II SA/Po 539/17

PostanowienieWSA w Poznaniu2018-03-08

Skład orzekający: Katarzyna Witkowicz-Grochowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy referendarz sądowy jest właściwy do przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w pierwszej instancji?
Ratio decidendi
Referendarz sądowy jest właściwy do przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w pierwszej instancji na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. Koszty te obejmują opłatę ustaloną zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. oraz podatek od towarów i usług, przy czym opłata nie może przekraczać wartości przedmiotu sprawy i wysokości 150% opłat określonych w przepisach.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczy wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu skarżącemu B. M. przez radcę prawnego T. E. w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu. Pełnomocnik stawił się na rozprawie, podtrzymał skargę i złożył wyjaśnienia. Wniosek o przyznanie kosztów został przekazany do rozpoznania referendarzowi sądowemu. Sąd rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Przyznano r.pr. T. E. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu w pierwszej instancji opłatę w wysokości [...] zł, podwyższoną o kwotę podatku od towarów i usług w wysokości [...] zł.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu w dniu 08 marca 2018r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi B. M. na decyzję Wojewody z dnia [...] marca 2017r. Nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej postanawia przyznać r.pr. T. E. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu w pierwszej instancji opłatę w wysokości [...] zł ([...]złotych), podwyższoną o kwotę podatku od towarów i usług w wysokości [...]zł ([...]). /-/ K. Witkowicz-Grochowska Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu postanowieniem z 08 czerwca 2017r. ustanowił dla skarżącego B. M. radcę prawnego, jako pełnomocnika z urzędu. Osobę r.pr. T. E. wyznaczyła Okręgowa Izba Radców Prawnych. Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik stawił się na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu, podtrzymał skargę i jej zarzuty oraz złożył dodatkowe wyjaśnienia. Wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej z urzędu według norm przepisanych, albowiem nie zostały one uiszczone nawet w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w dniu 26 października 2017r. wydał wyrok w sprawie. Wniosek o przyznanie koszów pomocy prawnej z urzędu przekazano do rozpoznania referendarzowi sądowemu. Stosownie do art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017r., poz. 1369 ze zm., dalej "P.p.s.a.") do czynności referendarza sądowego w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy należy m. in. wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień o przyznaniu wynagrodzenia adwokatowi lub radcy prawnemu (...) za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz o zwrocie niezbędnych udokumentowanych wydatków. Zgodnie z art. 250 § 1 P.p.s.a. wyznaczony adwokat lub radca prawny (...) otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach i opłatach za czynności adwokatów lub radców prawnych (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W rozpoznawanej sprawie szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje obowiązujące rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 03 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. poz. 1715). W myśl przepisu §2 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz 2) niezbędne i udokumentowane wydatki radcy prawnego ustanowionego z urzędu. W myśl § 4 ust. 1 rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy i wysokości 150 % opłat określonych w rozdziałach 2-4 (ust. 2). W myśl zaś § 4 ust. 3 rozporządzenia opłatę, o której mowa w ust. 1 i 2, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. Zgodnie z treścią § 21 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia opłaty wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – opłatę obliczoną na podstawie §8, b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego – 600 zł c) w innej sprawie – 240 zł. Przedmiotowa sprawa kwalifikuje się do spraw opisanych w § 21 ust. 1 pkt 1 c), gdyż przedmiot sprawy nie stanowi należności pieniężnej. Opłata wynosi zatem 240 zł. Pełnomocnik w ramach czynności pomocy prawnej stawił się na rozprawie przed Sądem I instancji i osobiście reprezentował skarżącego, zatem te czynności były czynnościami wykonanymi w postępowaniu w pierwszej instancji i w tym zakresie pomoc prawna została skarżącemu faktycznie udzielona. W tym stanie rzeczy należało przyznać pełnomocnikowi z urzędu za udzieloną skarżącemu nieopłaconą pomoc prawną w pierwszej instancji opłatę w wysokości [...] zł. Opłatę podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, czyli o kwotę [...]zł. Z tych względów, na podstawie art. 250 § 1 P.p.s.a. i art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. w związku z § 21 ust. 1 pkt 1 lit c)) oraz § 4 ust. 1 i 3 rozporządzenia, orzeczono, jak w postanowieniu. /-/ K. Witkowicz-Grochowska

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło