II SA/Po 539/03
WyrokWSA w Poznaniu2005-03-09
Skład orzekający: Grażyna Radzicka, Stanisław Małek, Edyta Podrazik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy odesłanie do dekretu z dnia 6 września 1951 r. w ustawie o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości z 2001 r. określa zakres terytorialny czy przedmiotowy ustawy?Ratio decidendi
Sąd uznał, że odesłanie do dekretu z dnia 6 września 1951 r. w ustawie o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości z 2001 r. określa jedynie zasięg terytorialny ustawy, a nie jej zakres przedmiotowy. Błędna wykładnia tego przepisu przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze stanowiła naruszenie prawa materialnego, co skutkowało uchyleniem zaskarżonej decyzji.Stan faktyczny
Skarżący domagali się nieodpłatnego przekształcenia prawa użytkowania wieczystego działki gruntu w prawo własności. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Burmistrza odmawiającą tego przekształcenia, opierając się na błędnej wykładni ustawy z dnia 26 lipca 2001 r. Skarżący zarzucili, że organ błędnie zinterpretował odesłanie do dekretu z 1951 r., ograniczając tym samym zakres stosowania ustawy.Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego i zasądzono od niego na rzecz skarżących kwotę 30 zł tytułem zwrotu kosztów sądowych. Stwierdzono, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Radzicka Sędzia NSA Stanisław Małek Asesor sąd. Edyta Podrazik (spr.) Protokolant Marek Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 09 marca 2005 r. przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej Poznań-Grunwald sprawy ze skargi L. i J.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie nieodpłatnego przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności; I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżących kwotę 30 zł (trzydzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych; III. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. /-/ E. Podrazik /-/ G. Radzicka /-/ St. Małek
II SA/Po 539/03
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia [...]r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta z dnia [...]r., w której na podstawie art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 26.07.2001r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości (Dz.U. Nr 113 poz. 1209 z 2001 r.) odmówiono wnioskodawcom L.P. i J.P. nieodpłatnego przekształcenia przysługującego im prawa użytkowania wieczystego działki gruntu nr [...] przy ul. [...] w Z. w prawo własności. W uzasadnieniu wskazano, że w myśl art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 26.07.2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości (Dz.U. Nr 113 poz. 1209 z 2001 r.) możliwość nieodpłatnego przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności dotyczy nieruchomości położonych na obszarze Państwa Polskiego, wymienionych w dekrecie z dnia 06.09.1951 r. o ochronie i uregulowaniu własności osadniczych gospodarstw chłopskich na obszarze Ziem Odzyskanych (Dz.U. Nr 46 poz. 340 z 1957 r.). Nieodpłatne nabycie nieruchomości dotyczy jedynie nieruchomości gruntowych nadanych w trybie osadnictwa rolnego na terenach Ziem Odzyskanych, i to nieruchomości zabudowanych na cele mieszkaniowe lub nieruchomości rolnych. Natomiast przedmiotowa nieruchomość nie była nadana w trybie osadnictwa rolnego. Nie zostały więc spełnione przesłanki nieodpłatnego nabycia nieruchomości.
W skardze na powyższą decyzję L.P. i J.P. domagali się jej uchylenia oraz podnieśli, iż zawarte w art. 1 powołanej ustawy z dnia 26.07.2001 r. odesłanie do dekretu z dnia 06.09.1951 r. o ochronie i uregulowaniu własności osadniczych gospodarstw chłopskich na obszarze Ziem Odzyskanych wyznacza jedynie zakres geograficzny w jakim powinny znajdować się nieruchomości objęte regulacjami ustawy, a nie jej zakres podmiotowy.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę z dnia [...]r. podtrzymało w całości swoje dotychczasowe stanowisko i wniosło o oddalenie skargi, natomiast w piśmie z dnia [...]r. dodatkowo podniesiono, iż skarżący nie byli użytkownikami wieczystymi nieruchomości przy ul. [...] w Z. w dniu 26.05.1990 r., prawo użytkowania wieczystego do całości działki nabyli dopiero w dniu 19.07.2001 r., nadto nieruchomość nie jest zabudowana wyłącznie na cele mieszkaniowe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga okazała się uzasadniona.
Ustawa z dnia 26.07.2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości (Dz. U. 113 poz. 1209 z 2001 r.) w wersji obowiązującej w okresie orzekania przez organy obu instancji, stanowiła w art. 1 ust. 1, że roszczenie o nieodpłatne nabycie prawa własności przysługiwało osobom fizycznym, będącym w dniu 26 maja 1990 roku oraz w dniu wejścia w życie ustawy użytkownikami wieczystymi lub współużytkownikami wieczystymi nieruchomości położonych na obszarach Państwa Polskiego, wymienionych w dekrecie z 6 września 1951 roku o ochronie i uregulowaniu własności osadniczych gospodarstw chłopskich na obszarze Ziem Odzyskanych (Dz. U. Nr 46 poz. 340 z 1957 r.), zabudowanych na cele mieszkaniowe lub stanowiących nieruchomości rolne. Cytowany przepis określał zatem warunki, które musiał spełnić nabywca prawa własności, wskazując m.in. kategorie osób uprawnionych, rodzaje nieruchomości, a także miejsce położenia nieruchomości (ograniczenie terytorialne do obszarów Państwa Polskiego wymienionych w dekrecie z 6.09.1951 r. o ochronie i uregulowaniu własności osadniczych gospodarstw chłopskich na obszarze Ziem Odzyskanych).
Samorządowe Kolegium Odwoławcze dokonało błędnej wykładni dyspozycji art. 1 ust. 1 powołanej ustawy. Odesłanie do wspomnianego dekretu z dnia 06.09.1951 r. zawarte w przepisie art. 1 ustawy nie dotyczy bowiem przedmiotu regulacji (ochrona i uregulowanie własności osadniczych gospodarstw chłopskich na obszarze Ziem Odzyskanych), lecz odnosi się do zasięgu terytorialnego ustawy, który jest tożsamy z zasięgiem terytorialnym dekretu. Zasięg ten określony został już w tytule dekretu, następnie powtórzony w jego treści w art. 1 oraz doprecyzowany w art. 13 ust. 2, gdzie stwierdzono, że przez obszar Ziem Odzyskanych należy rozumieć również obszar byłego Wolnego Miasta Gdańska. Ustawa z dnia 26.07.2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości formułuje natomiast samodzielnie i autonomicznie przedmiot regulacji, to jest nieruchomości zabudowane na cele mieszkaniowe lub stanowiące nieruchomości rolne. Podkreślić należy, iż gdyby wolą ustawodawcy było odesłanie zarówno do zasięgu terytorialnego jak i zakresu przedmiotowego dekretu wystarczyłoby użyć określenia "nieruchomości wymienionych w dekrecie", zbędne byłoby natomiast sformułowanie "nieruchomości, położonych na obszarach Państwa Polskiego, wymienionych w dekrecie". Na taką intencję ustawodawcy wskazuje także późniejsza zmiana przedmiotowego przepisu i jego obecne brzmienie – jego zastosowanie rozszerzono na obszar całego kraju. Zaskarżona decyzja wydana została więc z naruszeniem art. 1 ust. 1 ustawy o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości.
Błędne jest także stanowisko organu zaprezentowane w piśmie z dnia [...]r., iż skarżący nie spełniają także pozostałych przesłanek z art. 1 ust. 1 powołanej wyżej ustawy. Z akt sprawy i dokumentów dołączonych do skargi wynika jednoznacznie, iż skarżący L. i J. P. byli współużytkownikami wieczystymi przedmiotowej nieruchomości zarówno w dniu 26.05.1990 r, jak i w dacie wejścia w życie ustawy o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości, tj w dniu 24.10.2001 r. Między tymi granicznymi datami zmieniła się jedynie wysokość przysługującego skarżącym udziału. Przedmiotowa nieruchomość od 1985 roku jest zabudowana domem mieszkalnym jednorodzinnym, natomiast w 1996 r. do budynku mieszkalnego dobudowano część handlowo-mieszkalną. Podkreślić należy, iż przepis art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 26.07.2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości obejmuje swoim zakresem zarówno użytkowników wieczystych jak i współużytkowników wieczystych oraz nie zawiera wymagania by nieruchomość była zabudowana wyłącznie na cele mieszkaniowe.
Reasumując powyższe rozważanie stwierdzić należy, iż zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów prawa materialnego, co miało wpływ na wynik sprawy. W tym stanie rzeczy zaskarżoną decyzję należało uchylić. Ponownie rozpoznając przedmiotową sprawę należy prawidłowo zastosować przepisy powołanej wyżej ustawy o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości.
Z wymienionych przyczyn na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 z 2002 r.) należało uwzględnić skargę i uchylić zaskarżoną decyzję. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 wskazanej ustawy w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1271 z 2002 r.). Z uwagi na treść zaskarżonej decyzji, która nie nadaje się do wykonania pominięto rozstrzygnięcie w zakresie wykonalności z art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
/-/ E. Podrazik /-/ G. Radzicka /-/ St. Małek
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło