II SA/Po 553/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Zieliński po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koninie z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego postanawia odrzucić skargę. /-/ Jakub Zieliński Decyzją z dnia [...] lutego 2015 r. znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Koninie, po rozpatrzeniu odwołania A. L., utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy S. z dnia [...] 2015 r. odmawiającą stronie przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. Decyzja Kolegium została doręczona stronie w dniu 26 lutego 2015 r. W dniu 4 marca 2015 r. strona skierowała do Kolegium wniosek z dnia 2 marca 2015 r. o wyjaśnienie pomyłki zawartej w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] lutego 2015 r. "dotyczącej przyznania [...] świadczenia pielęgnacyjnego" - co do stwierdzenia "dzieci [...] utrzymują z nim nikły kontakt", argumentując m.in., że "[...] nigdy nie posiadał i nie posiada dzieci". Ponadto opisała sytuację rodzinną związaną ze stanem zdrowia swojego [...] oraz uwarunkowań rodzinnych. W dniu [...] marca 2015 r. Kolegium postanowieniem znak [...] na podstawie art. 113 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej: k.p.a.) sprostowało oczywisty omyłkę zwartą w uzasadnieniu decyzji poprzez zastąpienie słów "Dzieci [...] utrzymują z nim nikły kontakt" słowami "[...] nie posiada dzieci". Postanowienie o sprostowaniu decyzji zostało doręczone stronie w dniu 9 marca 2015 r. W dniu 10 marca 2015 r. strona zwróciła się do Kolegium o ponowne rozpatrzenie "sprawy Nr [...] z dnia [...].03.2015 r.". W uzasadnieniu przedstawiła argumentację zawartą w piśmie z dnia 2 marca 2015 r. W piśmie z dnia 16 marca 2015 r. organ wezwał stronę do wyjaśnienia charakteru pisma z dnia 10 marca 2015 r., tj. czy stanowi ono skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na decyzję Kolegium z dnia [...] lutego 2015 r., czy też jest to wniosek o powtórne rozpatrzenie sprawy sprostowania decyzji, zakończonej wydaniem postanowienia z dnia [...] marca 2015 r. W piśmie tym Kolegium pouczyło stronę, że w braku pisemnego wyjaśnienia uzna przedmiotowe pismo z dnia 10 marca 2015 r. za skargę na decyzję z dnia [...] lutego 2015 r. W piśmie z dnia 18 marca 2015 r. strona oświadczyła, że jej pismo z dnia 10 marca 2015 r. jest "wnioskiem o ponowne rozpatrzenie postanowienia z dnia [...] marca 2015 r.". Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2015 r. znak [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 113 § 1 k.p.a. utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie z dnia [...] marca 2015 r. Postanowienie to zostało doręczone stronie w dniu 4 maja 2015 r. W dniu 26 maja 2015 r. strona wniosła za pośrednictwem organu skierowane do tutejszego Sądu pismo, w którym oświadczyła, że "składa odwołanie" od decyzji nr "[...] z dnia [...].03.2015r. dotyczącej przyznania [...] świadczenia pielęgnacyjnego". W uzasadnieniu przedstawiła argumentację dotychczas zaprezentowaną w sprawie co do konieczności sprawowania opieki nad [...]. W dniu 12 czerwca 2015 r. organ wezwał stronę do wyjaśnienia charakteru pisma z dnia 26 maja 2015 r., w którym omyłkowo wskazał pismo z dnia 10 marca 2015 r., tj. czy stanowi ono skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na decyzję Kolegium z dnia [...] lutego 2015 r., czy też skargę na postanowienie z dnia [...] kwietnia 2015 r. w przedmiocie sprostowania decyzji. W piśmie tym Kolegium pouczyło stronę, że w braku pisemnego wyjaśnienia uzna przedmiotowe pismo za skargę na postanowienie z dnia [...] kwietnia 2015 r. W piśmie z dnia 17 czerwca 2015 r. strona poinformowała organ, że jej pismo z dnia 26 maja 2015 r. jest "odwołaniem od decyzji [...] Nr[...] z dnia [...].02.2015 r. dotyczącej przyznania [...] świadczenia pielęgnacyjnego". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Jak niewątpliwie wynika z akt niniejszej sprawy, przedmiotem skargi z dnia 26 maja 2015 r., nazwanej przez stronę "odwołaniem od decyzji" jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koninie z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...], którą została utrzymana w mocy decyzja organu I instancji odmawiająca skarżącej przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. Wskazuje na to wprost pismo strony z dnia 17 czerwca 2015 r. (k. 13 akt sąd.). Przedmiotem skargi nie jest natomiast postanowienie Kolegium z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] ani postanowienie z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...], tj. postanowienia wydane w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej. Zaskarżona decyzja Kolegium z dnia [...] lutego 2015 r. została doręczona stronie w dniu 26 lutego 2015 r. (dorosłemu domownikowi). Wobec tego termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 30 marca 2015 r. (art. 53 § 1 w zw. z art. 83 § 2 p.p.s.a.). Natomiast skarga na tę decyzję została wniesiona 26 maja 2015 r. (data nadania pocztowego na adres organu II instancji - k. 4 akt sąd.). W tym miejscu należy wyjaśnić, że fakt wydania przez Kolegium już po wydaniu zaskarżonej decyzji, na wniosek skarżącej, postanowienia z dnia [...] marca 2015 r., a w jego następstwie również postanowienia z dnia [...] kwietnia 2015 r., w przedmiocie sportowania oczywistej omyłki pisarskiej nie stanowił okoliczności modyfikującej bieg terminu do wniesienia skargi na decyzję Kolegium z dnia [...] lutego 2015 r. Sąd w tym miejscu zastrzega, że nie wdaje się w rozważania, czy tego typu sprostowanie w zakresie usunięcia części tekstu nieodnoszącego się do stanu faktycznego sprawy i zastąpienia stwierdzeniem adekwatnym do okoliczności sprawy stanowiło oczywistą omyłkę pisarską, wobec czego było zasadne i dopuszczalne prawnie – a to z tej przyczyny, że rozstrzygnięcia w przedmiocie sprostowania decyzji nie stanowią przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie. Trzeba natomiast podkreślić, że wydane na podstawie art. 113 § 1 k.p.a. postanowienie podlegało odrębnemu zaskarżeniu instancyjnemu (w trybie art. 127 § 3 w zw. z art. 113 § 3 i art. 144 k.p.a.) i od ostatecznego rozstrzygnięcia w tym przedmiocie stronie przysługiwała odrębna skarga do sądu administracyjnego (art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.). Instytucję sprostowania błędów pisarskich i rachunkowych oraz innych oczywistych omyłek pisarskich w decyzjach wydanych przez organ administracji publicznej (art. 113 § 1 k.p.a.) należy odróżnić od regulacji przewidzianej w art. 111 § 1 k.p.a. umożliwiającej, na wniosek strony złożony w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji, uzupełnienie decyzji co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach. W przypadkach określonych w art. 111 § 1 k.p.a. termin dla strony do wniesienia odwołania, powództwa lub skargi biegnie – jak stanowi to art. 111 § 2 k.p.a. – od dnia doręczenia jej lub ogłoszenia rozstrzygnięcia w tym przedmiocie. W niniejszej sprawie organ II instancji wydał postanowienie prostujące w trybie art. 113 § 1 k.p.a., stąd też reguła przewidziana w art. 111 § 2 k.p.a. nie ma w niej zastosowania. A to dlatego, że przepis art. 113 k.p.a., regulujący m.in. zasady sprostowania przez organ administracyjny błędów i omyłek pisarskich zawartych w decyzji (§ 1), w § 3 stanowi, że stronie służy zażalenie na postanowienie w tym przedmiocie, natomiast w przeciwieństwie do przepisu art. 111 § 2 k.p.a. - nie przewiduje odmiennego od określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. terminu do wniesienia skargi na decyzję. W konsekwencji wydanie takiego postanowienia w dniu [...] marca 2015 r. nie otwarło stronie nowego terminu do wniesienia skargi na decyzję z dnia [...] lutego 2015 r., który biegł od dnia 26 lutego 2015 r. (od dnia doręczenia decyzji). Trzeba mieć na uwadze, że decyzja ta zawierała prawidłowe pouczenie o trybie i terminie wnoszenia skargi do sądu administracyjnego. Strona, kierując do Kolegium, a nie do tutejszego Sądu za pośrednictwem organu, pismo z dnia 2 marca 2015 r. domagała się wyjaśnienia omyłki, dotyczącej konkretnego sformułowania "dzieci [...] utrzymują z nim nikły kontakt" zawartego w decyzji z dnia [...] lutego 2015 r. Takie sformułowanie, jak i fakt skierowania żądania do Kolegium wskazywały na to, że strona zamierzała złożyć wniosek o sprostowanie decyzji, nie zaś skargę do tutejszego Sądu na decyzję z dnia [...] lutego 2015 r. Co więcej, strona wyjaśniła również organowi, że jej pismo z dnia 10 marca 2015 r., będące reakcją na doręczenie jej postanowienia z dnia [...] marca 2015 r. w przedmiocie sprostowania, stanowi wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy sprostowania decyzji. Dopiero w reakcji na doręczenie jej postanowienia z dnia [...] kwietnia 2015 r. kończącego ostatecznie kwestię sportowania omyłki zawartej w decyzji z dnia [...] lutego 2015 r. strona za pośrednictwem organu skierowała do tutejszego Sądu skargę na decyzję Kolegium z dnia [...] lutego 2015 r., na co wprost wskazuje jej pismo z dnia 17 czerwca 2015 r. To wszystko wskazuje, że strona miała rozeznanie co do charakteru pism procesowych, jakie składała w niniejszej sprawie. W szczególności rozróżniała tryb składania pism procesowych, kierując pisma z dnia 2 marca i 10 marca 2015 r. wyraźnie do Kolegium, a dopiero pismo z dnia 26 maja 2015 r. kierując do tutejszego Sądu. Wobec tego brak jest podstaw do uznania, że jej pisma z dnia 2 i 10 marca 2015 r. stanowiły skierowaną do tutejszego Sądu skargę na decyzję Kolegium z dnia [...] lutego 2015 r. Skoro zaskarżona decyzja Kolegium z dnia [...] lutego 2015 r. została doręczona stronie w dniu 26 lutego 2015 r., to ostatnim dniem do wniesienia skargi do Sądu był zatem dzień 30 marca 2015 r. W konsekwencji wniesiona za pośrednictwem organu odwoławczego w dniu 26 maja 2015 r. skarga na tę decyzję została złożona już po terminie do dokonania tej czynności - i to pomimo prawidłowego pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji. Ponadto strona nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. /-/ Jakub Zieliński