II SA/Po 532/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział II w następującym składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Edyta Podrazik po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy D. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] kwietnia 2012 r. Nr [...] w przedmiocie odszkodowania za grunt przejęty pod ulicę postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji (-) E. Podrazik Pismem z dnia [...] maja 2012 r. Gmina D. wniosła skargę na wyżej opisaną decyzję Wojewody Wielkopolskiego, utrzymującą w mocy decyzję Starosty P. z dnia [...] grudnia 2011 r., w której ustalono od Gminy D. na rzecz J. K. i J. K. odszkodowanie w łącznej wysokości 85.878 zł za nieruchomości przejęte pod drogi. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że wypłata odszkodowania nie jest zabezpieczona w budżecie Gminy na bieżący rok, a Gmina ma już inne istniejące zobowiązania z tytułu odszkodowań za drogi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270) Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 art. 61, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania aktu może dotyczyć jedynie takiego aktu, który nadaje się do wykonania i wymaga wykonania, tak więc odnosi się do sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Przyjmuje się, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takim wypadku, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem. Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie zaistniały przesłanki z powyższego przepisu. Skarżąca Gmina na podstawie zaskarżonej decyzji zobligowana jest do uiszczenia należności pieniężnej w znacznej wysokości, a w budżecie Gminy nie ma zabezpieczonych na tę należność środków – zachodzi więc niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody. Wobec powyższego na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji. /-/ E. Podrazik