II SA/Po 571/03

WyrokWSA w Poznaniu2005-03-11

Skład orzekający: Barbara Kamieńska, Aleksandra Łaskarzewska, Barbara Drzazga

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie organu pierwszej instancji nakładające na inwestora obowiązek uzupełnienia projektu budowlanego, wydane na podstawie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego, może być zaskarżone zażaleniem w trybie Kodeksu postępowania administracyjnego?
Ratio decidendi
Zażalenie na postanowienie organu pierwszej instancji nakładające obowiązek uzupełnienia projektu budowlanego, wydane na podstawie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego, jest niedopuszczalne, ponieważ ani Prawo budowlane, ani Kodeks postępowania administracyjnego nie przewidują takiej możliwości zaskarżenia. Strona może zaskarżyć takie postanowienie jedynie w odwołaniu od decyzji kończącej postępowanie.
Stan faktyczny
Starosta Powiatowy postanowieniem nałożył na inwestora obowiązek uzupełnienia projektu budowlanego. M.K., właściciel sąsiedniego lokalu, złożył zażalenie na to postanowienie, podnosząc swoje prawa do adaptacji strychu. Wojewoda stwierdził niedopuszczalność tego zażalenia, argumentując, że nie przysługuje ono na tego typu postanowienia. M.K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, która została oddalona.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Kamieńska Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska (spr.) Sędzia WSA Barbara Drzazga Protokolant st.ref.sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 marca 2005 r. sprawy ze skargi M.K. na postanowienie Wojewody z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania; o d d a l a s k a r g ę /-/ B.Drzazga /-/ B.Kamieńska /-/ A.Łaskarzewska Dnia [...]r. Starosta Powiatowy postanowieniem o znaku [...] nałożył na J.B., w oparciu o art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. prawo budowlane (Dz.U. z 2000r. Nr 106 poz. 1126 z późn.zm.) obowiązek uzupełnienia, usunięcia w przedłożonym projekcie nieprawidłowości, w tym poprzez określenie układu konstrukcyjnego, przedstawienie rozwiązań zasadniczych elementów wyposażenia budowlano-instalacyjnego, przedstawienie w części rysunkowej zasadniczych elementów wyposażenia technicznego, ogólnobudowlanego umożliwiającego użytkowanie obiektu zgodnie z przeznaczeniem. Zobowiązano inwestora do określenia warunków ochrony przeciwpożarowej w terminie do 15 lutego [...]r. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył M. K., właściciel lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku przy ul. [...] w I. W piśmie tym skarżący podniósł, że nie zrezygnuje z budowy łazienki na poddaszu i jako pełnoprawny właściciel mieszkania ma pierwszeństwo przy zagospodarowaniu strychu. Zdaniem żalącego się projekt poddasza winien być zatwierdzony przez lokatorów. Postanowieniem z dnia [...]r. nr [...] Wojewoda stwierdził niedopuszczalność wniesionego zażalenia. Przytoczył jako podstawę prawną art. 134 w związku z art. 144, 141 kpa. Wywiódł, że zażalenie jest zwyczajnym, samodzielnym i formalnym środkiem prawnym. Przysługuje on jednak tylko na niektóre postanowienia. Zgodnie bowiem z art. 141 § 1 kpa na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronom zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Oznacza to, że zażalenie może być wnoszone tylko na postanowienia enumeratywnie wyliczone w kodeksie. Na postanowienie nakładające na przedstawiającego projekt zamierzeń inwestycyjnych obowiązek usunięcia nieprawidłowości, zażalenie nie przysługuje, albowiem kpa nie przewiduje zażalenia na tego rodzaju rozstrzygnięcie. Zważyć przy tym należy, że na postanowienie, na które nie służy zażalenie strona może się zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji (art. 142 kpa), a zatem M. K. będący stroną w postępowaniu może zaskarżyć przedmiotowe postanowienie w odwołaniu od decyzji kończącej postępowanie administracyjne wszczęte na wniosek J.B. Stąd orzeczono jak w sentencji. Skargę na powyższe postanowienie złożył M. K. W uzasadnieniu nadmienił, że inwestor nie jest właścicielem lokalu. Korzysta z mieszkania ojca. Skarżący legitymuje się własnością lokalu, który przylega do strychu. Zamiarem skarżącego jest zaadaptowanie części strychu na łazienkę. Wojewoda wniósł o oddalenie skargi. Podtrzymał do tej pory prezentowaną argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się bezzasadna. W istocie racje miał organ administracji wywodząc, iż złożone przez skarżącego zażalenie było niedopuszczalne. Zgodnie bowiem z art. 141 § 1 kpa na wydane w toku postępowania postanowienie służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Gdy przepis prawa wyraźnie nie statuuje możliwości zaskarżenia określonego postanowienia złożenie nań zażalenia należy uznać za niedopuszczalne. Przepisy prawa budowlanego nie przewidują możliwości zaskarżania postanowień wydanych w trybie art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. prawo budowlane (t.jedn. Dz.U. z 12000r. Nr 106 poz. 1126 ze zm.). Postanowień w tym względzie nie zawiera ani prawo budowlane, ani kodeks postępowania administracyjnego Stąd słuszne było stwierdzenie przez organ odwoławczy, w drodze postanowienia, niedopuszczalności zażalenia na postanowienie z dnia [...]r., wydane w trybie art. 35 ust. 3 prawa budowlanego. Skarga jako niezasadna ulec musiała zatem oddaleniu. /-/ B.Drzazga /-/ B.Kamieńska /-/ A.Łaskarzewska MarK

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło