II SA/Po 531/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elwira Brychcy po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi A. sp. Z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia [...] 2010r. nr [...] w przedmiocie przedłużenie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych; postanawia zwrócić skarżącej spółce nadpłacony wpis w kwocie 7800 zł. /-/E. Brychcy Przedmiotem postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym jest skarga firmy A. spółka z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu w sprawie przedłużenia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie urządzania gier na automatach o niskich wygranych .Skarżący na wezwanie sądu uiścił wpis w kwocie 8.000,-zł. Pismem z dnia 23.09.2010 r. skarżący zwrócił się z wnioskiem o zwrot nadpłaconego wpisu argumentując ,że wpis winien wynosić 500 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. W sprawach skarg dotyczących postanowienia lub decyzji wydanych m.in. w trybie zmiany, bez względu na przedmiot sprawy, wpis jest stały i wynosi 200 zł (§ 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Postanowienie NSA z dnia 18.08.2010 r. IIGZ 192/10 na które skarżąca się powołała dotyczy nieco inne sytuacji ponieważ tam skarżona decyzja umorzyła postępowanie w sprawie udzielenia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier losowych. W niniejszej sprawie mamy skarżoną decyzję utrzymującą w mocy decyzję odmawiającą przedłużenie zezwolenia na kolejne sześć lat. W tego typu sprawach wpis wynosi zgodnie z § 2 ust.5 cyt. rozporządzenia 200 zł. Skarżąca spółka uiściła zaś wpis w kwocie 8000 zł (k. 29 akt sądowych). Zgodnie zatem z art. 225 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) różnicę pomiędzy kosztami pobranymi a należnymi zwraca się stronie. Dlatego orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/E. Brychcy