II SA/Po 537/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Zieliński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 1 marca 2017 r. skargi kasacyjnej Z. G. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia [...] grudnia 2016 r. o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi Z. G. na akt Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...], znak [...] w przedmiocie upoważnienia do przeprowadzenia kontroli postanawia odrzucić skargę kasacyjną. /-/ Jakub Zieliński Postanowieniem z dnia 30 grudnia 2016 r. tutejszy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm. – dalej: P.p.s.a.) z uwagi na niedopuszczalność skargi odrzucił skargę Z. G. na akt Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] listopada 2015 r. wydany w przedmiocie upoważnienia do przeprowadzenia kontroli. Odpis postanowienia został doręczony niezawodowemu pełnomocnikowi skarżącej – J. G. (członkowi rodziny) w dniu 12 stycznia 2017 r. wraz z pouczeniem o sposobie i trybie wniesienia skargi kasacyjnej, w tym o tzw. przymusie adwokacko-radcowskim (k. 68). W dniu 7 lutego 2017 r. (data nadania pocztowego – k. 71) pełnomocnik procesowy skarżącej – J. G. wniósł osobiście sporządzoną (podpisaną) skargę kasacyjną od powyższego postanowienia Sądu z dnia 30 grudnia 2016 r. (k. 70). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga kasacyjna jest niedopuszczalna i z tej przyczyny podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 175 § 1 P.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. W niniejszej sprawie niezawodowy pełnomocnik skarżącej – J. G. (członek rodziny) osobiście sporządził i wniósł skargę kasacyjną, mimo że o wymogach formalnych skargi kasacyjnej został pouczony przy doręczeniu odpisu zaskarżonego postanowienia. Z akt sprawy i kontekstu całokształtu okoliczności nie wynika zaś, aby pełnomocnik skarżącej był podmiotem, o którym mowa w art. 175 § 2 lub 3 P.p.s.a. (wyjątki od przywołanej zasady dotyczą enumeratywnie wymienionych kategorii podmiotów posiadających specjalistyczną wiedzę prawniczą z racji wykonywanego zawodu lub pełnionej funkcji), co uprawniałoby go do sporządzenia skargi kasacyjnej osobiście. Skoro pełnomocnik skarżącej nie wykazał, że jest podmiotem uprawnionym do samodzielnego sporządzenia tego środka odwoławczego, Sąd uznał skargę kasacyjną za obarczoną brakiem nieusuwalnym, co stanowi podstawę do jej odrzucenia. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia. /-/ Jakub Zieliński