II SA/Po 513/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Batorowicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak Sędzia WSA Elwira Brychcy Protokolant St. sekretarz sądowy Katarzyna Sierszeńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 listopada 2011 r. sprawy ze skargi J. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koninie z dnia [...] kwietnia 2011 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania; oddala skargę. Postanowieniem z dnia [...] 2011 r. Wójt Gminy L. odmówił zawieszenia postępowania rozgraniczeniowego nieruchomości o nr geodezyjnych [...], [...] i [...] położonych w miejscowości [...] - obręb [...] [...]. Wniosek o zawieszenie postępowania złożył uczestnik postępowania rozgraniczeniowego J. J., który domagał się zawieszenia postępowania do czasu rozstrzygnięcia przez Sąd Rejonowy w S. sprawy o rozgraniczenie innej działki o nr geodezyjnym [...] położonej w miejscowości [...] - obręb [...] - [...] wszczętej na jego wniosek i przekazanej do sądu decyzją z dnia [...] września 2009 r. Organ I instancji podniósł w uzasadnieniu postanowienia, że wnioskujący o zawieszenie J. J. nie jest stroną, na wniosek której postępowanie zostało wszczęte, zatem nie ma podstaw do zawieszenia postępowania na podstawie art. 98 § 1 kpa. Dodatkowo organ wskazał brak podstaw do zawieszenia postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa wobec braku podstaw do przyjęcia, iż w sprawie występuje zagadnienie wstępne od rozstrzygnięcia którego zależy zakończenie niniejszego postępowania. J. J. złożył odwołanie (pismo z [...] marca 2011 r.) od postanowienia, które Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Koninie rozpoznało postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2011 r. i utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji. Z uzasadnienia orzeczenia wynikało, że organ drugiej instancji podzielił stanowisko Wójta Gminy L., co do braku zagadnienia wstępnego, które mogłoby być podstawą do zawieszenia postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa. Oba postępowania rozgraniczeniowe - zdaniem organu - toczą się równolegle i ich rozstrzygnięcia nie są dla siebie konkurencyjne. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł J. J., domagając się zawieszenia postępowania rozgraniczeniowego do czasu zakończenia innego postępowania rozgraniczającego, które toczy się przed Sądem Rejonowym w S. Skarżący wskazał również na niewłaściwe postępowanie sąsiada, polegające na wyrzuceniu kamienia granicznego i naruszenia spokojnego posiadania. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podnosząc argumenty o braku podstaw do zawieszenia postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa wobec nieistnienia zagadnienia wstępnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga okazała się nieuzasadniona. Jak wynika z materiału zgromadzonego w aktach administracyjnych, niniejsze postępowanie zostało wszczęte na wniosek R. i M. T. i dotyczy rozgraniczenia działek o nr geodezyjnych [...], [...] i [...] - postanowienie Wójta Gminy L. z [...] 2011 r. Uczestnikiem postępowania jest skarżący J. J. - właściciel sąsiadującej działki o nr geod. [...]. Wnioskiem z dnia [...] marca 2011 r. J. J. domagał się zawieszenia postępowania o rozgraniczenie opisanych działek, do czasu zakończenia innego postępowania rozgraniczeniowego toczącego się przed Sądem Rejonowym w S. dotyczącego działki o nr geod. [...]. Postępowanie administracyjne w tej sprawie nie zostało zakończone ugodą i postanowieniem z dnia [...] września 2009 r. nr [...] przekazane zostało do rozpoznania sądowi powszechnemu. W tym stanie faktycznym rozstrzygnięcie objęte skargą rozpoznane winno być na podstawie przepisów rozdziału 6 kodeksu postępowania administracyjnego. Ustawodawca przewidział dwie regulacje zawieszenia postępowania administracyjnego to jest przepis art. 97 § 1 kpa zawieszenie postępowania z urzędu oraz przepis art. 98 § 1 kpa zawieszenie na wniosek. Wniosek J. J. mógł wywołać jedynie postępowanie organu w zakresie zawieszenia postępowania administracyjnego na wniosek uprawnionej strony. W żadnym natomiast przypadku nie mógł spowodować rozstrzygnięcia organu na podstawie art. 97 § 1 kpa. Działając z urzędu organ może jedynie wydać orzeczenie zawieszające postępowanie, nie może natomiast odmówić zawieszenia postępowania. Wynika to jednoznacznie z przepisu art. 97 § 1 "organ administracji publicznej zawiesza postępowania". Dodatkowo podkreślić należy, że organ rozpatrując wniosek strony może orzekać jedynie w granicach przedmiotu tego wniosku, to jest na podstawie art. 98 § 1 kpa. Orzekanie przez organ o zawieszeniu obligatoryjnym z przyczyn określonych w art. 97 § 1 kpa jest więc rozstrzygnięciem dotyczącym innej sprawy. W przypadku wszczęcia postępowania z wniosku strony, wynikające z niego żądanie, wyznacza zakres sprawy podlegającej rozpoznaniu przez organ. Organ nie może zatem działać jednocześnie według zasad oficjalności i skargawości. W tych warunkach błędnie organ odwoławczy orzekł o braku warunków do zawieszenia postępowania na podstawie art. 97 § 1 kpa, czyli z urzędu, czym naruszył wskazany przepis postępowania administracyjnego. Naruszenie przepisów postępowania nie miało jednak istotnego wpływu na wynik sprawy, bowiem prawidłowo w sprawie ustalone zostało, że skarżącemu nie przysługiwał wniosek o zawieszenie postępowania, gdyż nie był stroną na żądanie której postępowanie zostało wszczęte (art. 98 § 1 kpa). Tak wiec zaskarżone postanowienie mimo podania nieprawidłowej podstawy prawnej okazało się zgodne z prawem, co skutkować musiało oddaleniem skargi na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.). Dodatkowo Sąd wyjaśnia, że [...] argumenty podane w skardze dotyczące przebiegu konfliktu sąsiedzkiego nie mogły być brane pod uwagę, wobec obowiązku orzekania w granicach danej sprawy określonej wnioskiem o zawieszenie postępowania.