II SA/Po 554/14
PostanowienieWSA w Poznaniu2014-06-13
Skład orzekający: Katarzyna Witkowicz-Grochowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy osoba fizyczna, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowoadministracyjnego, może zostać zwolniona z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych i otrzymać ustanowionego z urzędu profesjonalnego pełnomocnika?Ratio decidendi
Osoba fizyczna, która wykaże, że znajduje się w rzeczywiście ciężkiej sytuacji finansowej, pozbawiona majątku lub stałego dochodu, lub uzyskująca go w takiej wysokości, że nie jest w stanie uiścić najmniejszych należności sądowych, może zostać zwolniona z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych oraz otrzymać ustanowionego z urzędu profesjonalnego pełnomocnika. Prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy.Stan faktyczny
Skarżący A. G. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w całości, wskazując na wspólne gospodarstwo domowe z żoną, posiadanie nieruchomości rolnej i domu, oraz utrzymywanie się z emerytur w łącznej wysokości. Wnioskodawca oświadczył, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych ani wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Sąd uznał, że przedstawiona sytuacja finansowa wnioskodawcy pozwala na przyznanie prawa pomocy w całości.Rozstrzygnięcie
1. Zwolniono A. G. od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. 2. Ustanowiono dla A. G. radcę prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu -Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 czerwca 2014 r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi A. G. na decyzję Wojewody z dnia [...] kwietnia 2014 r. Nr [...] w przedmiocie wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości postanawia 1. zwolnić A. G. od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, 2. ustanowić dla A. G. radcę prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych. /-/ K. Witkowicz-Grochowska
Skarżący A. G. wniósł o przyznanie prawa pomocy w całości. We wniosku o prawo pomocy na urzędowym formularzu PPF wskazał, że wraz z żoną prowadzi wspólne gospodarstwo domowe. Posiadają nieruchomość rolną o powierzchni [...] ha, dom – [...] m². Oświadczył, że wraz z żoną utrzymują się z emerytur w łącznej wysokości [...] zł. miesięcznie.
Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. , poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. Oznacza to, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a skorzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w rzeczywiście ciężkiej sytuacji finansowej, pozbawione majątku, stałego miesięcznego dochodu lub uzyskujące go w takiej wysokości, że nie są w stanie uiścić najmniejszych należności sądowych (bezrobotni, emeryci, renciści, osoby samotnie wychowujące dzieci).
Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że sytuacja wnioskodawcy pozwala na przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie w całości. Utrzymują się z żoną jedynie ze świadczeń z ubezpieczenia społecznego w wysokości, która z trudem pozwala na zaspokojenie wszystkich podstawowych potrzeb koniecznego utrzymania. Wnioskodawca dysponuje majątkiem nieruchomym, który wykorzystuje na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych.
W tym stanie rzeczy przyjąć należy, że skarżący nie ma możliwości pokrycia kosztów sądowych niniejszego postępowania, chociażby w części.
Mając na uwadze wysokość rynkowego honorarium radcy prawnego, przedstawiona sytuacja finansowa wskazuje, że skarżący tym bardziej nie jest w stanie wygospodarować środków na zapłacenie wynagrodzenia tego profesjonalnego pełnomocnika z wyboru.
Nadto, podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.
Na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 7 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.
/-/ K. Witkowicz-Grochowska
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło