II SA/Po 560/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. M. o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu w sprawie ze sprzeciwu K. M. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2018 r. Nr [...] w przedmiocie odebrania zwierząt; postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu. /-/ D. Rzyminiak - Owczarczak W dniu 24 maja 2018 r. (data stempla pocztowego) K. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pismo zawierające zarówno wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia "skargi" na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2018 r. Nr [...] , jak i "skargę" na opisaną decyzję . Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia "skargi" K. M. wskazał, iż dopiero w dniu 17 maja 2018 r. dowiedział się drogą mailową, iż ww. decyzja został doręczona jego pełnomocnikowi adw. K. K.. Z informacji udzielonej mu przez kancelarię adwokacją w dniu 18 maja 2017 r. wynika, iż pełnomocnik odebrał decyzję w dniu 24 kwietnia 2018 r., a wiec termin do wniesienia "skargi" upłynął w dniu 8 maja 2018 r. Skarżący wskazał, iż zachowanie pełnomocnika, i przekazaniu mu decyzji SKO w P. dopiero w dniu 17 maja 2018 r. pozbawiły go możliwości zachowania terminu do wniesienia "skargi". Skarżący podniósł, iż do 17 maja 2018 r. nie miał wiedzy o wydaniu decyzji przez organ odwoławczy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. W pierwszej kolejności zauważyć należy, iż zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2018 r., Nr [...], wydana została na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2017 r. poz. 1257, dalej w skrócie: "K.p.a."). Z kolei zgodnie z art. 64a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo po postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 – dalej w skrócie: p.p.s.a.) od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw, zwany dalej "sprzeciwem od decyzji". W rozpoznawanej sprawie K. M. oznaczył wniesione do Sądu pismo z dnia 24 maja 2018 r. jako "wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi (...)" niemniej, mając na uwadze podstawę prawną decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2018 r., pismo to należy potraktować jako wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. Sąd może przywrócić, na wniosek strony, uchybiony termin do dokonania czynności w postępowaniu, o ile uchybienie nastąpiło bez winy strony. Obowiązek wykazania braku winy spoczywa na wnioskodawcy, co wynika z art. 87 § 2 tej ustawy. W rozpoznawanej sprawie doszło do uchybienia terminowi do wniesienia sprzeciwu, który zgodnie z art. 64c § 1 p.p.s.a. może być wniesiony w terminie 14 dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji. Jak wynika z akt sprawy, decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2018 r. została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 30 kwietnia 2018 r., a zatem termin do wniesienia sprzeciwu upływał Krzysztofowi M?llauerowi z dniem 14 maja 2018 r. Tymczasem skarga wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia (w jednym piśmie) została wniesiona w dniu 24 maja 2018 r. Skarżący twierdzi, iż o uchybieniu terminowi do wniesienia sprzeciwu dowiedział się dopiero w dniu 18 maja 2018 r., a wniosek o jego przywrócenie złożył w dniu 24 maja 2018 r., zatem zachowany został termin, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a, zgodnie z którym pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Przechodząc do oceny zasadności wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do skargi zauważyć należy, iż kryterium braku winy, jako przesłanki możliwości przywrócenia terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonywaniu tej czynności. O braku winy w uchybieniu terminu można więc mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy (por. postanowienie NSA z 20 stycznia 2015 r. o sygn. akt II GZ 896/14 – dostępny na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl ). Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. Wprawdzie brak winy w uchybieniu terminowi zainteresowany winien uprawdopodobnić, a nie udowodnić, co świadczy o odformalizowaniu i uproszczeniu postępowania i co ma być udogodnieniem dla zainteresowanego, lecz jednocześnie uprawdopodobnienie winno dotyczyć takich okoliczności, które pozwalają na przyjęcie braku winy strony w uchybieniu terminu. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie wystąpiły przesłanki uzasadniające zastosowanie art. 86 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżący był bowiem w toku postępowania administracyjnego reprezentowany przez adwokata, a więc przez profesjonalnego pełnomocnika. Jak natomiast stanowi art. 40 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. Powyższe oznacza, że strona reprezentowana przez pełnomocnika działa w taki sposób, jakby sama dokonywała czynności procesowych, tyle że przy wykorzystaniu profesjonalnej pomocy, w konsekwencji ponosi również odpowiedzialność związaną z wyborem pełnomocnika oraz skutki jego działań, błędów i zaniechań. Zatem brak wiedzy co do działań (lub ich braku) wyznaczonego pełnomocnika, nie jest okolicznością uzasadniającą brak winy skarżącego w uchybieniu terminu dokonania stosownej czynności. Strona ponosi winę za zaniechania, zaniedbania ustanowionego przez nią pełnomocnika, polegające np. na braku informowaniu mandanta o wydanych w sprawie rozstrzygnięciach (por. postanowienia NSA 7 kwietnia 2008 r. o sygn. akt II FZ 111/08, z 8 grudnia 2011 r. o sygn. akt II OZ 1288/11 oraz z 25 maja 2018 r. o sygn. akt I OZ 500/18 - dostępne na tronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl ). Dlatego też należało uznać, że nie zostały spełnione przesłanki do przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu w niniejszej sprawie. W tych okolicznościach sprawy Sąd postanowił, jak w sentencji, na podstawie art. 86 § 1 i 3 oraz art. 87 § 2 p.p.s.a. /-/ D. Rzyminiak - Owczarczak