II SA/Po 556/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu 6 października 2025 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skarg B. Ł., M. Ł., M. M., T. M., H. S., P. S., E. P., H. W., Z. W., W. J., W. J. na uchwałę Rady Gminy W. z 26 maja 2025 r., nr [...], w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: odrzucić skargi M. M., T. M., H. S., P. S., E. P., H. W., Z. W., W. J., W. J.. Pismem z 20 czerwca 2025 r. B. Ł., M. Ł., M. M., T. M., H. S., P. S., E. P., H. W., Z. W., W. J. i W. J. wywiedli do tut. Sądu skargę na uchwałę Rady Gminy Władysławów z 26 maja 2025 r., nr 81/25, w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego fragmentów obrębów Kamionka, Milanów, Piorunów i Russocice. Skarżący oznaczeni zostali jako mieszkańcy Gminy W. reprezentowani przez B. Ł.. Wraz ze skargą uiszczono wpis w kwocie 300 zł. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z 23 lipca 2025 r., sygn. akt II SA/Po 556/25, wezwano pełnomocnika do uiszczenia wpisów od skargi solidarnie M. M. i T. M., solidarnie H. S. i P. S., E. P., solidarnie H. W. i Z. W., solidarnie W. J. i W. J. – w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisów zarządzeń, pod rygorem odrzucenia skarg. Odpisy tych zarządzeń doręczono 4 sierpnia 2025 r. Należne wpisy nie zostały uiszczone. Zarządzeniem z 2 września 2025 r. wezwano dodatkowo do wskazania, w imieniu którego ze skarżących uiszczony został wpis w wysokości 300 zł, a także do wykazania interesu prawnego poszczególnych skarżących. W piśmie z 22 września 2025 r. podano, że wpis w wysokości 300 zł uiszczono od skargi B. Ł. i M. Ł. jako małżonków, posiadających wspólny interes prawny. Z kolei, w pismach z 29 września 2015 r. –obok wniosku o przeprowadzenie dowodu z przedłożonych oświadczeń – podano, że opłaty od pozostałych skarżących nie zostały uiszczone, by nie generować kosztów postępowania, albowiem treść skargi była tożsama w przypadku każdej osoby. Ponadto wskazano na numery działek i ksiąg wieczystych strony skarżącej B. Ł. i M. Ł., a także wszystkich mieszkańców, których interes prawny naruszać ma zaskarżona uchwała, a którzy złożyli oświadczenia mające stanowić dowód w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skargi M. M., T. M., H. S., P. S., E. P., H. W., Z. W., W. J., W. J. ze względu na ich nieopłacenie podlegają odrzuceniu. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, a takim pismem jest skarga, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jak wynika z art. 220 § 1 ab initio P.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W związku z powyższym na podstawie art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a. działający przez pełnomocnika skarżący M. M., T. M., H. S., P. S., E. P., H. W., Z. W., W. J. i W. J. wezwani zostali do uiszczenia wpisów w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzeń, pod rygorem odrzucenia skarg. W wyznaczonym tak terminie należne wpisy nie zostały uiszczone. Na dalszym etapie postępowania przed tut. Sądem wprost wręcz oświadczono, że nieuiszczenie rzeczonych wpisów jest wynikiem dążenia do niegenerowania kosztów postępowania. W konsekwencji uznać trzeba, że wskazani skarżący nie uzupełnili braków fiskalnych ich skarg. Zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Przy skardze skierowanej do tut. Sądu uiszczony został wyłącznie jeden wpis w kwocie 300 zł, który odnieść trzeba do skargi B. Ł. i M. Ł., co powoduje, że ich skarga nie podlega odrzuceniu z uwagi na brak wpisu. Wyjaśnić dodatkowo wypada, że brak jest podstaw do twierdzenia, by wpis od skargi miał być wspólny dla wszystkich skarżących. Wynikająca z art. 214 § 2 P.p.s.a. zasada, zgodnie z którą wnoszone przez kilka osób pismo podlega jednej opłacie, ma zastosowanie wyłącznie w przypadku współuczestnictwa materialnego, tj. wówczas, gdy dla kilku osób uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne. B. Ł. i M. Ł. wywodzą zaś swój interes prawny z prawa własności do innej nieruchomości niż pozostali skarżący. Bez znaczenia jest przy tym to, że cel, który chcą osiągnąć wszyscy skarżący, jest dla nich wspólny. W takiej sytuacji stwierdzić można, że po stronie skarżących występuje jedynie współuczestnictwo formalne, gdyż wynika tylko z tego, że skargi zostały wniesione w jednym piśmie i dotyczą tego samego aktu. Takiego współuczestnictwa nie obejmuje art. 214 § 2 P.p.s.a. Na obecnym etapie postępowania Sąd nie badał jeszcze kwestii naruszenia interesu prawnego poszczególnych skarżących przez objęty skargą plan miejscowy. Ta problematyka w przypadku B. Ł. i M. Ł. będzie przedmiotem oceny na dalszym etapie niniejszego postępowania sądowego. Wobec pozostałych skarżących, z uwagi na odrzucenie ich skarg z powodu braków fiskalnych, nie będzie ona już natomiast w zakresie zainteresowania. Jedynie na marginesie wskazać trzeba, że odrzucenie tych skarg nie powoduje powagi rzeczy osądzonej, co oznacza, że skarżący, których skargi obecnie uznane zostały za niedopuszczalne, mogą ponownie z nimi wystąpić, powołując się na własny i aktualny interes prawny. Wobec powyższego, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.