II SA/Po 556/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska Sędziowie Sędzia NSA Stanisław Małek /spr./ Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Protokolant Sekretarz sądowy Katarzyna Bela po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 15 listopada 2006 r. przy udziale sprawy ze skargi Stowarzyszenia "A" na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację inwestycji; I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego kwotę 100,- zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych, III. określa, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane. /-/ W.Batorowicz /-/ A.Łaskarzewska /-/ St.Małek Przedsiębiorstwo "B" Spółka z o.o. w R. wniosło o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie stacji paliw na określonych działkach położonych w P. przy ul. [...] i ulicy [...]. Burmistrz postanowieniem z [...] r. nałożył na inwestora obowiązek sporządzenia raportu o oddziaływaniu planowanego przedsięwzięcia na środowisko. Starosta postanowieniem z dnia [...] r. na podstawie art. 48 ust. 2 pkt 1 w związku z art. 378 ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2001 r. Nr 62 poz. 627 ze zm.) - na wniosek Burmistrza Miasta - uzgodnił decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach na realizację powyższej inwestycji. W uzasadnieniu stwierdził, iż z przedłożonego raportu wynika, iż budowa stacji paliw płynnych nie spowoduje uciążliwości dla sąsiednich terenów. Raport stwierdza również, że znajdujące się w stosunkowo niewielkiej odległości dwa obszary [...] - nie będą zagrożone negatywnym oddziaływaniem stacji paliw. Stowarzyszenie "A" (organizacja pożytku publicznego) wniosło zażalenie, kwestionując zasadność postanowienia. Podkreślono, że planowana inwestycja zlokalizowana jest zbyt blisko Parku Narodowego, a także zbyt blisko zbiornika wodnego, w którym żyją płazy, gady i dzikie kaczki. Realizacja inwestycji spowoduje też spadek wartości znajdujących się w pobliżu nieruchomości i zakłóci spokój życia okolicznych mieszkańców. Zażalenie wniosła również U.R. (k. 58), jako radna Miasta. W uzasadnieniu przytoczyła okoliczności przedstawione w zażaleniu Stowarzyszenia. Stwierdziła, iż raport nie jest zgodny z zarządzeniem Ministra Gospodarki, które określa odległości zbiorników gazu płynnego od budynków mieszkalnych, dróg i lasu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze zaskarżonym postanowieniem na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 kpa, po rozpoznaniu zażalenia Stowarzyszenia "A" utrzymało w mocy postanowienie organu. Kolegium wskazało, iż zarzuty podniesione w zażaleniu dotyczą w istocie zasadności planowanej inwestycji, a nie zaskarżonego postanowienia. Uzgodnienie, o którym mowa w art. 48 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony Środowiska (Dz.U. Nr 129, poz. 902 z 2006 r. ze zm.) ma cechy uznania administracyjnego. Jeżeli więc, zgodnie z wymogami kpa postanowienie posiada szczegółowe uzasadnienie faktyczne i prawne, to obowiązkiem organu odwoławczego jest jedynie skontrolowanie, czy organ pierwszej instancji nie postąpił w sposób dowolny. Natomiast treść uzgodnienia ma charakter autonomiczny. Starosta przedstawił w sposób wyczerpujący powody, dla których pozytywnie uzgodnił projektowaną decyzję Burmistrza. Z tego powodu Kolegium nie znalazło podstaw, aby przychylić się do wniesionego zażalenia. Stowarzyszenie "A" wniosło skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Zarzuca wskazanemu postanowieniu, rażące naruszenie przepisów prawa materialnego polegające na dokonaniu uzgodnienia na podstawie nierzetelnego i niekompletnego raportu o oddziaływaniu na środowisko. Stowarzyszenie podkreśliło fakt, iż inwestycja planowana jest na terenie objętym ochroną w formie otuliny Parku Narodowego oraz w pobliżu trzech innych form ochrony przyrody - w odległości 10 m od granicy Parku Narodowego oraz w odległości około 200 m od dwóch obszarów [...] - Ostoi "C" i Ostoi "D". Ponadto raport pomija rzeczywistą odległość projektowanej inwestycji od zabudowań mieszkalnych - te znajdują się w odległości 20 m. Dlatego też stwierdzenia zawarte w postanowieniu o uzgodnieniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, iż w wyniku realizacji inwestycji nie dojdzie do przekroczeń dopuszczalnych norm hałasu, ponieważ w sąsiedztwie tego terenu nie znajdują się działki podlegające ochronie akustycznej, są nieprawdziwe. Stowarzyszenie zarzuciło również naruszenia przepisów proceduralnych, w toku postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko dla przedmiotowej inwestycji. Organ prowadzący to postępowanie przed wydaniem postanowienia o zakresie raportu oddziaływania na środowisko miał obowiązek zasięgnąć opinii Wojewody ze względu na możliwość oddziaływania inwestycji na obszary [...]. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie. Zdaniem organu odwoławczego brak jest podstaw do uznania raportu za niepełny. Raport sporządzony w [...] r. został uzupełniony o ocenę oddziaływania na obszary [...] oraz co do warunków hydrologicznych i geologiczno - inżynierskich. Odnośnie zarzutu konieczności zasięgnięcia opinii Wojewody przed wydaniem postanowienia o zakresie raportu o oddziaływaniu na środowisko Kolegium podniosło, iż wymienione w zażaleniu obszary [...] znajdują się jeszcze na etapie projektowania. Oznacza to, że w obecnej sytuacji nie ma podstaw do rozważania sąsiedztwa obszarów [...] oraz udziału w postępowaniu Wojewody, jako organu uzgadniającego i opiniującego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W postępowaniu sądowo-administracyjnym obowiązuje zasada oficjalności mająca umocowanie i określone granice w przepisie art. 134 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem Sąd administracyjny nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz zawartą w niej argumentacją. Obowiązany jest natomiast do oceny praworządności zachowań organów administracji w rozpoznawanej sprawie. Według statutu skarżącego do kompetencji jego zarządu należy reprezentowanie Stowarzyszenia na zewnątrz i działanie w jego imieniu (§ 18 ust. 3 pkt h oraz aktualny odpis Krajowego Rejestru Sądowego). Zarząd składa się z prezesa, dwóch wiceprezesów, sekretarza, skarbnika i dwóch członków zarządu (§ 18 ust. 2 statutu). Zaskarżone postanowienie wydane zostało na podstawie przepisu art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 kpa po rozpoznaniu zażalenia wniesionego przez Stowarzyszenie na postanowienie organu pierwszej instancji. Postępowanie odwoławcze uruchamia czynność procesową strony, jaką jest wniesienie odwołania (zażalenia). Ta czynność procesowa strony, aby wywołała skutek prawny, musi spełniać określone wymagania co do formy, treści, terminu i trybu jej dokonania. Tymczasem, jak wynika z akt sprawy, wniesione zażalenie podpisane zostało tylko przez prezesa zarządu, a nie przez wszystkie osoby wchodzące w jego skład. Stanowi to naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W toku ponownego rozpoznania sprawy organ odwoławczy winien, zatem wezwać Stowarzyszenie (art. 64 § 2 kpa) do usunięcia powyższego braku formalnego zażalenia. Uszło również uwagi organu odwoławczego, iż zażalenie od postanowienia organu pierwszej instancji wniosła U.R. (k.58 akt administracyjnych). Zażalenie to nie zostało jednak rozpoznane przez organ odwoławczy pomimo, że organ pierwszej instancji przesłał je wraz z zażaleniem Stowarzyszenia (k. 59). Powyższe naruszenie przepisu postępowania (art. 127 kpa) mogło również mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wniesienie bowiem odwołania, czy też zażalenia od rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji przez dwie lub więcej stron postępowania administracyjnego nakłada na organ odwoławczy obowiązek ich łącznego rozpatrzenia w jednym terminie. Z tych powodów na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt 1c i art. 200 powołanej ustawy orzeczono jak w sentencji. Orzeczenie zawarte w punkcie III-im traci moc z chwilą uprawomocnienia się wyroku (art. 152). /-/ W.Batorowicz /-/ A.Łaskarzewska /-/ St.Małek MK