II SA/Po 567/01

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi IUNiG w P. na postanowienie (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia 23 stycznia 2001 r. (...) w przedmiocie stanowiska organu nadzoru budowlanego co do zasadności remontu obiektów zabytkowych - oddala skargę. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w G.-W. postanowieniem z dnia 11 grudnia 2000 r. (...), na podstawie art. 106 par. 5 Kpa, w związku z pismem (...) Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w sprawie wydania nakazu remontu budynków chlewni i rządcówki wchodzących w skład zespołu folwarcznego w Z. Gmina W., wyraził swoje stanowisko stwierdzając, że budynki chlewni i rządcówki /wpisane do rejestru zabytków/ położone na terenie zespołu folwarcznego w Z. znajdują się w bardzo złym stanie technicznym, a stan ich ulega ciągłemu pogorszeniu pod wpływem warunków atmosferycznych. W związku z tym zachodzi konieczność wykonania ekspertyzy stanu technicznego i na jej podstawie projektu budowlanego remontu budynków. W pierwszej kolejności prace remontowe powinny objąć naprawę i wymianę części więźby dachowej i naprawę pokrycia dachowego oraz zabezpieczenie odchylonej od pionu ściany zewnętrznej chlewni. Następnie należy dokonać wymiany stropów drewnianych oraz naprawę pęknięć i uszkodzeń ścian zewnętrznych. Koniecznym jest także odtworzenie i zamontowanie zewnętrznej stolarki okiennej i drzwiowej. Projekt i zakres planowanych robót należy uzgodnić z (...) Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków w P. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wyraził takie stanowisko na podstawie protokołów z dwukrotnych oględzin budynków, z których wynika, że stan chlewni stwarza zagrożenie katastrofy budowlanej. Ściany zewnętrzne tego budynku są popękane i odchylają się od pionu, a konstrukcja drewniana stropów i dachu jest w całkowitym rozkładzie. Natomiast część połaci dachowej jest zerwana i powoduje zamakanie całości budynku oraz zagrzybienie ścian. Budynek rządcówki jest w lepszym stanie i nie stwarza zagrożenia katastrofą budowlaną, niemniej dach pokryty dachówką wymaga przełożenia. Ponadto brak stolarki okiennej i drzwiowej. Brak prac zabezpieczających i remontowych powoduje stopniowe pogarszanie stanu technicznego obiektów. IUNiG w P. w zażaleniu wniósł o uchylenie postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G.-W. z dnia 11 grudnia 2000 r. lub jego zmianę przez wykonanie zabezpieczenia bez konieczności wykonania remontu kapitalnego. Stanowisko swoje Instytut uzasadnił tym, iż przedmiotowe budynki zostały wyłączone z eksploatacji ze względu na znikomą ich przydatność do celów gospodarczych i produkcyjnych. Ponadto wykonanie remontu będzie wymagało dużych nakładów finansowych, których Instytut nie posiada. Zdaniem żalącego się oba budynki nie przedstawiają zbyt wielkiej wartości pod względem architektonicznym i historycznym, a wykładanie wielkich środków finansowych na ich remont będzie działaniem niegospodarnym i nieuzasadnionym. (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpoznaniu zażalenia, postanowieniem z dnia 23 stycznia 2001 r. (...), utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy podzielając stanowisko organu I instancji o konieczności przywrócenia właściwego stanu technicznego przedmiotowych budynków. Organ Odwoławczy zaznaczył, że postanowienie PINB dotyczy jedynie technicznego aspektu sprawy bez wnikania w ekonomiczną czy kulturową zasadność remontu obiektów, o czym zadecyduje Wojewódzki Konserwator Zabytków. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego IUNiG w P. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia 21 stycznia 2001 r. podnosząc te same argumenty, które zostały przytoczone w zażaleniu na postanowienie organu I instancji. (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna. Zespół folwarczny w Z. gm. W., w skład którego wchodzą między innymi budynki chlewni i rządcówki, wpisane został do rejestru zabytków, a w związku z tym podlegają nadzorowi konserwatora zabytków. W myśl art. 30 ustawy z dnia 15 lutego 1962 r. o ochronie dóbr kulturalnych /Dz.U. 1999 nr 98 poz. 1150 ze zm./ wojewódzki konserwator zabytków, uznając potrzebę przeprowadzenia konserwacji zabytku, może nakazać właścicielowi lub użytkownikowi dokonania robót konserwatorskich w określonym terminie. W stosunku do zabytku nieruchomego wojewódzki konserwator zabytków działa w porozumieniu z organami nadzoru budowlanego. Oznacza to, że wojewódzki konserwator zabytków, przed wydaniem decyzji nakazującej wykonanie określonych prac konserwatorskich, zobowiązany jest zwrócić się do organu nadzoru budowlanego o zajęcie stanowiska w kwestii dotyczącej wykonania określonych prac konserwatorskich. Z treści przepisu art. 106 par. 1 Kpa jednoznacznie wynika, że jeżeli przepis prawa uzależnia wydanie decyzji od zajęcia stanowiska przez inny organ, decyzję wydaje się po zajęciu stanowiska przez ten organ. W związku z tym (...) Wojewódzki Konserwator Zabytków prawidłowo zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o zajęcie stanowiska co do konieczności podjęcia prac zabezpieczających i remontowych przy budynku chlewni i rządcówki. Należy zwrócić uwagę, że zajęte, przez organ współdziałający jakim w niniejszej sprawie jest Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, stanowisko nie jest prawnie wiążące dla organu załatwiającego sprawę w drodze decyzji, tj. Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków. Stanowisko organu współdziałającego wyrażone w postanowieniu spełnia rolę dokumentu opiniującego co do warunków lub następstw decyzji administracyjnej, a więc ogranicza się do sfery czynnika kształtującego motywację organu kompetentnego do rozstrzygnięcia materii sprawy. Postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G.-W. nie jest więc decyzją nakazującą wykonanie prac remontowych, o których w tym orzeczeniu mowa. Jak słusznie stwierdził Organ Odwoławczy zagadnienie dotyczące możliwości finansowych Instytutu w zakresie ewentualnego wykonanie koniecznych prac konserwatorskich nie jest przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./, orzekł jak w sentencji.