II SA/Po 548/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Drzazga po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu [...] września 2018 r. sprawy ze skargi J. L. na decyzję Dziekana [...] w P. z dnia [...] kwietnia 2018 r. w przedmiocie skreślenia z listy studentów; postanawia odrzucić skargę. /-/ B. Drzazga Pismem z dnia [...] maja 2018 r. J. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Dziekana [...] w P. z dnia [...] kwietnia 2018 r. o skreśleniu J. L. z listy studentów Wydziału Prawa i Administracji, kierunku prawo niestacjonarne w roku 2017/2018. Skarżący wskazał, że wnosi skargę na "decyzje/postanowienia organu I i II instancji". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej p.p.s.a Skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.) Powołane przepisy statuują zasadę pierwszeństwa trybu administracyjnej kontroli postępowania organu administracyjnego w stosunku do kontroli sądowej. Postępowanie sądowoadministracyjne nie może zastępować postępowania administracyjnego, a więc nie może zostać wszczęte, dopóki postępowanie takie nie zostało zakończone wydaniem merytorycznego orzeczenia przez organ II instancji. Stwierdzić należy, iż zaskarżona decyzja Dziekana [...] w P. z dnia [...] kwietnia 2018 r. o skreśleniu J. L. z listy studentów jest decyzją wydaną przez organ I instancji, od której stronie służyło prawo wniesienia odwołania. Zgodnie z art. 207 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 1842 ze zm., dalej: p.s.w.) do decyzji, o których mowa w art. 169 ust. 10 i 11 oraz art. 196 ust. 3, decyzji podjętych przez organy uczelni, kierownika studiów doktoranckich lub dyrektora jednostki naukowej w indywidualnych sprawach studentów i doktorantów, a także w sprawach nadzoru nad działalnością uczelnianych organizacji studenckich oraz samorządu studenckiego i doktoranckiego, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz przepisy o zaskarżaniu decyzji do sądu administracyjnego. Tym samym od decyzji dziekana uczelni jako organu uczelni wyższej służy prawo wniesienia odwołania do rektora uczelni jako organu wyższej instancji (zgodnie z 127 § 1 i art. 129 § 1 k.p.a.). Skarżący z prawa tego skorzystał wnosząc w dniu [...] kwietnia 2018 r. do Rektora UAM za pośrednictwem Dziekana [...] odwołania od przedmiotowej decyzji z dnia [...] kwietnia 2018 r. Niemniej, nie zważając na trwające postępowanie odwoławcze wywołane powyższym odwołaniem skarżący wniósł do tutejszego Sądu skargę na decyzję Dziekana [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r. wydaną w I instancji. W świetle powyższego złożenie przez J. L. do Sądu przedmiotowej skargi na decyzję organu I instancji, od której służy w toku postępowania administracyjnego środek zaskarżenia, należy uznać za niedopuszczalne. Z tych względów Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. skargę należało odrzucić, o czym orzeczono w sentencji postanowienia. /-/ B. Drzazga