II SA/Po 565/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Edyta Podrazik po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. B., D. K., S. K., M. K., B. L.-M., B. M., T. M., H. N. i E. J.-S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] kwietnia 2015 r., Nr [...], [...], [...], [...], [...], [...] w przedmiocie scalenia gruntów postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. /-/ E. Podrazik Pismem z dnia [...] maja 2015 r. M. K., B. L.-M., B. M., T. M., H. N. i E. J.-S. zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Starosty P. z dnia [...] listopada 2012 r., nr [...], o scaleniu gruntów. Jednocześnie w skardze tej zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skarżący wskazali, że wniosek o wstrzymanie decyzji z dnia [...] kwietnia 2015 r. uzasadniony jest niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykonanie zaskarżonego aktu doprowadzi bowiem do zrealizowania przez uprawnione osoby zmian, które mogą być trudne, a nawet niemożliwe do odwrócenia, m.in. w związku ze stałym prowadzeniem prac polowych na gruntach. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Wniosek okazał się niezasadny. Zgodnie z ogólną zasadą z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Reguła ta nie ma jednak charakteru bezwyjątkowego. Ustawodawca w art. 61 § 3 p.p.s.a. wskazuje bowiem, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo (1) wyrządzenia znacznej szkody bądź też (2) spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zatem możliwe, jeżeli w danej sprawie wystąpi chociaż jedna z dwóch przedstawionych wyżej przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Analizując ten przepis, należy zarazem uznać, że wyrażenie "znaczna szkoda" odnosi się do przypadku, gdy uszczerbek doznany przez stronę nie może być naprawiony przez późniejszy zwrot świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też brak jest możliwości przywrócenia stanu poprzedniego. Wymóg ten jest zatem spełniony w szczególności, gdy istnieje ryzyko utraty przedmiotu świadczenia, który wskutek swoich właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem lub wartość jego odpowiednika nie miałaby znaczenia dla skarżącego, bądź też gdy zachodzi niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu lub zdrowiu. Z kolei zwrot "trudne do odwrócenia skutki" należy interpretować jako następstwa prawne lub faktyczne, które raz powstałe, wywołują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a przywrócenie stanu poprzedniego może nastąpić dopiero po dłuższym okresie czasu lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Trzeba przy tym zaznaczyć, że wystąpienie opisanych przesłanek powinno być uprawdopodobnione przez wnioskodawcę. Sąd nie może bowiem samodzielnie poszukiwać okoliczności przemawiających za udzielenie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego. Odnosząc powyższe uwagi do specyfiki rozważanej sprawy, należy zauważyć, że skarżący nie wykazali, by spełniły się warunki opisane w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wnioskodawcy powołali się bowiem jedynie ogólnikowo na podstawy wymienione w cytowanym przepisie oraz lakonicznie podnieśli, że scalenie gruntów doprowadzi do nieodwracalnych konsekwencji w związku ze stałym prowadzeniem prac polowych na gruntach. Nie negując generalnie możliwości negatywnego oddziaływania scalenia gruntu na wspomniane prace, trzeba jednak zaznaczyć, że skarżący nie wyjaśnili dokładnie, na czym, ich zdaniem, ujemne następstwa zaskarżonej decyzji miałyby polegać. Tymczasem ze względu na zakres prac scaleniowych zbyt pochopne wstrzymanie wykonania przedmiotowego aktu mogłoby wiązać się ze znacznymi kosztami dla wszystkich uczestników kontrolowanego postępowania administracyjnego. Trzeba mieć bowiem na uwadze, że przeprowadzona procedura scalania gruntów, jak wynika z decyzji organu II instancji, została zaakceptowania przez zdecydowaną większość osób zainteresowanych. Nie bez znaczenia jest także fakt finansowania prac scaleniowych ze środków europejskich. Tym samym niezasadne w ocenie Sądu wydaje się wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego. Sąd pragnie zarazem wyjaśnić, że niemożliwe jest również uwzględnienie wniosku skarżących w zakresie odnoszącym się jedynie do ich nieruchomości. Taką konkluzję uzasadnia specyfika oraz zakres działań zmierzających do scalenia gruntu.. W tej sytuacji Sąd art. 16 § 2 , art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. na podstawie orzekł jak w sentencji. /-/ E. Podrazik