II SA/Po 542/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak po rozpoznaniu w dniu 22 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. K. na postanowienie Wojewody z dnia [...] 2016 r. Nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania; postanawia odrzucić skargę /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak Pismem z dnia 24 czerwca 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniesiono skargę na wyżej opisane postanowienie Wojewody z dnia [...] 2016 r., oznaczając w niej jako stronę skarżącą I. K.. Skargę wniósł profesjonalny pełnomocnik, nie załączając pełnomocnictwa do działania w sprawie przed sądem administracyjnym. W myśl art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym określono w art. 46 i art. 47 p.p.s.a. W tym miejscu wskazać należy, w ślad za Naczelnym Sądem Administracyjnym (tak: postanowienie z dnia 05,0302014 r., sygn. akt II FSK 3630/13, LEX nr 1450253), że z treści art. 37 § 1 p.p.s.a. wynika, iż pełnomocnik jest obowiązany przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy. Chodzi tutaj o pierwszą czynność procesową z udziałem tego pełnomocnika. Może to być czynność polegająca na wszczęciu postępowania przez wniesienie skargi lub kolejna czynność dokonana przez tego pełnomocnika, który w trakcie trwania postępowania wstąpił do sprawy. Z kolei art. 46 § 3 p.p.s.a. stanowi, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Przepisy te wyraźnie zatem stanowią, że obowiązkiem pełnomocnika będącego radcą prawnym, adwokatem, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym jest dołączenie do akt sprawy pełnomocnictwa z podpisem mocodawcy przy podejmowaniu przez niego pierwszej czynności procesowej w sprawie. Jeżeli wymóg ten nie zostanie zachowany przez pełnomocnika wnoszącego pismo w sprawie, sąd, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., traktuje to uchybienie jako brak formalny pisma i wzywa pełnomocnika do jego uzupełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Skarga na decyzję ostateczną organu administracji publicznej jest kwalifikowanym pismem procesowym, dlatego skutkiem nieuzupełnienia braku formalnego skargi w wyznaczonym terminie jest, zgodnie z dyspozycją art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., jej odrzucenie. Z obowiązku przedłożenia pełnomocnictwa nie zwalnia również fakt, że pełnomocnictwo zostało złożone w innym postępowaniu np. administracyjnym. W takiej sytuacji pełnomocnik powinien dołączyć do akt sprawy nowy egzemplarz pełnomocnictwa albo sporządzić uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa z dokumentu znajdującego się w aktach sprawy, o ile umocowanie w treści pełnomocnictwa obejmowało swoim zakresem dalszy etap postępowania w sprawie czyli przed sądem administracyjnym. Z uwagi na powyższe, ze względu na dyspozycję art. 37 § 1 p.p.s.a., pełnomocnik był zobowiązany do przedłożenia pełnomocnictwa, a Sąd - wobec dostrzeżenia braku skargi - wezwał do jego usunięcia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (zarządzenie z dnia 27 lipca 2016 r.). W zakreślonym przez Sąd terminie pełnomocnik nie złożył do akt sprawy żądanego przez Sąd pełnomocnictwa. W tej sytuacji, w wykonaniu zarządzenia sędziego sprawozdawcy z dnia 30 sierpnia 2016 r., Sąd wezwał skarżącego do podpisania skargi wniesionej w jego imieniu przez profesjonalnego pełnomocnika. Wezwanie to doręczono skarżącemu w trybie doręczenia zastępczego (art. 43 K.p.a.), który go jednak nie wykonał i podpisanej skargi nie przedłożył. Wobec powyższego, skargę należało odrzucić. W tym miejscu należy zauważyć, iż wobec wskazanych braków formalnych skargi, Sąd nie mógł umorzyć postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na skorzystanie przez Wojewodę z instytucji autokontroli (postanowieniem z dnia 11 lipca 2016 r. Wojewoda uwzględnił przedmiotową skargę i uchylił zaskarżone postanowienie). Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a, skargę odrzucił, o czym orzeczono w sentencji postanowienia. /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak