II SA/Po 529/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Podrazik (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Asesor WSA Paweł Daniel po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 stycznia 2023 r. sprawy ze skargi L. M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 30 maja 2022 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego, pozwolenia na wznowienie robót budowlanych oraz nałożenia obowiązku uzyskania pozwolenia na użytkowanie I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. nr [...] z dnia 11 września 2020 r., znak [...], a także decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. nr [...] z dnia 2 października 2018 r., znak [...]; II. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz strony skarżącej kwotę 500 zł (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. decyzją z dnia 11 września 2020 r., nr [...] (znak: [...]), działając na podstawie art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm.; dalej: "K.p.a.") oraz art. 51 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r., poz. 1333 ze zm.; dalej: "Prawo budowlane"): I. zatwierdził projekt budowlany zamienny dla rozbudowy, nadbudowy, przebudowy i zmiany sposobu użytkowania części przyziemia i parteru na przedszkole wraz z schodami zewnętrznymi w istniejącym budynku mieszkalnym jednorodzinnym w zabudowie wolnostojącej przy ul. [...] w P. (działka nr [...], ark. [...], obręb N.), sporządzony w 2020 r., którego autorem jest A. P. posiadająca uprawnienia budowlane w specjalności architektonicznej nr [...] oraz legitymująca się przynależnością do [...] Okręgowej Izby Architektów RP o numerze ewidencyjnym [...], II. pozwolił na wznowienie robót budowlanych objętych ww. projektem, III. nałożył na inwestora - M. H., obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie inwestycji polegającej na rozbudowie, nadbudowie, przebudowie i zmianie sposobu użytkowania części przyziemia i parteru na przedszkole wraz z schodami zewnętrznymi w istniejącym budynku mieszkalnym jednorodzinnym w zabudowie wolnostojącej przy ul. [...] 1 w P. (działka nr [...], ark. [...], obręb N.). W uzasadnieniu organ I instancji wyjaśnił, że w dniu 25 lipca 2018 r. wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie rozbudowy, nadbudowy, przebudowy i zmiany sposobu użytkowania części przyziemia i parteru na przedszkole wraz ze schodami zewnętrznymi w istniejącym budynku mieszkalnym jednorodzinnym w zabudowie wolnostojącej przy ul. [...] w P. (działka nr [...], ark. [...], obręb N.), wykonanej z istotnym odstąpieniem od decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia 26 maja 1987 r., znak [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę. Podczas kontroli w dniu 12 lipca 2018 r. pracownicy PINB ustalili, że na wskazanej nieruchomości znajduje się budynek mieszkalny jednorodzinny. W trakcie kontroli sprawdzono wymiary rozbudowanego, nadbudowanego i przebudowanego budynku, w którym zmieniono także funkcję pomieszczeń z mieszkalnej na usługową. Ustalono, że w budynku wprowadzono następujące zmiany: na poziomie przyziemia i parteru prowadzona jest działalność usługowa, na poziomie parteru znajduje się taras, na poziomie piętra znajduje się balkon, rozbudowano i nadbudowano część mieszkalną i usługową. Decyzją z dnia 2 października 2018 r., nr [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. zobowiązał M. H. do sporządzenia projektu budowlanego zamiennego dla przedmiotowej inwestycji. Pismem z dnia 16 lipca 2019 r. M. H. poinformowała o uzyskaniu decyzji o warunkach zabudowy, oraz podała, że nie prowadzi już żłobka. Podczas kontroli przeprowadzonej w dniu 7 lutego 2020 r. potwierdzono, że M. H. prowadzi tylko przedszkole na poziomie przyziemia i parteru. Następnie w dniu 31 lipca 2020 r. M. H. przedłożyła trzy egzemplarze projektu budowlanego zamiennego, sporządzonego w 2020 r. Mając na uwadze powyższy stan sprawy organ I instancji stwierdził, że zgodnie z art. 36a ust. 5 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego, odstępstwa od zatwierdzonego decyzją pozwolenia na budowę projektu budowlanego, które dotyczą zakresu objętego projektem zagospodarowania działki, charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego w zakresie kubatury i powierzchni zabudowy zaliczają się do kategorii odstępstw istotnych. W myśl art. 36a ust. 1 Prawa budowlanego, odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę jest dopuszczalne jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. Organowi nadzoru budowlanego I instancji wiadomym jest z urzędu, że inwestor takiej decyzji nie uzyskał. Wobec poczynionych ustaleń organ I instancji stwierdził, że w przedmiotowej sprawie zaistniał stan faktyczny określony w art. 50 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego, a mianowicie wykonano roboty budowlane w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, jednakże nie zostały one wstrzymane w związku z ich zakończeniem. Zgodnie z dyspozycją art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego, organ I instancji dokonał sprawdzenia projektu zamiennego złożonego w dniu 31 lipca 2020 r. Stwierdzono, że spełnia on wymagania określone w przepisach Rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2018 r., poz. 1935) oraz że nie zawiera rozwiązań niezgodnych z obowiązującymi przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, a także jest zgodny z decyzją Prezydenta Miasta P. z dnia 16 lipca 2019 r., nr [...], o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie, nadbudowie, przebudowie i zmianie sposobu użytkowania części przyziemia i parteru na przedszkole wraz z schodami zewnętrznymi w istniejącym budynku mieszkalnym jednorodzinnym w zabudowie wolnostojącej przy ul. [...] 1 w P. (działka nr [...], ark. [...], obręb N.). Dalej organ I instancji wyjaśnił, że w dniu 7 sierpnia 2020 r., zgodnie z art. 10 § 1 K.p.a., poinformował o prawie zapoznania się przed wydaniem decyzji z aktami niniejszego postępowania administracyjnego. Z tego prawa skorzystał L. M., który złożył pismo domagając się ustalenia odległości lica ścian budynku przy ul. [...] 1 i [...] 3/1 w P., ustalenia odległości tarasu na parterze od granicy działki, ustalenia odległości balkonu i drzwi balkonowych piętra, odległości klimatyzacji umieszczonej na ścianie budynku od strony granicy z budynkiem przy ul. [...] 3/1 w P., możliwości prowadzenia działalności gospodarczej oraz niedostatecznej ilości miejsc parkingowych. Odnosząc się do powyższych uwag organ I instancji wyjaśnił, że odległość tarasu na parterze od granicy działki wynosi 2,06 metra, co jest zgodne z § 12 ust. 5 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2019 r., poz. 1065; dalej: "R.w.t.b."), albowiem odległość od granicy z sąsiednią działką budowlaną nie może być mniejsza niż 1,5 m do okapu, gzymsu, balkonu lub daszku nad wejściem, a także do takich części budynku jak galeria, taras, schody zewnętrzne, pochylnia lub rampa. Odległość drzwi balkonowych od granicy działki wynosi 4,27 m, co jest zgodne z § 12 ust. 1 pkt 1 R.w.t.b. Odległości jednostek zewnętrznych klimatyzatorów, które są urządzeniami nie podlegają obowiązkowi uzyskiwania pozwolenia na budowę czy zgłoszeniu na obszarze, który nie jest wpisany do rejestru zabytków. Możliwość prowadzenia działalności polegającej na prowadzeniu przedszkola jest zgodna z decyzją z dnia 16 lipca 2019 r., nr [...], o warunkach zabudowy. Liczba miejsc postojowych została określona w tej decyzji na 1 miejsce dla mieszkania oraz 6 miejsc postojowych na 100 dzieci, natomiast inwestycja posiada 3 miejsca postojowe, które zostały wykazane w projekcie. W tej sytuacji organ I instancji stwierdził, że obowiązek nałożony decyzją z dnia 2 października 2018 r., nr [...], został w istocie wykonany i zachodzą przesłanki do wydania przewidzianej w art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego. Przepis ten przewiduje także nałożenie obowiązku uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego objętego postępowaniem, o czym również orzeczono w decyzji. W odwołaniu z dnia 27 września 2020 r. do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego L. M. podniósł, że ustalenie odległości balkonu, tarasu i okna balkonowego odbyło się bez jego udziału, czym naruszono zasadę wynikającą z art. 10 K.p.a. Czynności pomiarowych nie dokonał uprawniony geodeta, jak i nie sporządzono protokołu z tych czynności. Ponadto w decyzji nie podano odległości balkonu (tarasu) od granicy jego działki. Jego zdaniem projekt zamienny powinien przewidywać zabudowanie balkonu. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 16 listopada 2020 r., nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie organ odwoławczy wskazał w pierwszej kolejności, że z uwagi na brzmienie art. 25 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r., poz. 471 ze zm.), w niniejszej sprawie zastosowanie przepisy ustawy Prawo budowlane w brzmieniu obowiązującym do dnia 19 września 2020 r. Przechodząc do meritum organ odwoławczy zaaprobował sposób działania organu I instancji wskazując, że prawidłowo nie zastosowano art. 50 Prawa budowlanego, albowiem nie wstrzymuje się już zrealizowanych robót budowlanych. Ponadto zasadnym było nałożenie na inwestora obowiązku sporządzenia i przedstawienia w wyznaczonym terminie projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany w dotychczas wykonanych robotach budowlanych związanych z rozbudową, nadbudową i przebudową budynku. W ocenie organu odwoławczego zatwierdzony projekt zagospodarowania działki jest zgodny z decyzją ustalającą warunki zabudowy, natomiast przedłożony projekt budowlany jest kompletny i został wykonany przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane. Wobec tego nie istnieją przeszkody do zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego. Odnosząc się do zarzutów podnoszonych w odwołaniu L. M. organ odwoławczy wskazał, że ich nie podziela. Na stronie [...] i [...] ekspertyzy technicznej ustalić można odległość drzwi balkonowych od granicy działki, która wynosi 4,27 m. Jak stanowi § 12 ust. 1 pkt 1 R.w.t.b., jeżeli z przepisów § 13, 19, 23, 36, 40, 60 i 271-273 lub przepisów odrębnych określających dopuszczalne odległości niektórych budowli od budynków nie wynikają inne wymagania, budynek na działce budowlanej należy sytuować od granicy tej działki w odległości nie mniejszej niż 4 m w przypadku budynku zwróconego ścianą z oknami lub drzwiami w stronę tej granicy. Nie podważono natomiast wyników tej ekspertyzy. Z kolei odległość tarasu na parterze od granicy działki wynosi 2,06 m i jest zgodna z § 12 ust. 6 R.w.t.b., albowiem odległość od granicy działki budowlanej nie może być mniejsza niż 1,5 m do okapu lub gzymsu zwróconego w stronę tej granicy, a także do balkonu, daszku nad wejściem, galerii, tarasu, schodów zewnętrznych, rampy lub pochylni - z wyjątkiem pochylni przeznaczonych dla osób niepełnosprawnych. Organ odwoławczy nie zgodził się także z zarzutem skarżącego, że czynności pomiarowych powinien wykonywać uprawniony geodeta, bowiem leży to w kompetencjach upoważnionego pracownika inspektoratu. Nie zgodził się także z tym, że skarżący winien być obecny w trakcie czynności kontrolnych. W wyniku rozpoznania wniesionej przez L. M. skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 27 października 2021 r., sygn. akt II SA/Po [...], uchylił zaskarżoną decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że w sprawie nie doszło do ponownego wszechstronnego zbadania okoliczności faktycznych, a nadto organ odwoławczy nie odniósł się wnikliwie do argumentów podnoszonych przez stronę w odwołaniu. Z akt sprawy wynika, że skarżący jest sąsiadem inwestora i od strony jego nieruchomości inwestor dokonał zmian polegających m.in. na budowie tarasu (parter) i balkonu (na piętrze). Skarżący kwestionował w szczególności odległość balkonu (drzwi balkonowych) i tarasu od granicy jego działki. Wywodził, że znajdują się one bliżej, aniżeli dopuszczają to przepisy. Tymczasem na str. [...] ekspertyzy znajduje się rzut piętra, na którym zaznaczono powierzchnię balkonu (6,40 m2), jednak z rysunku tego w żaden sposób nie wynika odległość balkonu od działki skarżącego. Na rysunku uwidoczniono wyłącznie rzut budynku inwestora, nie przedstawiono go zaś w korelacji z innymi budynkami. Wskazano w nim układ i powierzchnie wszystkich pomieszczeń, jak i wymiary zewnętrzne budynku (piętra). Na str. [...] ekspertyzy znajduje się kserokopia fragmentu mapy zasadniczej w skali 1:500, obręb N., arkusz [...], opisana jako Plan zagospodarowania terenu rozbudowa, nadbudowa, przebudowa i zmiana sposobu użytkowania części istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego na przedszkole. Na mapie wyrysowano budynek inwestora i oznaczono od strony budynku skarżącego odległość 2,06 m, która prawdopodobnie oznacza odległość tarasu od granicy działki. Prawdopodobnie, albowiem bowiem z legendy nie wynika, od jakiego elementu budynku została ona zmierzona. W ekspertyzie technicznej, wbrew temu co stwierdził organ, brak jest dokumentu, na podstawie którego można ustalić dokładne odległości budynku inwestora, w tym balkonu i tarasu od granicy działki. Nie wynikają one bowiem z przywołanych przez organ odwoławczy stron ekspertyzy. Mimo zgłaszanych przez skarżącego w odwołaniu zarzutów, organ odwoławczy bezkrytycznie powielił ustalenia organu I instancji, mimo że nie znajdują one oparcia w zgromadzonym materiale dowodowym sprawy. Mając powyższe na uwadze Sąd wskazał, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy rolą organu odwoławczego będzie uzupełnienie materiału dowodowego w celu zweryfikowania odległości tarasu i balkonu w kontekście zgłaszanych przez skarżącego zarzutów. Ustalenie to powinno znaleźć się w uzasadnieniu decyzji. Dopiero po prawidłowym ustaleniu wskazanych odległości organ rozstrzygnie kwestię możliwości zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego. Zdaniem Sądu skarżący nie miał jednak racji co do tego, że pomiarów odległości budynków winien dokonywać geodeta. W tym zakresie Sąd wskazał, że położenie obiektu nie musi być badane przez biegłego z dziedziny geodezji i kartografii, ponieważ PINB stanowi fachowy organ administracji, posiadający wiedzę z zakresu budownictwa i jest on w stanie dokonać pomiarów w jakiej odległości od sąsiedniej działki znajduje się inny obiekt, w tym jego elementy takie jak taras czy balkon. Zdaniem Sądu w sprawie nie doszło również do naruszenia art. 10 § 1 K.p.a., a skarżącemu zapewniono czynny udział w postępowaniu, z czego L. M. skorzystał. Przepis ten nie stanowi podstawy do tego, aby skarżący miałby być obecny przy wykonywaniu pomiarów odległości od swojej działki. Po ponownym rozpoznaniu sprawy [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 30 maja 2022 r., nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie organ odwoławczy wskazał, że w dniu 27 lutego 2022 r. wystosował do organu I instancji zlecenie o niezwłoczne przeprowadzenie dodatkowego postępowania wyjaśniającego w celu uzyskania dowodów i materiałów w sprawie i ustalenie odległości ściany z otworami okiennymi i drzwiowymi/balkonowymi spornego budynku od strony granicy z nieruchomością L. M., ustalenie szerokości balkonu na piętrze w tym budynku oraz określenie odległości balkonu od granicy działki, ustalenie szerokości tarasu od strony granicy z nieruchomością L. M. oraz odległość tarasu od granicy (wskazanie szerokości samego tarasu i szerokości pasa terenu do granicy działki), sporządzenie szkicu przekroju budynku z zaznaczeniem ściany budynku i wrysowaniem otworu okiennego na parterze oraz otworu balkonowego na piętrze oraz odległości między ścianą z tymi otworami od granicy z działką sąsiednią, szerokości tarasu i odległości tarasu od działki sąsiedniej, a także szerokości balkonu na piętrze. W dniu 23 marca 2022 r. do tutejszego organu wpłynęły uzupełnione akta organu powiatowego. Przechodząc do meritum organ odwoławczy wskazał, że organ I instancji w trakcie przeprowadzonych czynności kontrolnych wykazał, iż doszło do odstępstw istotnych od zatwierdzonego projektu w zakresie zmiany gabarytów budynku na działce (zwiększono powierzchnię zabudowy i kubaturę budynku) oraz zmiany sposobu użytkowania części przedmiotowego budynku na żłobek i przedszkole. Zmiany te stanowiły istotne odstępstwo w brzmieniu przepisów obowiązujących w dacie wydawania ww. decyzji w sprawie projektu zamiennego, jak i przepisów obecnie obowiązujących. Organ I instancji prawidłowo nałożył więc na inwestora obowiązek sporządzenia i przedstawienia w inspektoracie w wyznaczonym terminie projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany w dotychczas wykonanych robotach budowlanych związanych z rozbudową, nadbudową i przebudową budynku. Zatwierdzony projekt zagospodarowania działki jest zgodny z decyzją ustalającą warunki zabudowy, a przedłożony projekt budowlany jest kompletny i został wykonany przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane. Odnosząc się do uzupełnionego materiału dowodowego organ odwoławczy wskazał, że odległość ściany budynku na poziomie parteru i piętra od działki sąsiedniej wynosi 3,02 m wg przedłożonego projektu (karta nr [...] i [...]) oraz 2,96 m wg pomiarów dokonanych przez organ powiatowy do granicy/ogrodzenia (załącznik nr [...] do protokołu z kontroli z dnia 24 lutego 2022 r.). Ściana ta nie posiada otworów okiennych ani drzwiowych. Na piętrze wykonano taras. Różnica 4 cm w pomiarach dokonanych przez projektanta i powiatowego inspektora stanowi dopuszczalny błąd w pomiarach. Dalej, na piętrze wykonano otwór balkonowy w ścianie równoległej do granicy z działką odwołującego, która została wycofana o 2,04 m względem granicy z działką sąsiednią. Odległość wynosi od 5,0 m do 5,04 m, wobec czego otwory nie naruszają odległości określonych w § 12 ust. 1 R.w.t.b. Z kolei elementy tarasu na piętrze wystają poza lico elewacji na ok. 0,16 m, co mieści się w dopuszczalnym przedziale określonym w § 12 R.w.t.b. (odległość do granicy wynosi od 2,8 m do 2,86 m i jest większa od dopuszczalnego 1,5 m). Organ odwoławczy wskazał także, że ściana piwnicy (w części rozbudowanej) znajduje się w odległości 2,06 m od granicy z działką sąsiednią (co potwierdza zarówno projektant jak i organ powiatowy), niemniej jednak ta część obiektu znajduje się poniżej poziomu terenu o 1,02 m (karta [...] projektu jak i załącznik nr [...] protokołu PINB). Zatem mamy tu do czynienia z podziemną częścią budynku, dla której nie wyznacza się odległości od granicy działki. Ustosunkowując się do argumentu odwołującego, że odległość budynku od granicy z działką sąsiednią winna sprawdzić osoba z uprawnieniami geodezyjnymi i przy użyciu stosownych narzędzi, organ odwoławczy wyjaśnił, że przepisy określone w prawie geodezyjnym i kartograficznym nie mają zastosowania w działaniach podejmowanych przez organy nadzoru budowlanego. Odnosząc się z kolei do zarzutu naruszenia art. 10 K.p.a. organ odwoławczy wskazał, że organy nadzoru budowlanego przeprowadzając kontrolę nie są władne do umożliwienia uczestniczenia wszystkim zainteresowanym w sprawie w czynnościach kontroli przeprowadzanej na nieruchomości bez zgody właściciela posesji. Niemniej jednak strona na każdym etapie postępowania jak i po jego zakończeniu, może zapoznać się z dowodami w sprawie i wypowiedzieć się co do ich treści oraz wnieść swoje dowody w sprawie. W skardze z dnia 30 czerwca 2022 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu L. M. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że organ I instancji działając na zlecenie organu odwoławczego naruszył art. 10 K.p.a., albowiem nie poinformował pisemnie o miejscu, dacie i godzinie wizji lokalnej, a także czynnościach, jakie będą wykonywać osoby wyznaczone do pomiarów na granicy nieruchomości skarżącego, w szczególności o dokonywanych pomiarach odległości od granicy ścian budynku, okien, tarasów, balkonów itp. Co więcej, pomiary na i od granicy wykonywała osoba nieuprawniona do tej czynności, nie będąca geodetą ze stosownymi uprawnieniami geodezyjnymi i nie posiadająca specjalistycznej aparatury kontrolno-pomiarowej. Dalej skarżący zwrócił uwagę, że organ odwoławczy nie odniósł się do kwestii, że balkon winien zostać zabudowany pełną ścianą (bez otworów), tak, aby spełniał wymogi § 12 pkt 1 ppkt 1 R.w.t.b. Odległość balkonu od granicy wynosi 2,7 m, zdecydowanie poniżej 4 m. Określona odległość 4 m od granicy np. okna ma na celu zachowanie miru domowego sąsiada. Barierka na tarasie to nic innego jak okno na posesję sąsiada. Co więcej, ponieważ odległość ściany budynku według pomiaru wynosi 2,96 m, tj. poniżej 3 m, to cała ściana musi być pełna bez drzwi i okien, tarasu, balkonu itp. Skarżący podniósł także, że określenie położenia budynku/ów względem granicy działki należy do zakresu czynności technicznych wykonywanych przez geodetów uprawnionych podczas realizacji geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych. Jedynie dokumentacja sporządzona w wyniku realizacji zgłoszonych i przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego prac geodezyjnych stanowić może materiał dowodowy w toczących się postępowaniach sądowych i administracyjnych. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. W piśmie procesowym z dnia 11 sierpnia 2022 r. L. M. podtrzymał wniesioną skargę i wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna. Kontroli Sądu poddano decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 30 maja 2022 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. z dnia 11 września 2020 r., nr [...], którą zatwierdzono projekt budowlany zamienny dla rozbudowy, nadbudowy, przebudowy i zmiany sposobu użytkowania części przyziemia i parteru na przedszkole wraz z schodami zewnętrznymi w istniejącym budynku mieszkalnym jednorodzinnym w zabudowie wolnostojącej przy ul. [...] 1 w P. (działka nr [...], ark. [...], obręb N.), zezwolono na wznowienie robót budowlanych objętych tym projektem oraz nałożono na inwestora M. H. obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie tej inwestycji. Z treści zaskarżonych decyzji wynika, że w rozpoznawanej sprawie organy nadzoru budowlanego przyjęły, iż inwestor – M. H. dokonała rozbudowy, nadbudowy, przebudowy i zmiany sposobu użytkowania części przyziemia i parteru na przedszkole wraz z schodami zewnętrznymi w istniejącym budynku mieszkalnym jednorodzinnym w zabudowie wolnostojącej przy ul. [...] 1 w P. (działka nr [...], ark. [...], obręb N.) i wykonane przez nią roboty budowlane stanowią istotne odstępstwo od zatwierdzonego projektu budowlanego. W związku z tymi ustaleniami organy rozstrzygające w sprawie zastosowały przepisy art. 50 i art. 51 ustawy Prawo budowlane w wersji obowiązującej do dnia 18 września 2020 r. (z uwagi na treść art. 25 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw, Dz. U. z 2020 r., poz. 471 ze zm.), zmierzające do doprowadzenia budowy do stanu zgodnego z prawem. Zgodnie z art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy, właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach, i stosownie do art. 51 ust. 1 pkt 3, nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Następnie, właściwy organ sprawdza wykonanie obowiązku i w zależności od ustaleń wydaje decyzję na podstawie art. 51 ust. 4 lub art. 51 ust. 5 ustawy Prawo budowlane, tj. wydaje decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych albo – jeżeli budowa została zakończona – o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego albo też wydaje decyzję nakazującą zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego. Przechodząc do meritum wyjaśnienia wymaga, że postępowanie legalizacyjne z art. 50 i art. 51 Prawa budowlanego w istocie składa się z dwóch etapów, które są ze sobą ściśle powiązane. Uznanie, że w sprawie dopuszczono się istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego determinuje wydanie decyzji o obowiązku przedłożenia projektu budowlanego zamiennego. Z kolei brak wykonania tego obowiązku lub jego wykonanie determinuje treść późniejszego rozstrzygnięcia, tj. czy organ zatwierdzi projekt budowlany zamienny, czy też wyda decyzję nakazującą zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego. Ustawodawca wyposażył natomiast sąd administracyjny w kompetencję kontrolowania nie tylko zaskarżonego aktu/czynności (bezczynności), ale także badania legalności innych postępowań i ingerowania w nie przy zastosowaniu środków przewidzianych ustawą, o ile pozostają w granicach tej sprawy, której skarga dotyczy (art. 135 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r., poz. 329; dalej: "P.p.s.a."). Oceniając prawidłowość zaskarżonej decyzji Sąd miał więc uprawnienie do dokonania oceny decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu p. z dnia 2 października 2018 r., którą nałożono na M. H. obowiązek sporządzenia i przedstawienia – w terminie 4 miesięcy – projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych, albowiem decyzja ta nie była poddana wcześniejszej kontroli Sądu. Przechodząc do tej części rozważań pokreślić należy, że analiza znajdującego się w aktach sprawy materiału dowodowego doprowadziła Sąd do przekonania, że decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu p. z dnia 2 października 2018 r. nakładająca na M. H. obowiązek przedłożenia projektu zamiennego wydana została przedwcześnie, a w konsekwencji wadliwa jest późniejsza decyzja tego organu z dnia 11 września 2020 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego oraz utrzymująca ją w mocy zaskarżona decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 30 maja 2022 r. Treść wydanych w sprawie rozstrzygnięć jest lakoniczna, a ustalenia organów nie znajdują potwierdzenia w zebranym w sprawie w sposób niedbały materiale dowodowym, wobec czego w sprawie doszło do naruszenia art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Po pierwsze, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie pozwala na ustalenie, jakie w istocie roboty budowlane zostały zakwalifikowane przez organy jako odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego. W aktach sprawy próżno szukać pierwotnego pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie wolnostojącej przy ul. [...] 1 w P. wraz z zatwierdzonym projektem budowlanym (obrazującym m. in. usytuowanie budynku na działce), a także protokołu i szkiców obrazujących w sposób niebudzący żadnych wątpliwości obecny wygląd i usytuowanie budynku względem granic, co pozwoliłoby na ustalenie, w jakim stopniu doszło do zmiany w budynku względem pierwotnie zatwierdzonego projektu budowlanego. Z akt sprawy wynika tylko tyle, ze postępowanie zostało wszczęte w sprawie "przebudowy i rozbudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie wolnostojącej wraz z częściową zmianą sposobu użytkowania na żłobek i przedszkole, z istotnym odstąpieniem od decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia 26 maja 1987 r., znak [...]" (k. [...] akt adm. organu I instancji). W decyzji z dnia 2 października 2018 r. wskazano, że "kontrola wykazała następujące odstępstwa od projektu budowlanego: zmianę gabarytów budynku na działce oraz zmianę sposobu użytkowania części tego budynku na żłobek i przedszkole (...). Doszło do realizacji robót budowlanych z istotnym odstąpieniem od zatwierdzonego projektu budowlanego, bowiem zwiększyła się powierzchnia zabudowy i kubatura budynku, zmieniono także funkcję pomieszczeń" (s. [...] decyzji z dnia 2 października 2028 r.). Z protokołu kontroli z dnia 12 lipca 2018 r., wykonanej przed wydaniem tej decyzji, wynika natomiast jedynie, że "według oświadczenia (właścicielki nieruchomości M. H. – uw. własna Sądu) nieruchomość została kupiona w 2016 r. Według oświadczenia prace, jakie były wykonywane to roboty wewnątrz i adaptacja – przebudowa ścian wewnętrznych, (nieczytelne) garażu ze względu na zły stan techniczny, w budynku wymiana niektórych drzwi i okien. Pani H. nie występowała do WUiA UMP o zmianę sposobu użytkowania na przedszkole i żłobek. Żłobek i przedszkole funkcjonują od 2017 r. Pani H. dokonała docieplenia całego budynku oraz schody (dalej nieczytelne), wymieniono część pozbruku od strony ulicy [...] w P." (k., [...]-[...] akt adm. organu I instancji). Do protokołu zostały dołączone rzuty przyziemia, parteru i piętra, ale z uwagi na brak opisu nie wiadomo, czy są to szkice z pierwotnego projektu budowlanego zatwierdzonego pozwoleniem na budowę. Na szkicach zaznaczono przy tym wyłącznie zmiany jakie zostały dokonane wewnątrz budynku, co jest spójne z częścią tekstową protokołu. Z załączników do protokołu nie wynika, w jaki sposób zwiększyła się powierzchnia zabudowy i kubatura budynku i na czym polega przebudowa i rozbudowa budynku (k. [...]-[...] akt adm. organu I instancji). W decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego z dnia 11 września 2020 r. organ I instancji – pomimo braku jakiegokolwiek istotnego uzupełnienia materiału dowodowego – wskazał już natomiast, że wszczął postępowanie "w sprawie rozbudowy, nadbudowy (która nie była wskazywana wcześniej – uw. własna Sądu), przebudowy i zmiany sposobu użytkowania części przyziemia i parteru na przedszkole wraz ze schodami zewnętrznymi". Organ I Instancji wskazał przy tym, że podczas kontroli dokonanej w dniu 12 lipca 2018 r. ustalono, że "w budynku wprowadzono następujące zmiany: na poziomie przyziemia i parteru prowadzona jest działalność usługowa, na parterze znajduje się taras, na piętrze znajduje się balkon, rozbudowano i nadbudowano część mieszkalną i usługową" (s. [...] i [...] decyzji z dnia 11 września 2020 r.), choć z przytoczonej powyżej treści protokołu kontroli z dnia 12 lipca 2018 r. takie okoliczności w ogóle nie wynikają. Organ I instancji nie wyjaśnił przy tym, w jaki sposób doszło do "nadbudowy" budynku. Ustalenia te bezrefleksyjnie powielił później organ odwoławczy. Porównanie dołączonych do protokołu kontroli z dnia 12 lipca 2018 r. szkiców (zakładając, że są częścią pierwotnie zatwierdzonego projektu budowlanego) ze szkicami znajdującymi się w projekcie budowlanym zamiennym prowadzi natomiast do następujących konkluzji. Po pierwsze, jeśli rzeczywiście rzut piętra na k. [...] w aktach adm. organu I instancji stanowi rzut piętra z zatwierdzonego projektu budowlanego, to niewątpliwie projekt ten przewidywał na piętrze taras (nazywany przez organy w decyzjach balkonem na piętrze). Porównanie tego rzutu z rzutem piętra znajdującym się w projekcie budowlanym zamiennym (k. [...] projektu budowlanego zamiennego) wskazuje jednak, że na piętrze doszło do znaczącej rozbudowy (powiększenia) salonu oraz tarasu. Na taras zamiast drzwi jednoskrzydłowych prowadzą drzwi dwuskrzydłowe. Porównanie natomiast rzutów parteru (k. [...] akt adm. organu I instancji z k. [...] projektu budowlanego zamiennego) prowadzi z kolei do wniosku, że na parterze był przewidziany taras (usytuowany na dachu części przyziemia), natomiast wydaje się, że zmianie uległo położenie drzwi wyjściowych na taras oraz ilość okien na tej ścianie. W projekcie budowlanym zamiennym przewidziano dodatkowo dobudowanie pochylni dla osób niepełnosprawnych. Organy rozstrzygające w sprawie nie wyjaśniły przy tym, dlaczego uważają, że istnienie tarasu na parterze stanowi jakiekolwiek odstępstwo od zatwierdzonego projektu budowlanego. Nie jest więc wiadomym, czy samo urządzenie tarasu na parterze (na dachu części przyziemia) zostało uznane jako istotne odstępstwo, czy też organy doszły do wniosku, że doszło do rozbudowy przyziemia budynku. W tym drugim przypadku ustaleniu temu zdaje się przeczyć analiza rzutów parteru oraz rzutów przyziemia (k. [...] akt adm. organu I instancji i k. [...] projektu budowlanego zamiennego). Organom umknęło przy tym zupełnie, że jako odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego mogą zostać zakwalifikowane tylko te roboty budowlane, które stanowiły rozwiązania odmienne od przyjętych w zatwierdzonym projekcie budowlanym, zrealizowane w trakcie budowy samego budynku. Odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego powinno być więc rozumiane jako wykonanie robót budowlanych inaczej niż wskazano w pozwoleniu na budowę (projekcie budowlanym), jednak ich realizacja musi nastąpic jednocześnie z budową samego obiektu budowlanego, przed zakończeniem budowy i przed przystąpieniem do użytkowania obiektu budowlanego. Roboty budowlane dokonane w terminie późniejszym, już po zakończeniu budowy i po przystąpieniu do użytkowania obiektu nie mogą zostać zakwalifikowane jako odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego. W rozpoznawanej sprawie organy nadzoru budowlanego w ogóle nie przeprowadziły postępowania dowodowego w zakresie ustalenia daty wykonania robót budowlanych, które zostały uznane następnie przez organy za istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego. Nie wiadomo więc, czy rozbudowa piętra (powiększenie salonu i tarasu) w istocie nastąpiła na etapie realizacji pierwotnego projektu budowlanego. Choć obecny właściciel nieruchomości nabył ją w 2016 r., to nic nie stało na przeszkodzie, aby organ wystąpił chociażby do poprzednich właścicieli nieruchomości z prośbą o wyjaśnienia kiedy wskazane roboty budowlane zostały wykonane. Z powodu istotnych braków dowodowych w tym zakresie Sąd nie może przesądzić tej kwestii, jednakże z całą pewnością można wskazać, że za istotne odstępstwo od zatwierdzonego projektu budowlanego nie można uznać chociażby zmiany sposobu użytkowania części przyziemia i parteru na przedszkole, skoro inwestor wskazał, że doszło do niej w 2016/2017 r. Te wszystkie okoliczności wskazują, że przedwcześnie została wydana decyzja z dnia 2 października 2018 r., albowiem w sprawie nie został zgromadzony materiał dowodowy konieczny do ustalenia w jakim zakresie powstały budynek różni się od projektu zatwierdzonego pozwoleniem na budowę, a także kiedy wprowadzono zmiany (w tym co do wielkości salony i tarasu na piętrze), od czego zależy ustalenie, czy wprowadzone zmiany można zakwalifikować jako odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego. W konsekwencji za wadliwą należało uznać decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 11 września 2020 r., nr [...], a także utrzymującą ją w mocy zaskarżoną decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 30 maja 2022 r., nr [...]. Odnosząc się natomiast do podnoszonej w odwołaniu i skardze kwestii odległości budynku od granic działki skarżącego wskazać należy, że zgodnie z § 12 ust. 1 R.w.t.b., jeżeli z przepisów § 13, 19, 23, 36, 40, 60 i 271-273 lub przepisów odrębnych określających dopuszczalne odległości niektórych budowli od budynków nie wynikają inne wymagania, budynek na działce budowlanej należy sytuować w odległości od granicy tej działki w odległości nie mniejszej niż: 1) 4 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z oknami lub drzwiami w stronę tej granicy; 2) 3 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą bez okien i drzwi w stronę tej granicy. Jak przy tym wynika z § 12 ust. 6 R.w.t.b., odległość od granicy działki budowlanej nie może być mniejsza niż: 1) 1,5 m do okapu lub gzymsu zwróconego w stronę tej granicy, a także do balkonu, daszku nad wejściem, galerii, tarasu, schodów zewnętrznych, rampy lub pochylni - z wyjątkiem pochylni przeznaczonych dla osób niepełnosprawnych; 2) 4 m do okna umieszczonego w dachu zwróconego w stronę tej granicy. Jak wynika z akt sprawy, na zlecenie organu odwoławczego organ I instancji sporządził szkic przekroju budynku od granicy z działką skarżącego (k. 56 akt adm. organu odwoławczego). Wynika z niego, że odległość ściany budynku na 1 piętrze, w której znajdują się drzwi na taras wynosi 5 m od granicy, natomiast sam taras (odległość od barierki do granicy z działką sąsiednią) znajduje się w odległości 2,96 m od granicy z działką skarżącego. Odległości te są więc zgodne z § 12 ust. 1 pkt 1 R.w.t.b. oraz § 12 ust. 6 pkt 1 R.w.t.b. Nie ma przy tym racji skarżący, że to odległość od barierki tarasu do granicy powinna wynosić 4 m, albowiem z § 12 ust. 6 pkt 1 R.w.t.b. wyraźnie wynika, że odległość od granicy działki budowlanej do tarasu nie może być mniejsza niż 1,5 m. Dalej, odległość ściany na wysokości parteru, w której nie znajdują się żadne otwory okienne i drzwiowe według pomiaru dokonanego w dniu 24 lutego 2022 r. wynosi 2,96 m i zdaniem Sądu jest to odległość zgodna z § 12 ust. 1 pkt 2 R.w.t.b. Różnica 4 cm znajduje się bowiem w zakresie dopuszczalnego błędu pomiarowego. Odległość barierki tarasu na parterze od granicy z działką sąsiednią wynosi natomiast 2,06 m, co jest zgodne z § 12 ust. 6 pkt 1 R.w.t.b. Nie ma natomiast racji organ odwoławczy wskazując, że skoro ściana piwnicy (przyziemia) znajduje się poniżej poziomu terenu o 1,02 m, to jest to część podziemna budynku, dla której nie wyznacza się odległości od granicy działki. Jak bowiem wynika z § 12 ust. 9 R.w.t.b., odległości podziemnej części budynku od granicy działki budowlanej nie ustala się tylko wtedy, jeśli znajduje się całkowicie (a nie tylko częściowo) poniżej poziomu otaczającego terenu. Za nieprawidłową należy więc uznać odległość ściany przyziemia od granicy z sąsiednią działką, skoro odległość ta wynosi 2,06 m, a z § 12 ust. 1 pkt 2 R.w.t.b. wynika, że odległość ta powinna wynosić 3 m. Tym niemniej, kwestią otwartą pozostaje, czy przyziemie zostało wybudowane zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym. Na rzucie przyziemia, który jest najprawdopodobniej rysunkiem pochodzącym z pierwotnego projektu budowlanego nie ma wrysowanych granic działek sąsiednich, wobec czego nie wiadomo, czy budynek został zeralizowany tak, jak to zostało zatwierdzone w projekcie budowlanym, czy też doszło do jego powiększenia lub przesunięcia budynku względem granic. W znajdującej się w aktach sprawy decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia 29 listopada 2016 r., nr [...] o odmowie udzielenia M. H. pozwolenia na budowę wskazano przy tym, że "inwestor przedłożył decyzję pozwolenia na budowę z dnia 26.05.1987 r., znak: [...] bez zatwierdzonego projektu budowlanego wskazującego na taką lokalizację budynku. Z dokumentacji archiwalnej pozyskanej z zasobów tut. Urzędu w aktach sprawy dotyczących ww. decyzji z dnia 26.05.1987 r. znajduje się inny załącznik graficzny wskazujący na inne usytuowanie budynku w obrysie i gabarytach przedstawionych na inwentaryzacji budynku (części objętej przedmiotowym projektem budowlanym" (k. [...] akt adm. organu I instancji). Wobec tego koniecznym jest precyzyjne ustalenie, czy pierwotny projekt budowlany przewidywał usytuowanie budynku na wysokości przyziemia w odległości 2,06 m od granic działki sąsiedniej. Nie można tego wykluczyć, albowiem pierwotny właściciel budynku mógł legitymować się zgodą sąsiada na zbliżenie do granicy. Wówczas niezasadne stałoby się kwestionowanie usytuowania budynku od granicy w odległości mniejszej, niż to obecnie wynika z przepisów techniczno-budowlanych, skoro takie usytuowanie budynku wynikało z decyzji o pozwoleniu na budowę. Kwestii tej nie można jednak przesądzić z uwagi na braki w materiale dowodowym. Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi należy wskazać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z dnia 27 października 2021 r., sygn. akt II SA/Po [...], wyjaśnił już skarżącemu, iż położenie obiektu nie musi być badane przez biegłego z dziedziny geodezji i kartografii, ponieważ PINB stanowi fachowy organ administracji, posiadający wiedzę z zakresu budownictwa i jest on w stanie dokonać pomiarów w jakiej odległości od sąsiedniej działki znajduje się inny obiekt, w tym jego elementy jak taras czy balkon. W sprawie nie doszło również do naruszenia art. 10 § 1 K.p.a., a skarżącemu zapewniono czynny udział w postępowaniu. Przepis ten nie stanowi podstawy do tego, aby skarżący mógł być obecny podczas kontroli na działce sąsiedniej bez zgody jej właściciela. Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 135 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a., uchylił zaskarżoną decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 30 maja 2022 r., nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. z dnia 11 września 2020 r., znak [...], a także decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. z dnia 2 października 2018 r., nr [...] (znak [...]), albowiem zostały wydane z naruszeniem art. 7, art. 77 § i art. 80 K.p.a., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ponownie prowadząc postępowanie organy zastosują się do oceny prawnej i wytycznych zawartych w treści niniejszego uzasadnienia. W pierwszej kolejności organy w oparciu o uzupełniony materiał dowodowy w sposób niebudzący żadnych wątpliwości ustalą różnice między obecnie istniejącym budynkiem a projektem budowalnym zatwierdzonym pozwoleniem na budowę. Następnie ustalą, czy wprowadzone zmiany nastąpiły na etapie budowy – a więc w ramach odstępstw od zatwierdzonego projekt budowlanego, czy też w terminie późniejszym, co będzie determinowało dalszy tryb postępowania. Nie można przy tym wykluczyć, że część robót budowlanych została wykonana w ramach odstępstw (istotnych lub nieistotnych) od zatwierdzonego projektu budowlanego, a część została wykonana później (tak jak np. adaptacja pomieszczeń na przedszkole), co musi zostać w sposób jednoznaczny ustalone. O kosztach postępowania, na które składa się wpis od skargi w wysokości 500 zł, Sąd orzekł na podstawie art. 200 P.p.s.a. Niniejsza sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym na mocy pkt 1 zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 22 września 2022 r. wydanego w oparciu o art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 2095.