II SA/Po 567/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wiesława Batorowicz po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 października 2014 r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi R.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia przyznać skarżącemu prawo pomocy poprzez: 1) ustanowienie adwokata, 2) zwolnienie od opłat sądowych. /-/ Wiesława Batorowicz W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w całości poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Skarżący wniósł w terminie sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 9 lipca 2014 r., którym dla skarżącego został ustanowiony adwokat, a w pozostałym zakresie nastąpiła odmowa przyznania prawa pomocy. Z danych zwartych w formularzu wniosku o prawo pomocy oraz dodatkowych oświadczeń zawartych w uzupełnieniu wniosku i sprzeciwie od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 9 lipca 2014 r. wynika, że: skarżący wraz z żoną utrzymują się z emerytur wynoszących miesięcznie odpowiednio: [...] zł i [...] zł brutto (łącznie [...] zł); posiada mieszkanie w [...] o powierzchni [...] m², w którym zamieszkują [...] [dzieci wnioskodawcy], pozostający na własnym utrzymaniu, a ponadto nieruchomość położoną w [...] o powierzchni [...] ha ze starym domem, który wyremontował; żona nie posiada żadnego majątku; nie prowadzą żadnej działalności gospodarczej; posiadany grunt rolny skarżący utrzymuje w kulturze rolnej i pobrał z tego tytułu dopłaty w kwocie [...] zł oraz [...] zł za 2013 r.; nie posiada żadnych kredytów i zadłużeń; nie posiada samochodu; na leki dla siebie i żony przeznacza około 250 zł miesięcznie; koszty miesięcznego utrzymania to 134,80 zł i 39,90 zł za telefon, około 143 zł za prąd, 35 zł za gaz, 32,50 zł z tytułu podatku od nieruchomości i rolnego, 65 zł za wodę, 36 zł z tytułu ubezpieczenia OC, 24 zł za wywóz śmieci, 19,30 zł abonament RTV, 60 zł składka do PZU, 60 zł na rok na rzecz Spółki Wodnej - łączne koszty miesięcznego utrzymania nieruchomości wynoszą 594,50 zł; miesięczne salda na rachunku bankowym za okres od stycznia do 28 czerwca 2014 r. były dodatnie (saldo początkowe wynosiło [...] zł, a końcowe wynosiło [...] zł); skarżący wydatkował kwotę 1 800 zł na zakup 2 ton węgla na zabezpieczenie ogrzewania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 260 p.p.s.a. zarządzenie lub postanowienie wydane w zakresie rozpatrzenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, przeciwko któremu wniesiono sprzeciw, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd, na posiedzeniu niejawnym. Sąd, rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy, nie jest związany ustaleniami dokonanymi przez referendarza sądowego, nie rozpatruje też prawidłowości tego rozstrzygnięcia. Zgodnie z art. 199 p.p.s.a. strona ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Natomiast przepis art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. stanowi, że przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Oznacza to, że na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania, że jego sytuacja majątkowa i finansowa jest na tyle trudna, iż nie ma on możliwości poniesienia chociażby części wydatków związanych z prowadzeniem postępowania sądowoadministracyjnego. W niniejszej sprawie Sąd rozpatrzył sprawę merytorycznie na podstawie sytuacji majątkowej, rodzinnej i finansowej wnioskodawcy. Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że sytuacja skarżącego uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. poprzez zwolnienie do kosztów sądowych i ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z urzędu. W ocenie Sądu przedstawiona przez wnioskodawcę sytuacja finansowa wskazuje, że nie ma możliwości wygospodarowania jakichkolwiek środków na pokrycie kosztów postępowania w niniejszej sprawie, zatem należało przyznać stronie prawo pomocy w zakresie całkowitym. Sąd uwzględnił również konieczność poniesienia przez stronę wydatków na utrzymanie domostwa w okresie jesienno-zimowym, tj. 1 800 zł na pokrycie kosztów zakupu opału. Podkreślić przy tym należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 245 § 2 w zw. z art. 260 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia. /-/ Wiesława Batorowicz