II SA/Po 550/14

PostanowienieWSA w Poznaniu2014-05-22

Skład orzekający: Danuta Rzyminiak – Owczarczak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę skarżącą w sprawie o specjalny zasiłek opiekuńczy jest dopuszczalne, jeśli zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności?
Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie, uznając cofnięcie skargi za dopuszczalne. Zgodnie z art. 60 PPSA, cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że zmierza do obejścia prawa lub utrzymania w mocy wadliwego aktu. W tej sprawie sąd uznał, że nie zachodzą takie przesłanki, co czyni cofnięcie skutecznym i uzasadnia umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 PPSA.
Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta K. odmawiającą przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego. Sąd zawiesił postępowanie w oczekiwaniu na wyrok Trybunału Konstytucyjnego dotyczący zgodności przepisu ustawy o świadczeniach rodzinnych z Konstytucją. Następnie strona skarżąca cofnęła skargę, wskazując, że wykonanie wyroku TK umożliwiło jej uzyskanie świadczenia.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Rzyminiak – Owczarczak po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi .L.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] 2013 r. Nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego; postanawia umorzyć postępowanie. /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak Decyzją z dnia [...] 2013r. znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta K. z dnia [...] 2013 r. w przedmiocie odmowy przyznania L. B. prawa do świadczenia w formie specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z opieką nad osobą niepełnosprawną. L. B. wniosła skargę na opisaną powyżej decyzję. Postanowieniem z dnia 27 lutego 2014r. sygn.. akt II SA/Po 175/14 Sąd zawiesił postępowanie sądowe uznając, że na ocenę legalności zaskarżonej decyzji będzie miał wpływ wyrok Trybunału Konstytucyjnego (w sprawie o sygn. akt P 1/14) rozstrzygający, czy mający zastosowanie w niniejszej sprawie przepis art. 16a ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych jest zgodny z art. 2, art. 18, art. 32 ust. 1, art. 71 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. W skierowanym do tut. Sądu piśmie z dnia 20 maja 2014r. L. B. cofnęła wniesioną w niniejszej sprawie skargę. Wskazała, że wykonanie przez ustawodawcę wyroku Trybunału Konstytucyjnego umożliwia obecnie uzyskanie przedmiotowego świadczenia. Postanowieniem z dnia 22 maja 2014 r. Sąd podjął zawieszone postępowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a, skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki określone w cytowanym przepisie, a zatem cofnięcie skargi było w świetle art. 60 ustawy p.p.s.a. dopuszczalne i skuteczne. Stosownie zatem do treści art. 161 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a., w zw. z art. 130 i art. 131 p.p.s.a., postępowanie sądowe podlega umorzeniu. Stąd postanowiono, jak w sentencji. /-/ D. Rzyminiak - Owczarczak

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło