wypłacane na podstawie rozporządzenia z 2000 r. Skarżący natomiast spełniał wymogi i był mu wypłacany dodatek, o którym mowa w § 25 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia z 2000 r. Decyzją nr [...] z dnia [...] 2009 r. Dowódca Jednostki Wojskowej [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, podzielając stanowisko wyrażone w decyzji organu I instancji. Organ odwoławczy wskazał, iż skarżący pobierał dodatek za posiadaną klasę specjalisty woskowego do dnia 1 lipca 2004 r. a zwolnienie ze służby nastąpiło w marcu 2008 r., kiedy wskazany dodatek przestał być wypłacany ze względu na nowe brzmienie rozporządzenia z 2004 r. Zgodnie z rozporządzeniem z 2004 r. możliwe jest przywrócenie tylko dodatków wymienionych w tym akcie wykonawczym, natomiast dodatek otrzymywany przez odwołującego nie został w nim ujęty. Skargę na powyższą decyzję wywiódł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu K. C. wnosząc o jej uchylenie oraz uchylenie decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zarzucił organom naruszenie norm prawa materialnego poprzez błędna wykładnie rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 czerwca 2004 r. w sprawie dodatków do uposażenia żołnierzy zawodowych podnosząc te same argumenty co w swoim odwołaniu od decyzji I instancji. Odpowiadając na skargę Dowódca Jednostki Wojskowej [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji dotyczące wykładni § 26 ust. 3 rozporządzenia z 2004 r. Ponadto organ odwoławczy wyjaśnił, iż w art. 80 ust. 1 w ustawie z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych ustawodawca przewidział trzy rodzaje dodatków duo uposażenia zasadniczego żołnierzy: 1. Dodatek specjalny za szczególne właściwości lub warunki pełnienia służby wojskowej; 2. Dodatek służbowy - za pełnienie zawodowej służby wojskowej na określonych stanowiskach dowódczych i kierowniczych lub samodzielnych albo w określonych jednostkach wojskowych; 3. Dodatek za długoletnią służbę wojskową. Z kolei w wydanym na podstawie art. 80 ust 6 ww. ustawy rozporządzeniu w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy z 8 czerwca 2004 r. Minister Obrony Narodowej określił w § 4 dziesięć warunków lub właściwości pełnienia służby uprawniających żołnierza zawodowego do otrzymywania dodatku specjalnego. W punkcie 1a tego paragrafu przewidziano jedynie wykonywanie bezpośredniej obsługi wojskowych statków powietrznych jako okoliczność uprawniającą do otrzymywania dodatku specjalnego. Organ zaznaczył, iż zarówno rozporządzenia jak i ustawa nie przewidują wypłaty dodatku specjalnego jedynie za samo posiadanie umiejętności i uprawnień do wykonywania określonych czynności służbowych np. za posiadanie klasy specjalisty wojskowego uprawniającej do obsługi statków powietrznych jak to ma miejsce w przypadku skarżącego. Obowiązująca od 1 lipca 2004 r. regulacja prawna, prawo do otrzymywania dodatku specjalnego wiąże tylko z wykonywaniem określonych czynności, a nie z gotowością do ich wykonywania. Powoływana ustawa z 2003 r. w art. 80 ust. 5b przewiduje, że żołnierzowi zawodowemu, który otrzymywał dodatki, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2 tego artykułu przyznaje się te dodatki w ostatnim miesiącu pełnienie służby w wysokości uzależnionej od okresu jego otrzymywanie. Otrzymywany przez skarżącego do 30 czerwca 2004 r. dodatek z tytułu posiadanej klasy specjalisty wojskowego nie można zaliczyć do dodatków przewidzianych w art. 80 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z 11 września 2003 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy zaznaczyć, iż kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm) oraz art. 3 § 1 i 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz, 1270 ze zm. - dalej P.p.s.a.) ogranicza się do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta polega na badaniu, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, a Sąd nie jest związany zarzutami ani wnioskami skargi i zawartą w skardze argumentacją (art. 134 P.p.s.a.) Po analizie zgromadzonego w sprawie materiału Sąd stoi na stanowisku, iż przeprowadzone przez Dowódcę Jednostki Wojskowej nr [...] w Ł. oraz Dowódcę Jednostki Wojskowej nr [...] w P. postępowanie w sprawie przywrócenia sierż. szt. rez. K.C. w ostatnim miesiącu pełnienia służby dodatku za klasę kwalifikacyjną specjalisty wojskowego oraz wydane przez te organy rozstrzygnięcia odpowiadają przepisom ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, przepisom ustawy z dnia 11 września 2003r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz przepisów rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 czerwca 2004r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych. Sąd nie stwierdził uchybień i naruszeń uzasadniających uwzględnienie skargi. Bezsporną w przedmiotowej sprawie jest okoliczność, iż skarżący otrzymywał do dnia 30 czerwca 2004 r. dodatek za uzyskanie mistrzowskiej klasy kwalifikacyjnej specjalisty wojskowego na podstawie § 25 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy. Rozporządzenie to utraciło moc z dniem 1 lipca 2004 r., to jest z chwilą wejścia w życie rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 czerwca 2004 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych, wydanego na podstawie art. 80 ust. 6 ustawy z dnia 11 września 2004 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Stosownie do treści art. 80 ust. 1 powołanej wyżej ustawy, która obowiązywała w dacie złożenia przez skarżącego wniosku o przyznanie dodatku za klasę kwalifikacyjną, żołnierze zawodowi otrzymują następujące dodatki do uposażenia zasadniczego: 1) dodatek specjalny - za szczególne właściwości lub warunki pełnienia zawodowej służby wojskowej; 2) dodatek służbowy - za pełnienie zawodowej służby wojskowej na określonych stanowiskach dowódczych i kierowniczych lub samodzielnych albo w określonych jednostkach wojskowych; 3) dodatek za długoletnią służbę wojskową. W myśl ust. 5b powołanego wyżej przepisu, żołnierzowi zawodowemu, który otrzymywał dodatki, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, przyznaje się te dodatki w ostatnim miesiącu pełnienia służby, w wysokości uzależnionej od okresu ich otrzymywania. W przedmiotowej sprawie, po wpłynięciu wniosku K. C. wypłatę dodatku za posiadanie klasy kwalifikacyjnej specjalisty wojskowego zadaniem organu było rozstrzygnięcie czy rzeczony dodatek, do którego skarżący uzyskał prawo pod rządami rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000 r., a do którego prawo utracił z dniem 1 lipca 2004 r., czyli od dnia wejścia w życie rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 czerwca 2004 r. należy w świetle przepisów nowego rozporządzenia do tych dodatków o charakterze stałym, które podlegają przywróceniu, a o których mowa w § 26 tego aktu prawnego. Zgodnie z § 26 ust. 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 czerwca 2004 r. żołnierzowi zawodowemu, który w dniu 30 czerwca 2004 r. otrzymywał dodatek za bezpośrednią obsługę statków powietrznych lub dodatek inspektorski, na podstawie § 18 lub 20 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy dodatek ten przysługuje w ostatnim miesiącu pełnienia czynnej służby wojskowej, ust. 2 tego samego paragrafu stanowi, iż przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do żołnierza, który na podstawie rozporządzenia wymienionego w ust. 1 otrzymywał w dniu 30 czerwca 2004 r. dodatki o charakterze stałym: dla personelu latającego, za służbę na morzu, desantowy, dla żołnierzy Wojskowych Służb Informacyjnych i Żandarmerii Wojskowej albo za służbę w warunkach szkodliwych dla zdrowia lub uciążliwych, któremu od dnia 1 lipca 2004 r. na podstawie § 9, 11, 15, 18 i 20 niniejszego rozporządzenia nie będzie przysługiwał odpowiedni dodatek specjalny o charakterze stałym, zaś ust. 3, że żołnierz zawodowy, który w dniu 30 czerwca 2004 r. spełniał warunki uprawniające do przywrócenia dodatków na podstawie przepisów rozporządzenia wymienionego w ust. 1, otrzymuje te dodatki w ostatnim miesiącu pełnienia czynnej służby wojskowej. W świetle powyższej regulacji nie budzi jakichkolwiek wątpliwości, iż dodatek za uzyskanie klasy kwalifikacyjnej w specjalności wojskowej wśród dodatków wskazanych w § 26 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 czerwca 2004 r., a pogłębionej refleksji wymaga ustalenie czy dopuszczalnym jest przywrócenie tegoż dodatku - jak domaga się tego skarżący - na podstawie § 26 ust. 3 tego rozporządzenia. Wobec brzmienia analizowanego przepisu poczynienie powyższych ustaleń uzależnione jest od stwierdzenia czy na gruncie przepisów rozporządzenia z dnia 10 października 2000 r. skarżący posiadając prawo do dodatku stałego za posiadanie klasy kwalifikacyjnej specjalisty wojskowego, spełniał warunki do jego przywrócenia. W rozporządzeniu z 2000 r. kwestia dodatków podlegających przywróceniu została uregulowana w § 9. Zgodnie z treścią tego przepisu przywróceniu podlegały dodatki o których mowa § 7 ust. 1 rozporządzenia. Analiza § 7 ust. 1 rozporządzenia z dnia 10 października 2000 r. wskazuje zaś, iż dodatek stały za uzyskanie klasy kwalifikacyjnej specjalisty wojskowego nie został jednak zaliczony do tej kategorii dodatków, których utrata uprawnia do przywrócenia tego składnika uposażenia w ostatnim miesiącu pełnienia czynnej służby wojskowej - nie jest on bowiem jednym z dodatków wymienionych w § 12, § 15, § 17-20 i § 22 rozporządzenia, do których to przepisów odsyła § 7 ust. 1, lecz został uregulowany w § 25 tegoż rozporządzenia. Oznacza to, że skoro uprawnienie do przywrócenia dodatku za uzyskanie klasy kwalifikacyjnej nie istniało pod rządami rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000 r., to od dnia utraty mocy obowiązującej tegoż rozporządzenia (to jest z dniem 30 czerwca 2004 r.) uprawniającego skarżącego do dodatku, którego wypłaty się domaga, nie istnieje również w aktualnym stanie prawnym podstawa do restytucji tego dodatku w ostatnim miesiącu pełnienia czynnej służby wojskowej, albowiem prawodawca w derogowanym akcie prawnym nie zakwalifikował tego dodatku do kategorii dodatków podlegających przywróceniu (analogiczne stanowisko zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w wyroku z dnia 19 listopada 2009 r. sygn. II SA/Sz 308/08 oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w wyroku z dnia 24 lutego 2005 r., sygn. III SA/Lu 31/05, obydwa dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych -http://orzeczenia.nsa.gov.pl ). Pełny katalog dodatków podlegających przywróceniu w ostatnim miesiącu pełnienia służby zawierają zatem odpowiednio ust. 1 i 2 § 26 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 czerwca 2004 r. Z uwagi na powyższe należy uznać za chybiony zarzut skarżącego dotyczący dokonania przez organy błędnej wykładni § 26 ust 3 rozporządzenia z 8 czerwca 2004 r. Organy orzekające w sprawie prawidłowo uznały zatem, że skarżącemu K.C. nie przysługuje w ostatnim miesiącu pełnienia służby dodatek za posiadanie klasy kwalifikacyjnej specjalisty wojskowego. Należy również zaznaczyć, iż jak słusznie wskazał w odpowiedzi na skargę organ odwoławczy, otrzymywany przez skarżącego do dnia 30 czerwca 2004 r. dodatek z tytułu posiadanej klasy kwalifikacyjnej w specjalności wojskowej przysługiwał z tytułu posiadania stosownych uprawnień i umiejętności i nie był związany z pełnieniem określonej służby, funkcji, stażem lub wykonywaniem określonych czynności, a taki właśnie charakter mają dodatki wymienione w art. 80 ustawy o służbie zawodowej żołnierzy z dnia 11 września 2003 r., które mogą być przywracane w ostatnim miesiącu pełnienia służby na podstawie ust. 5b tego artykułu. Analogiczny charakter mają również dodatki wymienione w § 26 ust. 1 i 2 rozporządzenia z 8 czerwca 2004 r. oraz miały przywracalne dodatki wskazane w § 9 ust. 1 w zw. z § 7 ust. 1 rozporządzenia z 10 października 2000 r. Były i są one ściśle związane w wykonywanymi czynnościami, a nie posiadanymi umiejętnościami oraz uprawnieniami i tylko tego rodzaju dodatki podlegały poprzednio i podlegają na gruncie obowiązującej regulacji prawnej przywróceniu w ostatnim miesiącu pełnienia czynnej służby wojskowej. Z uwagi na powyższe ustalenia Sąd działając na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku. /-/ T. Świstak /-/ B. Drzazga /-/ J.Zieliński