II SA/Po 557/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska-Tylewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 02 sierpnia 2021 r. wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. M. i M. J. wspólników spółki cywilnej P. z siedzibą w S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. /-/ A. Kiersnowska-Tylewicz A. M. i M. J.- wspólnicy spółki cywilnej P. z siedzibą w S. (zwani dalej skarżącym) reprezentowani przez zawodowego pełnomocnika wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na opisaną w rubrum decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie kary pieniężnej. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie strony skarżącej zapłata kary pieniężnej w wysokości [...] zł naraża skarżących na wyrządzenie szkody majątkowej, dotkliwej ze względu na sytuację pandemiczną i spadki dochodów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., dalej w skrócie: "p.p.s.a") po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonej aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Ochrona tymczasowa służy zabezpieczeniu strony przed skutkami bezpośrednio związanymi z wykonaniem zaskarżonego postanowienia, których odwrócenie byłoby utrudnione w razie ewentualnego uwzględnienia skargi. Chodzi o taką szkodę - majątkową, a także niemajątkową - która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń i okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (zob. wyrok WSA w Warszawie z dnia 10 grudnia 2019 r., sygn. akt IV SA/Wa 2354/19, dostępne na stronie: https://cbois.nsa.gov.pl – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, zwanej dalej "CBOSA"). Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego postanowienia spoczywa na wnioskodawcy. Jest to podyktowane użyciem przez ustawodawcę w art. 61 § 3 p.p.s.a. pojęcia nieostrego – "znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki." Przesłanki zastosowania tej instytucji każdorazowo wymagają konkretyzacji w świetle stanu faktycznego i prawnego danej sprawy. Samo żądanie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub powołanie się przez wnioskodawcę na ustawowe przesłanki bez wskazania, na czym one polegają w realiach konkretnej sprawy, w żaden sposób nie uzasadnia uczynienia zadość temu żądaniu. Innymi słowy, dokonywana przez Sąd ocena wystąpienia w określonym przypadku przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku, która powinna być spójna i odnosząca się do konkretnej sytuacji wnioskodawcy. Zatem w celu wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wnioskodawca ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających stwierdzić, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne. Zasadą jest bowiem wykonalność rozstrzygnięć ostatecznych w administracyjnym toku postępowania (brak suspensywności). Strona domagająca się wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego powinna należycie umotywować swoje żądanie. Przez umotywowanie trzeba rozumieć także poparcie dowodami. W opinii Sądu okoliczności sprawy nie przemawiają za zastosowaniem ochrony tymczasowej. Pełnomocnik Skarżących w żaden sposób nie uzasadnił, jak wykonanie tego aktu wpłynie na sytuację strony. Nie ulega wątpliwości, że konieczność zapłaty kary pieniężnej jest dotkliwa dla zobowiązanego. Należy jednak pamiętać o brzmieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. W tym przepisie jest mowa o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowaniu trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący tych okoliczności nie wykazali. Strona skarżąca nie przedstawiła żadnych dokumentów obrazujących jej sytuację finansową. Twierdzenie o spadku dochodów z uwagi na pandemię nie zostało poparte żadnymi dowodami. Przy tak sformułowanym wniosku i nie poparciu go żadnymi dowodami, Sąd nie mógł uwzględnić żądania strony. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. postanowił o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. /-/ A. Kiersnowska-Tylewicz