II SA/Po 571/14

PostanowienieWSA w Poznaniu2014-06-05

Skład orzekający: Tomasz Świstak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Pile w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego jest dopuszczalne, jeśli skarżąca powołuje się na nową ustawę z dnia 4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów?
Ratio decidendi
Cofnięcie skargi jest dopuszczalne, jeśli nie zmierza do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy wadliwego aktu. W sytuacji, gdy skarżąca powołuje się na nową ustawę z dnia 4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów, która reguluje kwestie zasiłków dla osób utracących prawo do świadczenia pielęgnacyjnego, cofnięcie skargi nie jest uznawane za niedopuszczalne. Wobec skutecznego cofnięcia skargi, postępowanie sądowe powinno zostać umorzone.
Stan faktyczny
Skarżąca J. D. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Pile odmawiającą przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego. Skarżąca podnosiła, że utraciła prawo do świadczenia pielęgnacyjnego z dniem 1 lipca 2013 r. na skutek zmiany przepisów, mimo posiadania prawa nabytego. Postępowanie zostało zawieszone z uwagi na skierowanie pytania prawnego do Trybunału Konstytucyjnego. Następnie skarżąca cofnęła skargę, powołując się na wejście w życie nowej ustawy z dnia 4 kwietnia 2014 r. o zasiłkach dla opiekunów.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Pile z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia umorzyć postępowanie. /-/ T.Świstak J. D. wniosła skargę na opisaną w rubrum postanowienia decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Pile z dnia [...] października 2013 r. wydaną w przedmiocie odmowy przyznania prawa do świadczenia w formie specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z opieką nad osobą niepełnosprawną. W skardze podała, że w okresie od [...] 2011 r. do 30 czerwca 2013 r. otrzymywała świadczenie pielęgnacyjne w związku z opieką nad matką, jednak od dnia 1 lipca 2013 r. na podstawie znowelizowanych przepisów skarżącą pozbawiono prawa do tego świadczenia, mimo że było to prawo nabyte. Postanowieniem z dnia 7 stycznia 2014 r. Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm. – dalej: p.p.s.a.) zawiesił postępowanie z urzędu, bowiem postanowieniem z dnia 12 grudnia 2013 r. sygn. akt II SA/Po 1026/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu skierował do Trybunału Konstytucyjnego pytanie prawne dotyczące zgodności z Konstytucją przepisu art. 16a ustawy z 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z 2006 r. nr 139, poz. 992, z późn. zm.), który stanowił podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia. W piśmie procesowym z dnia 20 maja 2014 r. J. D. cofnęła skargę, motywując to "zmianą ustawy o świadczeniach rodzinnych z dn. 4.04.2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów" i stwierdzając, że zgodnie z nową ustawą ma "możliwość wnioskowania o zasiłek dla opiekunów". Postanowieniem z dnia 29 maja 2014 r. Sąd z urzędu podjął postępowanie. Sprawa została zarejestrowana pod nową sygnaturą II SA/Po 571/14. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Cofnięcie skargi na wniosek skarżącego jest w świetle treści art. 60 p.p.s.a., dopuszczalne, jeżeli sąd uzna, że cofnięcie nie zmierza do obejścia prawa lub nie spowodowałoby utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszej sprawie skarżąca podała, że w okresie od [...] 2011 r. do 30 czerwca 2013 r. otrzymywała świadczenie pielęgnacyjne, którego została pozbawiona od dnia 1 lipca 2013 r. na podstawie znowelizowanych przepisów, zaś w piśmie procesowym z dnia 20 maja 2014 r. podniosła, że jest objęta działaniem ustawy z dnia 4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów (Dz.U. z 2014 r., poz. 567). Powołana ustawa z dnia 4 kwietnia 2014 r., która weszła w życie w dniu 15 maja 2014 r. (art. 26), określa m.in. warunki nabywania oraz zasady ustalania i wypłacania zasiłków dla opiekunów osobom, które utraciły prawo do świadczenia pielęgnacyjnego z dniem 1 lipca 2013 r. w związku z wygaśnięciem z mocy prawa decyzji przyznającej prawdo do tego świadczenia (art. 1), przewidując, że zasiłek dla opiekuna przysługuje osobie, jeżeli decyzja o przyznaniu jej prawa do świadczenia pielęgnacyjnego wygasła z mocy prawa na podstawie art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1548 oraz z 2013 r., poz. 1557) z dniem 1 lipca 2013 r. (art. 2 ust. 1). Zasiłek dla opiekuna zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 4 kwietnia 2014 r. przysługuje: 1) za okresy od dnia 1 lipca 2013 r. do dnia poprzedzającego dzień wejścia w życie ustawy, w których osoba spełniała warunki do otrzymania świadczenia pielęgnacyjnego określone w ustawie z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006 r. nr 139, poz. 992, z późn. zm.) w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2012 r.; 2) od dnia wejścia w życie ustawy, jeżeli osoba spełnia warunki do otrzymania świadczenia pielęgnacyjnego określone w ustawie z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2012 r. Zasiłek dla opiekuna za okresy, o których mowa w ust. 2 pkt 1, przysługuje wraz z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych określonej przepisami prawa cywilnego (art. 2 ust. 3), a wynosi 520 zł miesięcznie (art. 4). Ustawa obejmuje również, ubiegających się o zasiłek dla opiekuna, rolników, którzy zaprzestali prowadzenia gospodarstwa rolnego, a także małżonków rolników lub domowników rolnika, którzy zaprzestali prowadzenia gospodarstwa rolnego albo wykonywania pracy w gospodarstwie rolnym (art. 3). Ponadto wskazuje m.in. termin złożenia wniosku wszczynającego postępowanie w sprawie ustalenia zasiłku dla opiekuna (art. 5 ust. 1), jak i obowiązek informacyjny organu, który wypłacał świadczenia pielęgnacyjne do dnia 30 czerwca 2013 r. (art. 8). W świetle powyższego, skoro skarżąca upatruje rozstrzygnięcia swojej sytuacji prawnej (podnosi, że pozbawiono ją prawa nabytego) na gruncie nowej obowiązującej już ustawy z dnia 4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów, cofnięcie skargi w tych warunkach nie może być uznane za niedopuszczalne w rozumieniu przepisu art. 60 p.p.s.a. W konsekwencji, wobec skutecznego cofnięcia skargi, należało umorzyć postępowanie (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 60 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji. /-/ T.Świstak

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło