II SA/Po 545/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 czerwca 2017 r. wniosku M. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi M. P. na postanowienie Inspektor Pracy z dnia [...] 2017 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia; postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia. /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu M. P. na opisane powyżej postanowienie Inspektor Pracy utrzymujące w mocy postanowienie inspektora pracy Inspektor Pracy w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, wskazując, że egzekucja nałożonej grzywny wiązałaby się z koniecznością licytacji majątku skarżącego, co mając na względzie ogłoszoną przez Sąd upadłość skarżącej z możliwością układu, mogłoby spowodować trudne do odwrócenia skutku, zarówno dla skarżącej, jak i jego wierzycieli, w tym przede wszystkim pracowników. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na zasadzie wynikającej z dyspozycji przepisu artykułu 61 § 3 powyższej ustawy, po przekazaniu skargi sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, w tym aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warto zauważyć, iż okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania aktu lub czynności podlegają ocenie Sądu, jednakże mając na uwadze treść powołanego wyżej art. 61 § 1 ustawy stwierdzić należy, że wstrzymanie wykonania aktu (tu: decyzji) lub czynności może nastąpić tylko w wyjątkowych sytuacjach (por. post. Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 02 lutego 2006 r., sygn. akt II OZ 76/06 – orzeczenie jest dostępne na:http://orzeczenia.nsa.gov.pl ). Warunkiem wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez skarżącego okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno zatem odnosić się do konkretnych zdarzeń, które przemawiałyby za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności i czyniły wstrzymanie wykonania uzasadnione. Należy zauważyć, iż w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Przesłanka w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody jest utożsamiona z zagrożeniem dla już istniejącej, aktualnej sytuacji ekonomicznej (gospodarczej) strony postępowania administracyjnego. Przy czym, w obu przypadkach chodzi o wyjątkowe zagrożenie odpowiadające szczególnej kategorii ochrony tymczasowej strony postępowania. (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 stycznia 2006 r., sygn. akt I GZ 1/06 i z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04 - orzeczenia są dostępne na :http://orzeczenia.nsa.gov.pl ). Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie wnioskodawca uprawdopodobnił wystąpienie przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody w wyniku wykonania zaskarżonego postanowienia. Jak wynika ze skargi, jak też z akt sprawy, wobec skarżącej ogłoszono przez Sąd upadłość z możliwością układu (postanowienie Sądu Rejonowego [...] z dnia [...] 2016 r. o sygn. [...] co oznacza, że ewentualna egzekucja należnej kwoty w wysokości [...] złotych przed rozpoznaniem sprawy przez sąd administracyjny mogłoby dodatkowo pogorszyć sytuację spółki w sposób trudny lub wręcz niemożliwy do odwrócenia i to nawet w przypadku późniejszego zwroty wyegzekwowanej kwoty. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak