II SA/Po 564/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu -Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 czerwca 2013 r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi B. M. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] marca 2013 r. Nr [...] w przedmiocie zameldowania postanawia zwolnić B. M. od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, /-/ K. Witkowicz-Grochowska Skarżący B. M. wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości. W uzasadnieniu wniosku o prawo pomocy skarżący argumentował, że jest osobą samotną, ubogą, jedynym źródłem utrzymania jest emerytura z ZUS w wysokości [...] zł, z czego [...] zł płaci za mieszkanie. Wskazał, że nadto spłaca kredyty z ratą w wysokości [...]zł oraz [...]zł miesięcznie. Po opłaceniu powyższych zobowiązań niewiele pozostaje mu na życie. Oświadczył, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Nadto oświadczył, że nie posiada żadnego majątku nieruchomego, oszczędności oraz wartościowych ruchomości. Dołączył kserokopie: - decyzji ZUS o wysokości emerytury - potwierdzenie stanu zadłużenia w PKO BP SA oraz Santander Consumer Bank SA, - wyciąg z rachunku bankowego za miesiąc maj 2013 r., z którego wynika saldo w wysokości [...]zł W świetle przepisu art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270, dalej p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznych kosztach bieżącego utrzymania. Oznacza to, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a skorzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w rzeczywiście ciężkiej sytuacji finansowej, pozbawione majątku, stałego miesięcznego dochodu lub uzyskujące go w takiej wysokości, że nie są w stanie uiścić wszystkich należności sądowych (bezrobotni, emeryci, renciści, osoby samotnie wychowujące dzieci). Sytuacja majątkowa i rodzinna skarżącego przedstawiona we wniosku o prawo pomocy uzasadnia ocenę, że nie jest on w stanie, bez ograniczeń w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych, wygospodarować środków finansowych na najniższe nawet koszty postępowania sądowego. Jego miesięczny dochód, wedle zasad doświadczenia życiowego, z trudem wystarcza na zaspokojenie koniecznych wydatków bieżącego utrzymania związanych z pokryciem kosztów mieszkania, żywności. Nie posiada także żadnego majątku, który pozwoliłby mu na pozyskanie dodatkowych dochodów. Jego dochód obciążony jest egzekucją oraz koniecznością uiszczania rat kredytowych. Wobec powyższego, poniesienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie spowoduje uszczerbek w niezbędnych wydatkach koniecznego utrzymania skarżącego, a w konsekwencji prowadzi do ograniczenia prawa do sądu. W tym stanie rzeczy należało przyznać prawo pomocy i zwolnić wnioskodawcę od kosztów sądowych niniejszego postępowania. Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć. Na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 7 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu. /-/ K. Witkowicz-Grochowska